SpilNet

TÜRKİYE'DEN REKTÖR PROFİLLERİ

2012-01-18T13:21:00.000+02:00

Rektörden isyan: Kendi öğrencime

gaz kullanacak halim yok ya

Hacettepe Üniversitesi yeni rektörü Prof. Dr. Murat Tuncer, ‘güvenlik gerekçesi’yle gaz bombası, gaz maskesi ve kalkan alınması için ihale yapıldığını görünce bu çalışmaları iptal etti. Tuncer, bir üniversitenin güvenlik ihalesiyle gaz almasını eleştirerek şöyle dedi: “Kendi öğrencime gaz kullanacak halim yok ya.”

RadikalGazetesi'nden Umay Aktaş Salman'ın haberine göre üniversitenin yeni rektörü Prof. Dr. Murat Tuncer, Uludere katliamını protesto eden öğrencilerin adını isteyen emniyete liste vermedi, bundan sonra da vermeyeceğini söylüyor. Artık eylem ve etkinlikler nedeniyle soruşturma açılmayacak. Afiş asmak, bildiri dağıtmak serbest. Ve, ‘güvenlik’ gerekçesiyle üniversiteye gaz bombası, kalkan ve maske alımı için yapılan ihale de iptal edildi.. Öğrencilerle üç buçuk saatlik bir toplantı yapan yeni rektör, her ay gençlerle buluşacak. Bu umut verici gelişmelerde rektörün inisiyatifi önemli, ama yıllardır sürdürdükleri mücadelenin payını hatırlatan öğrenciler de demokratik ortamın ‘bahşedilmiş’ olmadığını, kararların ısrarlı takipçisi olacaklarını söylüyor.

Uludere katliamının ardından üniversitede yapılan protesto sonrasında emniyet rektörlüğe bir yazı yazarak eylemci öğrencilerin görüntü ve isimlerini istedi. Bu talebi geri çeviren Rektör Prof. Dr. Murat Tuncer ise öğrenci örgütlerinden görüşme talep etti ve 6 Ocak’ta yapılan toplantıda öğrencilere, eylemlerinin demokratik bir hak olduğunu söyleyerek bundan sonra polise ‘eylemci öğrenci listesi’ verilmeyeceğini belirtti. Ayrıca üniversite konseyinde öğrencilere söz ve karar hakkı verilecek; her ayın ikinci haftası öğrencilerle toplantı yapılacaktı.

Gaz bombası ihalesini iptal etti

Bu vaatlerin bazıları hayata geçti bile. Önceden açılmış siyasi soruşturmalar iptal edildi. Yurt giriş saatleri 02.00’ye çekildi. Rektörün öğrencilerle buluşacağı toplantılardan ilki ise 14 Ocak’ta yapıldı, 100’e yakın öğrenci eleştiri ve taleplerini sıraladı. Toplantıya katılan Sosyoloji öğrencisi ve Gençler Meydana İnisiyatifi Ankara Sözcüsü Ayşen Ece Kavas yapılanların olumlu olduğunu anlatıyor: “Bunun için yıllardır soruşturmaya uğruyoruz. Kararların hayata geçmesinde de öğrenciler görev alacak. 4 öğrenci ve genel sekreterlik, kararları düzenleyip tüm okula duyuracak. Öğrencilerin süreçte görev alması kritik bir nokta. Tüm üniversitelere örnek olsun.”

Hakkında geçen yıl 6 soruşturma açılan Öğrenci Kollektifleri’nden Özgür Bozkurt, “Bu ilk adım ve olumlu. Takipçisi olacağız” diyor. Gençlik Muhalefeti’nden 3. sınıf öğrencisi Pınar Alişan ise temkinli: “Özgürlüklerin ve demokrasinin yanında bir rektör yanılsaması yaratılıyor. Afiş asma, bildiri zaten kazandığımız haklardı, bahşedilmiş gibi görünmesin.”

Hacettepe Üniversitesi’nde yeni rektörün yaptığı değişiklikler trajik bir durumu da ortaya çıkardı. Rektör Tuncer, ‘güvenlik gerekçesi’yle gaz bombası, gaz maskesi ve kalkan alınması için ihale yapıldığını görünce bu çalışmaları da iptal etti. Tuncer, bir üniversitenin güvenlik ihalesiyle gaz almasını eleştirerek şöyle dedi: “Kendi öğrencime gaz kullanacak halim yok ya.”

Murat Tuncer kimdir?

İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni 1980’de bitirdi. Pediatri Anabilim Dalı’nda uzmanlığını 1984’te, Pediatrik Hematoloji uzmanlığını ise 1990’da aldı. 1987’de doçent, 1994’te profesör oldu. Uzun yıllar Sağlık Bakanlığı Kanserle Savaş Dairesi Başkanlığı yapan Tuncer, rektörlük seçimlerinde 507 oyla ikinci oldu. YÖK tarafından Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’e iletilen listede birinci sırada yer aldı ve Gül tarafından atandı.

Biber gazı talep eden tek üniversite

Rektörlük bu yıl yeni ihaleye çıkarken önceki yıla ait ihale şartnamesinde gaz bombası, kalkan ve gaz maskesi alımına rastladı. Şartnameden bunlar çıkarıldı. Geçen yıl üniversite biber gazı alımı için Ankara Valiliği’ne başvurmuş. Ankara Valiliği’nin izniyle bir üniversiteye gaz bombası, kalkan ve gaz maskesi alındı. Bu izin ise ilk kez ve sadece Hacettepe Üniversitesi’ne verilmiş.

AKP'Yİ PROTESTO ETMEK İSTEYEN ÖĞRENCİLERE REKTÖRDEN TEHDİT

Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, bir süre önce Celal Bayar Üniversitesi (CBÜ) Rektörlüğü'ne atanan Prof. Dr. Mehmet Pakdemirli’ye ‘Hayırlı olsun’ ziyaretinde bulundu.

Prof. Dr. Pakdemirli'nin genç yaşta rektör olmasından dolayı büyük bir mutluluk yaşadığını belirten Bakan Arınç, Pakdemirli'nin başarılı olacağına inandığını, 1992 yılında kurulan üniversitenin yeni yönetimiyle bugünkünden çok daha iyi noktaya gelmesini dileğinde bulundu. Üniversitenin bütçesinin birkaç gün önce çıktığını ve 115 milyon lira civarında olduğunu kaydeden Arınç, “İhtiyaç olursa yine takviye ederiz” dedi.

CBÜ Rektörü Prof. Dr. Mehmet Pakdemirli ise Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç’ı üniversitelerinde ağırlamaktan büyük şeref duyduklarını söyledi. Üniversiteyi geliştirip daha ileri bir noktaya taşımak istediklerini dile getiren Pakdemirli, “Üniversiteler yarışında öne geçmek istiyoruz” dedi.

ÖĞRENCİ YURDUNDAN PROTESTO
Bu arada ziyaret öncesinde rektörlük binası arkasındaki erkek öğrenci yurdundaki kalan Türkiye Gençlik Birliği üyesi olduklarını belirten bazı öğrenciler AK Parti hükümetini protesto etmek isteyince, Rektör Prof. Dr. Pakdemirli ile aralarında sözlü tartışma yaşandı. Grup adına Rektör Prof. Dr. Pakdemirli'ye açıklamada bulunan Türkiye Gençlik Birliği İl Başkanı Erdem Özdemir, “Siz Atatürk'ün Nutku'nun son buklesini okuyun. ‘Cumhuriyeti ilelebet muhafaza ve müdafa edecek güç gençliktir’ der. Türk gençliği devrimlerin ve cumhuriyetin bekçisidir. Size yetkiyi aldığımız yeri açıklıyoruz. Siz diyorsunuz ki, ‘Ben size bu görevi vermedim?’ Ama diyorum ki, ‘Bu görevi sizden değil, Atatürk'ten aldık” dedi.

Bunun üzerine Özdemir'e müdahale eden Rektör Pakdemirli, “Sizler Atatürk'ten görev alamazsınız. Cumhuriyeti savunacaksam ben savunurum. Ben burada rektörüm. Size kalmaz bunu savunmak. Ben, size cumhuriyeti savunmak için görev vermedim. Net bir şey söylüyorum size. Siyasi slogan atarsanız. Kimliklerinizi toplarım.

Üniversiteden atarım hepinizi. Hemen dağılıyorsunuz. Burası benim ve hepinizin üniversitesi. Burada slogan atamazsınız. Eğer atarsanız emniyet görevlileri kimliklerinizi toplayacak” diye karşılık verdi.

Rektör Pakdemirli'nin uyarısının ardından üniversiteli gençler polis ekipleri tarafından rektörlük binasının önünden uzaklaştırıldı.

GIRGIR'DAN İLKER BAŞBUĞ GÖNDERMESİ!

2012-01-10T20:59:00.000+02:00

BEKİR ÇOŞKUN YAZDI: ÇAKAL

2012-01-04T16:37:00.001+02:00

Bekir Coşkun'un kaleminden: Çakal

Usta kalem Bekir Coşkun bugün kaleme aldığı yazısında "Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu'nun yönetimine getirdikleri kişi, 'Atatürkçü olmayı hakaret sayarım' dedi ya..." başladı.

İşte Bekir Coşkun'un yazısı
Çakal...

Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu’nun yönetimine getirdikleri kişi, “Atatürkçü olmayı hakaret sayarım” dedi ya...

Demek ki görevinin bilincinde...

Atatürkçü olsa niye orada olsun?..

*

Ben şaşırmadım...

Dört yıl önce “O benim cumhurbaşkanım değil” dediğim Abdullah Gül’ün, Atatürk kültürünü, dilini ve tarihini “Atatürkçü olmayı hakaret sayan” birisine teslim etmesi çok da normal geldi bana...

İyi ki “O benim cumhurbaşkanım değil” demişim...

Ben Atatürkçüyüm çünkü...

O gün bu gündür Atatürkçüler itilip kakıldılar...

Hapishaneler bizlerle dolu...

Ölenler hücrelerde öldü...

Kalanlar hasta...

Zindanda arkadaşlarımız...

Çocukları gidip sarıldıklarında, babaları küf ve çimento kokuyor...

*

Atatürkçü olsaydı hapisteydi...

Normaldir; Atatürk’ün dil, tarih, kültür mirasını emanet ettikleri birisinin “Atatürkçü olmayı hakaret kabul ederim” demesi...

Şimdi bir Atatürk kurumunun başında oturup, Atatürkçülerden nefret etmek gibi enteresan bir görevi var...

Bu bir yıkımın...

Bir istilanın...

Bir intikamın...

Bir kinin...

Bir nefretin...

Bir yokedişin görevlisi...

*

Geri kalanı sadece çakalın hikâyesidir...

Çakal, ava çıkmış yırtıcıları izler...

Yırtıcı avının peşinden giderken, çakal saklanarak arkasındadır...

Yırtıcı avını parçalayıp yok ederken, o sinip bekler... Kanlı kavgadan geri kalacak atıklarla karnını doyurmaya bakar sadece...

Çakal...

*

Atatürkçülük; bağımsız, özgür, demokrat, saygın, çağdaş, modern, gelişmiş bir ülkenin bireyi olma idealinin adıdır...

Adam olmaktır Atatürkçülük...

Sana hakaret olur...

Sen olma...

Yakışmaz...

4 Ocak 2012
Cumhuriyet Haber Portal

BANU AVAR YENİ YIL MESAJI

2012-01-02T22:30:00.001+02:00

Azim Ve Kararlılık Dolu Bir Yıl Dilerim!

Geçen yıla ‘Arap baharı’ ile girmiştik… Aralık 2010'da NATO siber savaş narası attı… Wiki sızıntılar etrafı sardı… Mısır’da din savaşları başladı... Aniden küçük bir Kuzey Afrika ülkesi Tunus, Facebook ve Twitter’la karıştırıldı... Kuzey Afrika’da 2001’den beri beklenen operasyon başladı… Küresel ŞİRKETLER Libya’da paylaşım için düğmeye bastı… Sırtlan payı için birbirlerini de boğazlayacaklardı…

Bazı safdiller tüm olanları HALK HAREKETİ olarak yaftaladı… Öyle ya, Tahrir’de HALK vardı…

Ama o halk küresel çetelerin operasyonunda FİGÜRANDI… İç dinamikle sokakları kaplamamışlardı... Nitekim şimdi Mübarek sonrası Mısır’da, Pentagon uşağı generallerce kurşuna diziliyorlar!

Küresel çetelerin ‘yumuşak güç’ aktörleri, Assange, Esma Mahfuz, Ahmed Maher, Vail Gonim gibi tetikçiler ‘iyi iş’ çıkardıkları için ödülendirildiklerinde de safdillerin pek sesi çıkmadı.

Aralık 2010 itibariyle defalarca, küresel sermayenin tıpkı 2. dünya savaşı sürecinde olduğu gibi birbirleriyle dalaştıklarını, ve ‘Fas’dan Pakistan’a, Çin’e kadar’ olan coğrafyada, orta nokta Türkiye olmak üzere kanlı bir oyuna başladıklarını yazdık. Sert eleştiriler aldık!

2011 Kan Yılıydı! Kaçın Demokrasi Geliyor adlı kitapta anlattık... Gerek Orta Asya’nın ortasında Afganistan ve Pakistan’da, gerekse Kuzey Afrika’da kanlı bir senaryo uygulandı...

Küresel elitin bir kanadı ‘demokrasi darbeleri’ ile operasyon yaparak MİLLİ DEVLETLERİN zenginliklerine el koyma yolunu denedi, diğer kanat, Libya’da olduğu gibi özel ordular ve bombalarla ‘demokrasi’ getirdi!

Tam sıra Suriye ve İran’a gelmişti ki, Rusya savaş gemilerini Doğu Akdeniz’e dizdi. İran ve Suriye füzelerini, ABD’ye ‘bekçi ve kalkan’ olmakla kalmayıp, tetikçileri barındıran, teröristlere dayanak sağlayan Türkiye’ye çevirdi. Çin, Rusya ile omuz omuza savaş tatbikatları yaptı... Dünya 2. SOĞUK SAVAŞIN ortasındaydı ve Türkiye bir kez daha 2 dünya arasında kalmıştı!

Birileri ellerini oğuşturarak, ‘Suriye düştü düşüyor!’ derken, beklenmedik oldu! Birkaç ayda düşeceği ‘müjdelenen’ Suriye etrafına bir zırh ördü ve içerde direniş kaleleri kuruldu...

Küresel çetelerin ABD kanadı, STRATFOR, RAND CORP gibi kuruluşların sitelerinde endişelerini dile getirdiler…

‘Suriye muhalefetini yeterince güçlendiremedik! Lojistik destek (silah) özel ordular için gri bölge oluşturamadık! Türkiye ve Avrupa’yı işin içine tam olarak katamadık!’ gibi açıklamalar yaptılar… İşler planlandığı gibi yürümüyordu, işgal altındaki Irak’da Maliki Suriye ve İran’a göz kırpıyordu… Rusya ve Çin açık destek veriyordu...

Tüm bunlar olurken Dolar Avrasyadan dışlanıyor, Kasım 2011’de Avrasya Birliği kurulduğu açıklanıyor, Türkiye de davet ediliyordu...

Avrupa Birliği mi? O paramparçaydı…

2010-2011 arasında en dikkat çeken gelişmelerden biri de Türkiye Cumhuriyeti yöneticilerinin ardı ardına KÜRESEL ÇETE ÖDÜLLERİNE boğulmasıydı...

Millete ait tüm zenginlikler bir bir yabancı şirketlerin eline geçerken, yöneticiler, İngiltere kraliçesinden, Wilson Vakfı'na, Chatham House’dan Fransız ordusuna kadar tüm dünya derin yapılarından gelen ödüllere madalyalara garkoldu. ‘Dizbağı nişanları’ üstün hizmet ödülleri ile onurlandırıldılar! Aynı çetelere çalışan silah, medya, uyuşturucu baronları Memed’i vurdular! Siyasiler Memed’i vuran vurduranlarla masaya oturdular!

Bunları gün yüzüne çıkaranların sesleri, bastırıldı, vuruldular, kırıldılar, susturuldular, Silivri’ye tıkıldılar… Ağzını açmaya cüret edenler ağır tehdit altında nefes almaya uğraştılar, uğraşıyorlar! Ve UĞRAŞACAKLAR!

Atlantik ötesi emretti… Aralık ayında ara kapatıldı... AKP’li bakanlar "Kürtlerin ne kadar hakkı varsa hepsini vereceğiz!" diye ekranlara çıktılar…

Terör örgütü mensupları ve Batının has çocukları, gerine gerine ve sırtları İkiz yasalara ve yedi düvele dayalı, ‘Derdimiz Kürt özerk bölgesi, otonomi falan değil, bağımsız devlet olacağız!’ açıklamasını yaptılar!

Küresel medya ‘Kürt baharı!’ yazıları yazdı, ertesi gün PKK/BDP Diyarbakır’daki ‘Tahrir meydanını’ hatırlattı…

Amerikan istihbaratının Türkiye uzmanları uzun zamandır ‘yeni bir anayasa ve federasyon’ çığlıkları atmaktaydı! CIA’den Paul Henze, Türkiye’yi federasyon kalıbına sokmak için mali ve siyasi bunalımın biraz daha derinleşmesi gereğini anlatmıştı!

Yabancılar emrinde çalışan profesörler: Türk milletinin ‘bölünür’ olması gerektiğini taslaklaştırdılar… ‘Bölünmenin önünde hiçbir anayasal engel kalmamalı’, ‘Türk Yurttaşlığı Kavramı kalkmalı!’ dediler... Sözüm ona ‘muhalefet’ ‘TSK, Türkiye Cumhuriyeti'ni koruyup kollama görevinden istifa etsin!’ diye ortaya çıktı...

2011 sonunda Atlantik ötesinin emirleri net ve açıktı... Biden, Panetta ve onlarca uzman Türkiye’yi bu nedenle komşu kapısı yaptı…

Suriye’ye aktif müdahale ve İran’a ambargo derhal planlanmalı, Ermenistan kapısı açılmalı, Kıbrıs’ta istenen adımlar atılmalıydı.

2010’da Cumhurbaşkanı Gül’e Chatham House ödülü verildiğinde yapılan açıklama yukarda saydığımız listeyle birebir aynı.

Ödülün gerekçesi şöyle açıklanmıştı:

‘Irak’ta farklı mezhepler arasında arabuluculukta üstlendiği rol,

Afganistan Pakistan liderlerini bir araya getirmesi ve

Türkiye’nin Ortadoğu ile olan bölgesel işbirliğine yaptığı katkıları,

Bölünmüş Kıbrıs’ın bir bütün haline gelmesi konusunda attığı adımlar,

Türkiye ile Ermenistan arasında ilişkilerin normalleşmesi için oynadığı rol…’

nedeniyle Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı küresel çetenin en üst organının ödülüne layıktı!

Türk MİLLETİ içerde YENİ ANAYASA ve FEDERASYON kıskacı ile karşı karşıya kalacaktı...

ABD istihbaratının kılavuzluğunda Türkiye, bölünmeye zemin hazırlayan adımlar atacaktı...

Duruma isyan edenler için ‘iletişim teknolojileri’ kullanılacak, eğitimli kesim, televizyondan Twitter'a kadar çeşitli araçlarla yönlendirilecek, gerisini muhalif gruplar, liderler, ABD patentli öğrenci grupları , STK’lar halledecekti. ‘Demokratikleşme’ ana slogan olacaktı.

Bu plan Suriye’de, Venezuela’da, İran’da, Kazakistan’da başarılı olamadı…

Türkiye bu saydığımız ülkeler içinde en fazla benzer deneyimlerle sarsılmış bir ülke...

O nedenle 2012 kan ve ekonomik operasyonların en fazla olacağı yıl olsa da,

her çökertme planı ÇİFT TARAFLI işler!

Ve kusura bakmasınlar ama TARİH kaosun sürekli olamayacağını ve çıkaranların aynı bataklıkta boğulacağını müjdeler!

AZİM ve KARARLILIK DOLU BİR YIL DİLİYORUM!

Banu AVAR, 31 Aralık 2011
banuavar@superonline.com

AKP HÜKUMETİNİN ELEKTRİK FATURASI OYUNU!

2011-12-20T20:23:00.000+02:00

AKP Hükumetinin emrindeki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) elektrik faturalarında yeni bir düzenlemeye hazırlanıyor.

ANKARA- Halen elektrik faturaları, 'Perakende satış bedeli, enerji nakil bedeli, TRT payı, Enerji Fonu, Belediye Tüketim Vergisi ve Sayaç Okuma Bedeli' olmak üzere 6 kalemden oluşuyor.

EPDK, 2012 yılı başından geçerli olmak üzere, faturalardaki söz konusu detayları 'Enerji bedeli, nakil bedeli, vergi ve fonlar' olmak üzere 3 başlık altında toplamayı planlıyor. Böylece, TRT payı, kayıp-kaçak bedeli gibi detaylar faturalarda ayrı ayrı gösterilmeyecek, 'enerji bedeli' adı altında toplanacak. Konu, bugün toplanacak kurulun gündeminde yer alacak.
Kayıp-kaçak ve TRT payının bu yılın şubat ayından itibaren faturalarda detaylı olarak yazılmasıyla kamuoyunda tartışma başlamış ve bazı tüketici dernekleri kayıp-kaçak bedellerinin tüketiciler tarafından ödenmemesi için dava açmıştı.

GIRGIR, RTE'NİN DERSİM ÖZRÜNÜ SAMİMİ BULMADI

2011-12-01T00:11:00.002+02:00

Gırgır AKP'nin dersim özrünü samimi bulmadı

Mizah dergisi Gırgır, iktidar partisinin Alevilere yönelik tavrını kapaktan eleştirdi.

İşet Gırgır'ın o kapağı:

MUSA KART BEDELLİ'Yİ ÇİZDİ

2011-11-24T13:00:00.000+02:00

BAŞBAKANA GÖRE HÜKUMET VAN'DA BAŞARILI BİR SINAV VERMİŞ!

2011-11-21T17:33:00.000+02:00

Depremzedenin naylon barakasında 1 çocuk öldü

21/11/2011 15:33

Van'da depremin ardından kurulan çadırda çıkan yangınında 3 kardeşin hayatını kaybetmesinin ardından, 1 çocuk da yetersiz beslenme, aşırı sıvı kaybı ve soğuk algınlığından hayatını kaybetti.

Fevzi KIZILKOYUN - Gülay ÖZEK

VAN - Ailesiyle birlikte kurdukları naylon barakada rahatsızlanan 6.5 yaşındaki Öznur Örgün, kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti.

Van Merkez Halilağa Mahallesi’nde oturan Cemil-Pakize Örgün çifti kirada oturdukları müstakil evleri hasar görünce, 6.5 yaşındaki kızları Öznur ve 1 yaşındaki ikiz kızlarıyla birlikte kendi imkanlarıyla kurdukları naylon barakaya geçtiler. Yağmur, kar ve soğuk havaya dayanıksız olan naylon barakada kalan ailenin büyük kızı Öznur, 14 Kasım’da rahatsızlandı. Gece rahatsızlanan Öznur’u ailesi devriye gezen polis otosuylaVan Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne kaldırdı. Burada bir gece yoğun bakıma alınan Öznur, bir gün sonra hayatını kaybetti. Öznur Örgün, mahalle mezarlığında toprağa verildi.

AŞIRI SIVI KAYBI VE YETERSİZ BESLENME
Deprem öncesinde ailesi tarafından anaokula gönderilen ancak depremin meydana gelmesiyle okul öncesi eğitimine başlamayan Öznur’un soğuk algınlığı, ishal ve kusma şikayetleriyle hastaneye kaldırıldığı öğrenildi. Öznur’un ölüm nedeni ise yetersiz beslenme, aşırı sıvı kaybı ve soğuk algınlığı olarak açıklandı.

ANNE: HEPİMİZ SOĞUKTAN ÖLECEĞİZ
Kızını soğuk havaya kurban verdiğini ileri süren anne Pakize Örgün, "Depremde ölmedik, canımızı son anda kurtardık. Ancak şimdi soğuktan kızım öldü. Çaresiziz. İkiz kızlarımın da soğuktan öleceğinden korkuyorum. İkisi de rahatsızlandı, hastaneye kaldırdık. Eğer sahip çıkan olmazsa ikiz kızlarım da soğuktan ölecek. Deprem öldürmedi ancak soğuk hava ve yaşadığımız kötü şartlardan ölmekten korkuyorum" dedi.

DEPREM BABAYI DA VURDU
Deprem öncesi çimento fabrikasında işçi olarak çalışan baba Cemil Örgün, depremden sonra fabrikadaki üretim azalması nedeniyle işten çıkartıldı. Şu anda işsiz olan ve hiçbir geliri olmayan baba Cemil Örgün, "Çaresiz. Gidecek yerimiz yok. Ne yapacağımızı bilmiyorum. Bugün kadar bize sahip çıkan olmadı. Kendi imkanlarımızla kurduğumuz bu naylon barakanın altına sığındık. Ama böyle devam ederse hepimiz burada öleceğiz" diye konuştu.(dha)

http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetayV3&ArticleID=1070204&Date=21.11.2011&CategoryID=77

EN BÜYÜK ASKER BİZİM ASKER!

2011-11-20T21:56:00.000+02:00

http://www.cizgice.com/kapaklar0429.html

SAYGIYLA ANIYORUZ

2011-11-10T00:22:00.000+02:00

SÖZCÜ MANŞET ( 30 EKİ 2011 )

2011-10-30T14:50:00.000+02:00

EY TÜRK GENÇLİĞİ!

2011-10-29T12:22:00.000+03:00

Ey Türk Gençliği!
Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir.
Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, İstiklâl ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok nâmüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi, vazifen; Türk İstiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!

Mustafa Kemal Atatürk
20 Ekim 1927

SÖZCÜ MANŞET (19.10.2011)

2011-10-19T11:05:00.001+03:00

BESLERSEN TERÖRİSTLERİ, BESLERLER TERÖRİSTLERİNİ!

AKP İKTİDARININ BİR TÜRLÜ BİTMEYEN YOLLARI...

2011-10-05T10:34:00.000+03:00

Türkiye'nin neredeyse tüm bölgelerindeki yollarda bir türlü bitmeyen Bakım ve onarım çalışmaları nedeniyle ulaşım kontrollü sağlanıyor.

Karayolları Genel Müdürlüğünden yapılan açıklamaya göre, Mekece-Bozüyük yolunun 68-69. kilometreleri arasında yol yapım ve onarım çalışmaları nedeniyle 17 Kasım'a kadar, sağ taşıma yolunda şerit daraltması yapılacağından sürücülerin trafik işaret ve işaretçilerine dikkat etmeleri ve yavaş seyretmeleri gerekiyor.

Mekece-Bozüyük yolunun 52-53. kilometreleri arasında yol yapım ve onarım çalışmaları nedeniyle 31 Ekim'e kadar, sol taşıma yolunda şerit daraltması yapılacağından sürücülerin trafik işaret ve işaretçilerine dikkat etmeleri ve yavaş seyretmeleri gerektiği kaydedildi.

Karacabey-Susurluk yolunun 20-22. kilometreleri arasındaki asfaltlama çalışmaları nedeniyle ulaşım bölünmüş yolun bir bölümünden iki yönlü olarak gerçekleştiriliyor.

Anadolu Otoyolu'nun Mecidiye Köprülü Kavşağı'nda bulunan Altgeçit Köprüsü üst yapı çalışmaları nedeniyle bugünden itibaren 30 Aralık'a kadar, Güney Taşıma Yolu (İstanbul - Ankara yönü) trafiğe kapatılarak, trafik akışı 3 şerit olarak servis yolundan verilecek.

Anadolu Otoyolu'nun Bolu Dağı Tüneli'nde Ankara-İstanbul istikametinde bakım çalışmaları nedeniyle 10 Ekim'e kadar, sağ şerit taşıt trafiğine kapatılarak ulaşım diğer şeritlerden kontrollü olarak sağlanacak.

Anadolu Otoyolu'nun Ankara-Gerede kesimi Kızılcahamam-Çamlıdere Kavşağı arasında üst yapı onarım çalışmaları nedeniyle 24 Ekim'e kadar, Ankara-İstanbul istikameti taşıt trafiğine kapatılarak trafik diğer istikametten iki yönlü ve kontrollü olarak gerçekleştiriliyor.

Havran-Balıkesir yolunun 57. kilometresindeki (Şapçı Rampaları mevkisi) patlatmalı yol yapım çalışmaları nedeniyle Cuma günü 14.00-18.00 saatleri arasında yol trafiğe kapatılacak.

Havran-Balıkesir yolunun 45. kilometresindeki (Hüseyin Obası Köyü mevkisi) patlatmalı yol yapım çalışmaları nedeniyle bugün 14.00-18.00 saatleri arasında yol trafiğe kapalı tutulacak.

Havran-Balıkesir yolunun 27. kilometresindeki (Balya Ayrımı) patlatmalı yol yapım çalışmaları nedeniyle Perşembe günü 14.00-18.00 saatleri arasında yol trafiğe kapatılacak.

Muğla-Marmaris yolunda Enerji nakil hattı çalışmaları nedeniyle 8 Ekim'e kadar 07.00-19.00 saatleri arasında belirli aralıklarla yol trafiğe kapalı tutulacak.

Akşehir-Bağkonak-Yalvaç yolunun 2-13. kilometreleri arasındaki yol yapım çalışmaları nedeniyle her gün 08.00-12.00 ve 13.00-18.00 saatleri arasında yol ulaşıma kapatılıyor.

Anadolu Otoyolu'nun Akıncılar Gişeleri ile Kızılcahamam Kavşağı'nın 16-21. kilometreleri arasındaki Ankara-İstanbul istikametinde üst yapı onarım çalışmaları nedeniyle 15 Ekim'e kadar yol trafiğe kapatılarak ulaşım diğer istikametten iki yönlü olarak sağlanacak.

Ankara-Kırıkkale yolunun 11. kilometresindeki Lalahan Köprülü Kavşağı yapım çalışmaları nedeniyle ulaşım gidiş-geliş ve dönüşümlü olarak servis yolundan gerçekleştiriliyor.

Anadolu Otoyolu'nun Gerede-Gümüşova kesimi Bolu Batı Kavşağı ile Abant Kavşağı arasında bulunan Dağkent-2 viyadüğündeki derz yenileme çalışmaları nedeniyle 9 Ekim'e kadar İstanbul-Ankara istikameti taşıt trafiğine kapatılarak İstanbul yönünden gelen taşıt trafiği Abant Kavşağı'ndan D-100 yoluna kontrollü olarak yönlendiriliyor.

TEM Otoyolu'nun Körfez Kavşağı-İzmit (Doğu) Kavşağı arasında asfaltlama çalışmaları nedeniyle 15 Kasım'a kadar, Kuzey taşıma yolunda;(Ankara-İstanbul istikameti) hafta içi 22.00-07.00, cumartesi günü 22.00-11.00, pazar günü ise 24.00-07.00 saatleri arasında yol trafiğe kapatılarak ulaşım D-100 yolundan verilecek.

Bafa Gölü-Milas yolunun 1-15. kilometreleri arasındaki Pınarcık ve Çamiçi Köyü mevkisinde patlatmalı yol yapım çalışmaları nedeniyle Çarşamba, Perşembe ve Cumartesi günleri 14.00-16.00 saatleri arasında yol trafiğe kapalı tutulacak.

Milas-Yatağan yolunun 4-19. kilometreleri arasındaki (Kozağaç mevkisi, Boğayokuşu mevkisi ve Karaltı mevkisi) patlatmalı yol yapım çalışmaları nedeniyle salı ve perşembe günleri 14.00-16.00 saatleri arasında yol kısa süreli aralıklarla trafiğe kapatılarak ulaşım kontrollü olarak sağlanıyor.

Zonguldak-Devrek-Mengen yolunun 33-87. kilometreleri arasında muhtelif kesimlerde patlatmalı yol yapım çalışmaları nedeniyle 08.00-19.00 saatleri arasında yol aralıklarla ulaşıma kapatılıyor.

Of-Çaykara-Bayburt yolunun 35-44. kilometreleri arasında yol yapım çalışmaları nedeniyle 08.00-18.00 saatleri arası trafiğe kapatılarak küçük tonajlı araçlar için trafik Taşkıran-Demirli-Köknar istikametindeki servis yolundan gerçekleştirilecek.

Niksar-Reşadiye-Erzincan yolunun 49-52. kilometreleri arasındaki bölünmüş yol yapım çalışmaları nedeniyle 07.00-12.00 ile 13.00-18.00 saatleri arasında ulaşım 20 dakikalık aralıklarla kesilerek kontrollü olarak veriliyor. (AA)

Kaynak :http://www.haber3.com/bu-haberi-okumadan-yola-cikmayin-1037333h.htm#ixzz1ZtFSlHhy

SÖZCÜ GAZETESİ (22.09.2011)

2011-09-22T13:18:00.000+03:00

Büyütmek için resmin üstüne tıklayınız!

MAÇA GELDİ DİZİ İZLEDİ

2011-09-21T12:24:00.001+03:00

Fenerbahçe - Manisaspor maçını izlemek için stada gelen kadın taraftar, dizi tutkusunu yenemedi.

Fenerbahçe'nin Manisaspor ile oynadığı karşılaşma renkli görüntülere sahne olurken objektiflere ilginç bir an da takıldı.

Fenerbahçeli bir kadın taraftar dün akşam tribünde maç yerine dizi izlemeyi tercih etti. 1907 Tribünü’nde oturan kadın taraftar önündeki koltukta bulunan televizyondan Kanal D’de ekrana gelen reyting rekortmeni ‘Öyle Bir Geçer Zaman Ki” dizisini takip etti.

Yeşil çimlerde atılan goller ve pozisyonlar umurunda bile değildi. Bu taraftar için ne de olsa o gece kadınlar matinesinden farksızdı, maç bir bahaneydi ve herkes kafasına göre takılmaya gelmişti.

İYİ BAYRAMLAR!

2011-08-31T18:00:00.001+03:00

LEMAN'DAN MUHTAR ERDOĞAN!

2011-08-10T13:25:00.003+03:00

TSK'daki istifalar sonrasında toplanan Yüksek Askeri Şura'ya ait ünlü fotoğrafla ilgili Bülent Arınç'ın sözleri mizah dergisi Leman'a kapak oldu...

Mizah Dergisi Leman, YAŞ'ta oturma düzeniyle ilgili tartışmalar sırasında Hükümet Sözcüsü Bülent Arınç'ın, 'Bir köyde iki muhtar olmaz'sözlerine ve Erdoğan'a siyaset yasağı karar çıktığı dönemde konuşulan 'Artık muhtar bile olamaz' ifadelerine gönderme yaptı..

RECEP TAYYİP ERDOĞAN GIRGIR'A KAPAK OLDU!

2011-08-09T22:34:00.000+03:00

PENGUEN'DEN ANLAMLI KAPAK

2011-08-03T21:48:00.000+03:00

LEMAN'DAN TAYYİP'İN ASKERLERİ

2011-08-02T11:02:00.000+03:00

TUTUKLU GAZETE

2011-07-29T13:32:00.003+03:00

TUTUKLU GAZETE'Yİ PDF FORMATINDA OKUMAK İÇİN AŞAĞIDAKİ LİNKE TIKLAYIN

www.chp.org.tr/wp-content/uploads/tutuklu-gazete.pdf

FAİK IŞIK KİMDİR?

2011-07-22T22:27:00.004+03:00

Şike soruşturmasında Fenerbahçe Başkanı Aziz Yıldırım'ın avukatlığını yapan Faik Işık, daha önceleri "Minareler süngü, kubbeler miğfer, Camiler kışlamız, mü'minler asker" şiiri nedeniyle açılan davada Başbakan Erdoğan'ın da avukatlığını üstlenmişti.

Işık'ın aldığı ilginç davalar bunlarla bitmiyor. Işık, Usame Bin Ladin'in adamı olduğu iddia edilen Mısırlı televizyoncu Rafet Yahya Alazeab Abdau'nun avukatlığının yanısıra, daha önce kapatılan Refah Partisi'nin 'Gizli Kasası' oldukları iddia edilen Süleyman Mercümek ve Beşir Darçın'ın da avukatlığını yapmıştı.

Ahmet Özal ile Bülent Şemiler'in 4 milyon Mark rüşvet almakla suçlandığı Aslan Nakliyat'ın Anadolu Bankası tarafından kurtarılması olayına adı karışan ve daha sonra TEM Otoyolu Kurtköy Mevkii'ndeki benzin istasyonunda öldürülen şirket ortağı Mahmut Şahin'in de Işık'ın avukatlığını yaptığı isimler arasındaydı.

El Kadı'nın avukatı
Tuncay Mollaveisoğlu'nun yazdığına göre, Faik Işık aynı zamanda Erdoğan’ın kefil olduğu küresel terörist olmakla suçlanan Yasin El Kadının avukatı ve Başbakan'ın işadamlarından oluşan aile fotoğrafında yer alan Aksa Kazancı grubunun doğalgaz şirketlerine de ortak bir isim. Yani Faik Işık sıradan bir isim değil. Başbakan ile yakın ilişkisi olan, Erdoğan ve yeni zenginlerden oluşan çevrenin avukatlığını yapan bir isim.

LEMAN'DAN SEÇMELER

2011-07-01T14:39:00.001+03:00

Büyütmek için resimlere tıklayın!

11 HAZİRAN 2011 SÖZCÜ MANŞET

2011-06-11T14:03:00.002+03:00

Büyütmek için resme tıklayın!

OY KULLANIRKEN DİKKAT EDİLECEK HUSUSLAR

2011-06-11T13:06:00.002+03:00

Türkiye yarın sandık başına gidiyor.

Üzerinde en küçük bir çizik bile bulunan oy pusulası geçersiz sayılacak.

Sandığa giderken şunlara dikkat edin:

Başkan pusulayı gösterecek
YSK’nin 135 sayılı genelgesine göre, sandık kurulu başkanı, oy zarfı ve pusulasının hiçbir tarafında herhangi bir işaret bulunmadığını ve arkasında sandık kurulu mühürü olduğunu kurul üyelerine, gözlemcilere ve seçmene gösterecek.
Seçmen, “evet” mühürü dışında oy pusulasının herhangi bir yerine imza veya işaret yapmaması, düzgün bir şekilde katlayıp zarfa koyup yapıştırması, aksi halde oyunun geçersiz sayılacağı konusunda uyarılacak. Oy verme işlemi ise şöyle yapılacak;

TC kimlik numaralı kimlik
Sandık görevlisine, üzerinde TC kimlik numarası kimliğinizi, varsa seçmen bilgi kağıdınızı verin. Sandık görevlisinden aldığınız oy pusulası ve zarfın üzerinde hiçbir işaret olmamasına dikkat edin.
Pusula, zarf ve mühür ile birlikte kapalı oy kabinine girin. Yanınızda, cep telefonu, görüntü kaydeden herhangi bir cihaz bulundurmayın, varsa kabine girmeden önce sandık görevlisine teslim edin.

Evet mührünü dışa katlayın
Oy vereceğiniz partiye ait alana veya bağımsızın adının bulunduğu bölüme “evet” mührünü basın. Pusulaya başkaca herhangi bir işaret koymayın. Pusulayı, mürekkebin bulaşmasını önlemek için dışa doğru katlayın ve zarfa koyun.
Oyunuzun bulunduğu zarfı, şeffaf sandığa atın.
Oy kullandığınıza ilişkin imzanızı atmayı unutmayın.

PTT - AKP İŞBİRLİĞİ

2011-06-09T12:51:00.002+03:00

Büyütmek için resme tıklayın!

9 HAZİRAN 2011 SÖZCÜ 1. SAYFA

2011-06-09T12:42:00.001+03:00

Büyütmek için resme tıklayın!

LEMAN'DAN SEÇMENLERE ÇAĞRI

2011-06-08T19:02:00.001+03:00

Leman, Recep Tayyip Erdoğan'ın seçim meydanlarında söylediği sözleri sıralayarak "Buna vermeyin de, kime verirseniz verin" diye kapaktan mesaj verdi.

OYUNU KULLANIRKEN OYUNA GELME!

2011-06-08T12:09:00.000+03:00

12 Haziran’da sandık başına oyumuzu kullanmaya ve gücümüzü göstermeye gidiyoruz. Her ne kadar bizim gibi ileri demokrasiye (?) sahip bir ülkede oyumuzu kullanırken gözümüz kapalı, gönlümüz rahat, en ufak bir hile oyun olmadan oyumuzu kullanacağımız kesin olsa da yine de dikkat etmemiz gereken hususlar bulunmaktadır…

Oyumuzu verirken nelere dikkat ediyoruz bakalım;

Öncelikle oy verme saatlerine özen gösteriyoruz. Şöyle ki;

Oy verme süresi saat 08.00’den 17.00’ye kadar sürecektir. Ancak Adıyaman, Ağrı, Artvin, Bingöl, Bitlis, Diyarbakır, Elazığ, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Kars, Malatya, Kahramanmaraş, Mardin, Muş, Ordu, Rize, Siirt, Sivas, Trabzon, Tunceli, Şanlıurfa, Van, Bayburt, Batman, Şırnak, Ardahan, Iğdır ve Kilis’te 07.00-16.00 saatlerinde oy verilecektir.

Ancak diyelim ki birimiz 17.00’den önce sandık başında oy vermek üzere sıramızı aldık ancak saat 17.00 oldu ve biz hala sıra beklediğimiz için oyumuzu kullanamadık. Bu durumda sandık kurulu başkanı sıradaki seçmenleri saydıktan sonra sıra ile oylarımızı kullanmamıza izin verecektir.

Oyumuzu kullanmaya giderken T.C. kimlik numaramızı taşıyan resmi nitelikteki belgemizi yanımızda bulundurmayı unutmuyoruz. Bu belge nüfus cüzdanı, resmi daireler tarafından verilen soğuk damgalı kimlik kartı, pasaport, evlenme cüzdanı, askerlik belgesi, sürücü belgesi, avukatlık kimlik belgesi gibi resimli belgelerden herhangi birisi olabilir. Eğer elimizde T.C. kimlik numaramız olmayan bir kimlik var ise; o zaman yanımızda ayrıca seçmen bilgi kağıdımızı bulundurmayı ihmal etmiyoruz. Belediyelerin ya da köy veya mahalle muhtarlarının düzenleyip onayladığı herhangi bir kimlik belgesi oy kullanmada geçerli olmayacak.

Oy verme sıramız geldiğinde sandık başkanı bize mühürlenmiş oy zarfı ile oy pusulasını ve (EVET) mührünü verecek. Şimdi bu noktada çok dikkat etmemiz gereken bir şey var; oy pusulasının ön ya da arka yüzünde herhangi bir yerinde en ufak bir karalama, çizgi, nokta, virgül, ünlem aklınıza ne gelirse herhangi bir işaret olmamasına dikkat ediyoruz. Çünkü oy pusulasının herhangi bir yerinde en ufak kalem çiziği bile işaret kabul edileceğinden oyumuz geçersiz sayılacaktır. Mesela oy pusulamızı veren sandık başkanı bizim tipimize şöyle bir bakıp hangi partiye oy vereceğimizi tahmin ederse belki de kötü niyetle sırf oy boşa gitsin diye pusulanın herhangi bir yerine çizik atabilir. Böylece oyumuz daha baştan iptal edildi demektir.

İŞARETLİ OY PUSULALARI GEÇERSİZDİR.

Şimdi sıra geldi gücümüzü göstermeye…

Zarfımızı, oy pusulamızı, (EVET) mührümüzü alıp kapalı oy verme yerine giriyoruz. Önümüze oy pusulasını koyuyoruz ve mührümüzü oy vereceğimiz partinin ambleminin altındaki daireye basıyoruz. Şimdi dikkat etmemiz gereken birkaç nokta daha var. Şöyle ki; oy pusulasının üzerinde herhangi bir yere (mühür bastığımız alan dahil) hiçbir şekilde imza, işaret gibi bir çizik dahi yapmıyoruz. Bu oyumuzun iptaline neden olacaktır.

(EVET) mührümüzü bastık. Şimdi sıra pusulayı zarfın içerisine yerleştirmeye geldi. Öncelikle mührün mürekkebinin dağılmaması ve diğer alanlara bulaşmaması için kurumasını beklemekte fayda var (üzerine üflemek kurumasına yardımcı oluyor). Mürekkep kuruduktan sonra pusulayı dikkatlice katlıyoruz ve zarfa yerleştiriyoruz. (EVET) mührünü bastığımız alan üste gelecek şekilde pusulayı katlamak ve zarfa ön yüzüne bakacak şekilde yerleştirmek mührün diğer alanlara bulaşmasını önlemeye yardımcı olacaktır.

Zarfın içerisine oy pusulası haricinde başka herhangi bir şey konulması da oyumuzun iptaline neden oluyor unutmayalım.

Oy pusulasında hata yapmamaya özen göstermek ise en önemlisi çünkü yeni bir pusula isteme şansımız yok.

Zarfımız hazır. Kapalı yerden dışarı çıkıyor, sandığa zarfımızı atıyor ve sandık seçmen listesine imzamızı atıyoruz.

Bu arada kapalı oy verme alanına cep telefonu, kamera, fotoğraf makinesi gibi cihazlarla girmek de yasak…

Engellilerin oy kullanması…

Görme engelliler, elleri olmayanlar, felçliler ve benzeri engelleri olanlar sandık alanında bulunan akrabalarından, arkadaşlarından ya da herhangi bir seçmenden yardım alarak oylarını kullanabilirler. Ancak bir seçmen birden fazla engelliye yardım edemiyor. Ayrıca hamileler, yaşlılar ve engelliler oy kullanma sırasında önceliklidirler ve sıra beklemeden oylarını kullanırlar. Bu arkadaşlarımızın oy kullanmasına yardım eden diğer seçmen arkadaşlarımız da oylarını kullanmada öncelik alabilirler.

ÖLÜLERE SEÇMEN KARTI

2011-06-07T15:33:00.000+03:00

OYUNUZU KULLANIRKEN DİKKAT!

2011-06-03T15:16:00.001+03:00

DİKKAT! ÇOK ÖNEMLİ! Yeni bir seçim hilesidir.

Bazı iddialara göre sandık görevlisinin, tek bir hareketiyle oy pusulasını geçersiz hale getirebileceği saptanmıştır.

Şöyle ki;

Oy kullanacak olan vatandaş uzaktan gelir. Pusulayı teslim edecek görevli, avını çok ince bir şekilde süzer.
Eğer kendi düşüncesinden olmadığını kestirdiği birisi ile karşı karşıya ise, imza attırmak için daima elinde tuttuğu kalemi ile oy pusulasını vatandaşa teslim ettiği sırada arka tarafına "ufacık" bir çizik atar. Tüm bu olanlardan habersiz olan vatandaş seçimini yapar ve oyunu sandığa atar.

Oy sayım işlemleri sırasında pusulalar önlü arkalı kontrol edilir. Bu sırada arka tarafta tespit edilen o küçük, önemsiz gibi görülen çizik sebebiyle oy geçersiz sayılır. Çünkü işaretli oy pusulaları GEÇERSİZDİR...

İşte bu yüzden siz siz olun oyunuzu kullanmadan önce oy pusulasının temizliğinden ve arkasında sadece İlçe Seçim Kurulunun mührünün olduğundan emin olun.

HOPA VE EŞKİYALAR

2011-06-02T21:46:00.000+03:00

Polis Erkan'ın otobüsten düşmesinin sorumlularını öğretmen Lokumcu'nun katillerini bulun. Sonra eşkıya kim tartışalım.

Aynı yoldan geçmişiz biz/ Aynı sudan içmişiz biz.” Böyle diyor AKP’nin yeni televizyon reklamı. Salı günü Hopa’da aynı sudan içmediğimizi görmüş olmadık mı?
Hopa’da Başbakan’ı çok sinirlendiren pankartlardan birinde “Su haktır, satılamaz” yazıyordu. Başbakan’ın miting yapacağı alandan bir otoyolla ayrılan bölgede toplanmış insanlar, horon çekiyorlar. Miting saatine doğru polis o bölgenin boşaltılmasını istiyor.
Orada bulunan ÖDP Parti Meclisi Üyesi Yusuf Yedigül anlatıyor: “Biz dedik ki, iki alan arasından üç karayolu geçiyor. O alan bize çok uzak, niye gidelim?”
Gitmiyorlar. HES projelerine, hükümetin çay politikalarına karşılar. Hazır Başbakan da gelmişken seslerini duyurmak istiyorlar. Aynı sudan içmişiz madem, su hakkında söyleyecekleri var.
Ya da söyleyecekleri olabileceğini zannediyorlar. Çünkü yine Yedigül’ün anlatımıyla: “Bir baktık ki bir anda saldırı oldu, su sıkıldı, gaz bombası, biber gazı...”
Görüntüleri izlemediyseniz, internetten takip etmenizi tavsiye ederim. Küçücük ilçe gaz bombardımanına tutuluyor. Hepimizin olduğu iddia edilen su, tazyikle insanların üzerine sıkılıyor.

Metin Lokumcu
Video görüntülerinde bir an emekli öğretmen Metin Lokumcu beliriyor. “Bunalttınız beni” diyor. Sonra ellerini arkasında kelepçelenmiş gibi kavuşturup polise sesleniyor: “Haydi al beni, kurtar memleketi.”
Memleket kurtulur mu bilinmez ama Metin Lokumcu kurtulamıyor. Hopa’nın eski Belediye Başkanı Yılmaz Topaloğlu anlatıyor: “Dün akşam hastanede doktorlarla görüşme fırsatım oldu. Metin Hoca hastaneye getirildiğinde doktorlara çok fazla gaza maruz kaldığını ve göğüs bölgesinin polisler tarafından darp edildiğini söylemiş.”
Metin Lokumcu öldü.
Başbakan’ın miting alanıyla arasından üç şerit otoyol geçen bir alanda “Su haktır satılamaz” pankartıyla durduğu için. Herkes aynı sudan içsin istediği için.
Hopa’da Başbakan miting alanında nutuk atarken ilçenin sokaklarında polis gaz bombası ve tazyikli suyla protestoculara saldırmakla meşguldü. Başbakan, Hopa neredeyse abluka altına alınmışken nutuk atmayı içine sindirebildi.
Miting alanını terk eden AKP konvoyunun taşlı saldırıya uğradığı söyleniyor. Bu saldırıdan kaçmaya çalışırken hızla hareket eden otobüsün üzerinde duran koruma polisi Servet Erkan düşerek ağır yaralandı.

Başkomiser
Polisin hükümete yönelik sol gösterileri orantısız bir şiddetle bastırma merakı biliniyor. Başbakan’ın hâlâ ara sıra konuşmalarından sızan arkaik anti-komünizmi de polisleri bu konuda cesaretlendiriyor.
Hopa’daki abluka mitinginden sonra Trabzon’a giden Başbakan’ın “Hopa’ya eşkıyaların indiğini bilmiyordum” açıklaması da bunun göstergesi.
Başbakan’a her itiraz eden terörist, ona karşı çıkan herkes eşkıya. İlkgençliğinin Milli Görüş’ünden gelen komplocu bakış açısının zirveye varmış egosuyla birleştiği noktadayız. Bu nokta da Başbakan’ın tekrar etmeyi çok sevdiği ‘hak ve özgürlükler noktası’ değil.
Bu nokta 80 öncesi Fatsa’da yapılan ‘nokta operasyonu’nun noktası. Salı gecesi Hopa’da evlerin basılıp, kırka yakın insanın gözaltına alınması buna işaret ediyor.
Nisan 2010’da CHP otobüsü taşla saldırıya uğradığında emniyet güçlerinin ilgisiz tavrıyla salı gecesi operasyonu kıyaslanınca bu memleketin bir başkomiseri olduğu hakikatiyle karşılaşıyoruz. Polis Servet Erkan’ın otobüsten düşmesinin sorumlularını bulun. Yaralanmasına göstericilerin attığı taş sebep olduysa yargılayın.
Muhaliflerin gösteri hakkına tecavüz eden polis müdahalesinin sorumlularını bulun. Memurundan amirine yargılayın. Öğretmen Metin Lokumcu’nun katillerini bulun. Sonra tartışalım hep beraber Hopa’ya inen eşkıya kimdir? Aynı yoldan geçmişiz, aynı sudan içmişiz öyle mi?
Değil galiba. Başbakan şöyle bahsediyor öldürülen Metin Lokumcu’dan: “Tabii bu arada bir tanesi de kalp krizi geçirerek, kimliğini bilmiyorum, üzerinde durmaya da gereğini duymuyorum, kalp krizi sonucu ölmüş.”
Öğrenirsiniz Başbakan kimliğini. Bir gün gelir öğrenirsiniz.

ÖZGÜR MUMCU Radikal

İLERİ DEMOKRASİ !

2011-06-02T12:46:00.000+03:00

Ankara’daki Hopa protestoları sırasında panzerin üzerine çıkan kadın eylemci hastanelik oldu.

Halkevleri MYK üyesi Dilşat Aktaş’ın, eylemin ardından sivil polislerin ve Çevik Kuvvet ekiplerinin sert müdahalesiyle hastanelik olduğu ortaya çıktı.

Hastaneye getirildiğinde, doktorlar tarafından “hayati tehlikesi ve felç riski” bulunduğu söylenen Aktaş, dün ameliyat edildi. Kalça kemiğinde kırıklar bulunduğu belirlenen Aktaş’a, platin takıldı. 6 ay “iş göremez“ raporu verilen Aktaş, polislerin panzere çıktıktan sonra kendisini takip ettiğini öne sürdü.

Milliyet'te yer alan habere göre, Aktaş, sivil polislerin Kızılay civarında kendisine, “Gel bakalım buraya, o sen misin?” diye bağırdığını, 20 kadar polis tarafından dakikalarca dövüldüğünü ve vücudunun büyük bölümünde darp izleri olduğunu söyledi. Vatandaşların darp eden polisleri “Yeter artık” diye uyardığını duyduğunu söyleyen Aktaş, vatandaşların kendisini polisin elinden güçlükle kurtardığını ve bir taksiye bindirerek SSK Dışkapı Hastanesi’ne götürdüklerini kaydetti. Aktaş, polislerin intikam duygusuyla hareket ettiklerini belirterek, “Olay bitmişti. Ancak yine de beni takip ettiler. Yakaladıktan sonra da ellerinden güçlükle kurtarıldım” dedi.

AKP DESTEKÇİSİ ANKETÇİLER

2011-06-01T23:42:00.002+03:00

Anket firmalarına inanmayın…

Seçimler yaklaştıkça, dünyada tek örneği Türkiye’de bulunan “yandaş anket firmaları” da harekete geçti. AKP’yi destekleyen anket firmaları, iktidar partisinin yüzde 50’ye yakın oy alacağını söylemeye başladı. Oysa ki; AKP Genel Merkezi’nden sızan bilgilere göre, iktidar partisi, kendi durumundan çok, CHP ve MHP’yi merak ediyor. Bu yüzden de “CHP’nin yükselişinin sebebi”ni araştırtan bir anket yaptırtıyor. Anket, sanırız bir iki gün içinde Başbakan Erdoğan’a teslim edilecek. Böylece, CHP’nin oylarının yüzde otuzun üstüne nasıl çıktığı konusunda Başbakan Erdoğan da fikir sahibi olacak.

Anket firmaları ise; bu tabloya rağmen, aynı günde yaklaşık beş ayrı TV kanalında, maniplasyon çalışmalarını sürdürüyor. Kendilerine verilen görevi eksiksiz bir şekilde yerine getirmeye çalışan firmalar, MHP Lideri Bahçeli’nin deyimiyle, “kamuoyu araştırması” yerine, “kamuoyu oluşturma”ya çalışıyor. Anket firmaları, AKP’nin yüzde ellilere dayandığını, muhalefet partilerinin ise ‘’hızla’’ oy kaybettiğini iddia ediyor. CHP ve MHP tabanının en büyük zaafının “anket sonuçlarından etkilenmek” olduğunu bilen bu firmalar, neredeyse birbirinin tekrarı olan sözde araştırmalarını “gerçekmiş gibi” sunmaya çalışıyor.

Bu anket firmalarının en önemli özelliği ise; AKP iktidarına “göbekten” bağlı olmaları… Örneğin; AKP’nin yüzde elli oy alacağını “ısrarla” iddia eden bir firma, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın İstanbul – 2010 Kültür Başkenti Projesi’nden tam beş milyon dolar nemalandı. AKP’yi yüzde ellilerde gösteren bir diğer firma ise, İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin Ulaşım A.Ş adlı şirketinden yeni bir “iş” aldı. Bu iş, İstanbul’un ‘’ulaşım sorununa ilişkin bir anket.”

Görüldüğü üzere, bu iki örnek bile, AKP’yi hergün yüzde ellilerde gösteren anket firmalarının iktidarla nasıl bir göbek bağının olduğunu göstermesi açısından yeterli. Bu yüzden, anket firmalarının yalan ve maniplasyonlarına bakmayın… En doğru anket, seçim sandığıdır. 12 Haziran’da yapılacak olan seçim, anket firması sahiplerini insan içine çıkamayacak hale getirecektir.

'İLERİ DEMOKRASİ' HOPA’DA GÖRÜLDÜ: Baskıcı AKP iktidarının gerçek yüzü birkez de Hopa’da ortaya çıktı. Başbakan Erdoğan’ın mitingini protesto eden ÖDP, CHP, ESP ve Halk Evleri üyeleri, polis şiddetiyle karşı karşıya kaldı. Bölgelerindeki doğal güzelliklerin yok edilmesinden AKP’yi sorumlu tutan ve protesto gerçekleştirmeye çalışan Hopalı yurtseverlere şiddetle yanıt veren AKP iktidarı, baskıcı ve anti-demokratik yüzünü de göstermiş oldu. Adına “İleri Demokrasi” dedikleri faşizan yöntemlerini Hopa’da uygulayan AKP’nin polisi, ÖDP Üyesi Metin Lokumcu adlı emekli öğretmenin kaburgalarını kırarak ölümüne yol açtı. En küçük bir protesto gösterisine dahi izin vermeyen AKP’nin bu totaliter yüzünün Hopa’da yeniden açığa çıkması, 12 Haziran’da yapacağımız tercihlerin ne denli önemli olduğunu da göstermiş oldu.

KENAN EVREN’İN YARGILANMASI TAMAMEN GÖSTERMELİKTİR: 12 Eylül 2010 referandumunda “Darbecileri Yargılayacağız” yalanını söyleyen AKP, bilinci bulanmış sosyalist solun da kısmi desteğini almıştı. O günden bu yana aylar geçmesine rağmen, AKP iktidarı, ağababaları olan darbecilerin yargılanması için tek bir adım dahi atmadı. CHP’nin geride bıraktığımız günlerde açıkladığı “Demokrasi Raporu” sonrası panikleyen ve statükocu yüzü iyice açığa çıkan AKP, -ne tesadüf ki- seçime sayılı günler kala Ankara Cumhuriyet Savcılığı’nın açtığı soruşturmayla “rahat bir nefes” aldı. Savcılığın, darbenin şefi Kenan Evren’i ifade almak üzere “telefonla çağırması” AKP medyasında sevinç çığlıklarıyla karşılandı. Seçim öncesi, AKP’yi ‘’demokrat” gibi göstermek isteyen yazarlar, “Darbeciler yargılanıyor” yalanını yeniden piyasaya sürdü.

Oysa; darbecilerin yargılandığı falan yok! Savcılık eğer darbeyi soruşturacaksa, Kenan Evren’e “İşkence yapılması için emir verdiniz mi?” sorusu yerine, 1977 1 Mayıs Katliamı’nı, Maraş – Çorum Katliamları’nı ve darbeye zemin hazırlayan diğer karanlık eylemleri sormalı. “İşkence” darbenin sadece bir yüzüdür. Önemli olan, darbeye zemin hazırlayan kontr-gerilla eylemlerinin açığa çıkarılmasıdır.

BARIŞ YARKADAŞ gercekgundem.com

KISSADAN HİSSE!

2011-05-23T13:18:00.000+03:00

Antik Yunanda (MÖ 620-560 yılları) Ege'de yaşayan ünlü masalcı Ezop'un iki bin alti yüz yıldır canlılığını yitirmeyen öyküsü:

Öykü bu ya...
Bir inek, bir beygir, bir eşek, etrafa dağılıp insanların ne yaptıklarını öğrenmeye ve üç yıl sonra buluşmaya karar verirler...
Her biri başka yöne gider.
Aradan üç uzun yıl geçtikten sonra buluşma yerine önce inek ve beygir gelir...
İkisi de perişan bir halde, zayıflamış, dişleri dökülmüş, kamburları çıkmış,
adeta çökmüşlerdir...
Beygir merakla sorar:
‘Nedir bu halin inek kardeş?'
İnek acıklı bir şekilde içini çekerek anlatır:
'Sorma beygir kardeş... Bu insanlar çok merhametsiz... Beni durmadan birbirlerine sattılar. Alan sütümü sağdı. Bir inek daha bulup onu yanıma koyarak bizi çifte koştular, aç bıraktılar. Canımı zor kurtardım be kardeş.'
Beygir de acı acı başını sallayarak anlatır:
'Ah, sorma... Benim de ağzıma bir demir parçası geçirdiler, ağzımı açamadım. Üzerime bindiler, ses çıkaramadım. Biri indi, öbürü bindi!
Binmedikleri zamanlar zincire vurdular. Belim çöküp de onları taşıyamaz bir hale geldiğimde arkama kocaman bir araba bağladılar.
Bu sefer birçoğunu yeniden taşımaya başladım. Ben onları taşıdıkça, daha hızlı gitmem için kırbaçladılar. Canımı zor kurtardım inek kardeş.'
İnek ve beygir böyle konuşurken uzaktan eşek görünür. Hayli neşelidir. Şarkı söyleye söyleye, taslara tekme ata ata, hoplaya zıplaya gelir. Mutludur, üstelik şişmanlamıştır da. Tüyleri pırıl pırıl parlamakta, gözlerinin içi gülmektedir. Üzerinde lacivert takımlar vardır.
İnek ile beygir şaşkın bir halde,
'Nedir bu halin? Neler oldu? , Neden böyle zevkten dört köşesin?' diye sorarlar.
Eşek keyifli bir şekilde;
'Sizden ayrıldıktan sonra uzaklarda bir memlekete vardım. Birisi yüksek bir yere cıkmış bağırıyor, bağırdıkça da insanlar onu alkışlıyordu.
Ben de yüksekçe bir yere çıkıp, başladım bağırmaya. Benim bağırmamı bilirsiniz, yeri göğü inletirim. Sesimi duyan benim yanıma koştu, duyan duymayana haber verdi, etrafım insanlarla doldu. Onlar geldikçe ben daha çok bağırdım. Haktan, hukuktan, refahtan, adaletten, kalkınmadan falan bahsettim...'
'Eee, sonra ne oldu?'
'Ne olacak beni başkan seçtiler!'
'Deme yahu, yani sen şimdi başkan mı oldun?'
'Evet... Bir şey yapmama da gerek kalmadı.
Ben bağırdıkça onlar 'Seninle gurur duyuyoruz' diye alkışladılar. Ben de yedim yedim bağırdım, yedim yedim bağırdım!'
'Peki, senin eşek olduğunu anlamadılar mı yahu?'
'Valla, yarısı anladı ama, bir türlü diğer yarısına anlatamadı!'

GÜNÜN KARİKATÜRÜ

2011-05-14T11:40:00.004+03:00

http://www.aksam.com.tr/gunun-karikaturu-345f.html

İNTERNETİME DOKUNMA!

2011-05-13T21:20:00.003+03:00

"iNTERNETiME DOKUNMA!" YÜRÜYÜŞÜ 15 MAYIS 14:00 TÜM TÜRKİYE

Derya Köroğlu: "İnternetime Dokunma!"

www.dailymotion.com

http://www.yasaklamakyasaktir.com/

http://www.sansurekarsi.com/

http://sizkapatinbizaciyoruz.blogspot.com/

BANU AVAR'DAN SURVİVOR ANALİZİ

2011-05-11T11:05:00.000+03:00

'SURVİVOR' ve Benzerleri Toplumu 'FORMATLIYOR'! / Banu AVAR

Toplantının ardından büyük bir telaşla arkadaşlarının yanından ayrılıyor.. Giderken ‘Survivor başlayacak. Acelem var! Yeah!’ diyor.

Böylece uzun zamandır yazmak isteyip bir türlü vakit bulamadığım Survivor’ın sırası geliyor...

*-*-*

Dünyada onlarca milyon kişi interaktif tv oyunları izliyor...

Son 10 yılda ekranlara damga vuran "REALİTY Show"lar aslında toplumda ‘algı yönetimi’ sağlıyor. Survivor 1997’den beri ortalığı kasıp kavuruyor. Fikir İngiliz Charlie Parsons’a ait... Şimdi İngiltere'nin en zengin medya figürlerinden biri. Hayat arkadaşı ve ortağı Lord Vahid Ali.

Lord Ali İngiltere İşçi Partisi'nde ve Lordlar Kamarası mensubu. Gay hakları konusundaki çıkışlarıyla ünlü, medya devi Rupert Murdoch’un kızıyla ortak, İngiltere’nin mülti milyarder medya baronu. Lordlar Kamarası'nda bir dönemTony Blair’in temsilcisi oldu.

Survivor yapımcısı Mark Burnett yine İngiltere doğumlu. 17 yaşında İngiliz ordusuna katıldı. Kuzey irlanda ve Falkland savaşında İngiliz paraşüt birliğinde yeraldı 22 yaşında Amerikaya göç etti. Beverly Hills’de şöför ve güvenlik elemanı olarak çalıştı. Şimdi dünyanın en zengin yapımcısı.

Time dergisi tarafından ‘Dünyanın En etkili Şahısları’ listesinde yeraldı. Hemen her yıl bir Emmy ödülü kazandı… Küresel sermaye ve uzantılarının en gözde adamı.

Survivor’ın ana fikri: ‘Hayatta kalmanın tek şartı var: Kazanmak isteyen her şeyi yapar, herkesi harcar!’ dır.

Bu kapitalizmin de ana kuralıdır.

Kapitalizm orman kanunudur. Güçlü olan öbürlerini yok eder. Kural budur!

Bunun için ekonomiyi, siyasi mekanizmaları, silahlı gücü, bilimi ve medyayı kullanır.

Soğuk savaş döneminde propaganda araçlarının, ve medyanın kullanımını konu alan binlerce calışma vardır.

Amerikalı bilim adamları ‘yeni dünya düzenine’ geçmek için, işgal kadar ‘kültürel üstünlük yaymanın farz olduğunu’ söylemişlerdir. Buna göre ‘uluslar arası piyasalar genişleyecek, ideolojik taarruz buna eşlik edecektir’..

İdeolojik taarruz!

İdeolojik taarruzun en önemli araçları eğitim ve medyadır. Medyanın en etkili dalı görsel olandır.

Görsel medyanın toplum şekillendirmesinde önemli rolü vardır.. Algı değişimini en kolay yoldan sinema ve tv yapmaktadır.

Algı yönetimi, ‘görünmez’ bir süreçtir ve ideolojik taarruzun en önemli ilkesidir.

Amerikalı antropolog Nader, söyle der: ‘Görünmez faktör, kontrol süreçlerinin ve mekanizmalarının toplamıdır. Görünmezlik zihinlerin sömürgeleştirilmesi yoluyla başarılmaktadır!Buna göre yanlış olan, doğru görünür. .. Düşünülemeyecek davranışlar normalleşir. İtiraz eden bağımsız düşünceliler, kavgacı ‘çatışmacı’ sayılır…’

Toplumlara çeşitli ‘tipolojiler’ dayatılır ve medya vasıtasıyla o tiplemelerle oynanır.

SURVİVOR ya da benzeri tv programları, son 10 yıldır onlarca ülkede milyonlarca kişiyi ‘Yeni Dünya Düzeni’nin toplum mühendisliği için formatlamaktadır.

Küresel sermaye için, ‘Güc’ün silahlı kullanımı (hard power) yanısıra, ‘yumuşak’ kullanımı da (soft power), had safhada önemlidir

*-*-*

Oyun iki takıma ayrılmış yarışmacıların birbirini kırıp dökmesine dayalıdır.. Açlık soğuk, psikolojik gerginlik ortamında en çok direnen parayı ve ödülleri kazanır.. Arkadaşlarına en sinsi davranan parsayı alır..

Oyunun dekorundan, sunucunun tarzına kadar, ekrana ‘yeni dünya düzeni’ kalıpları damga vurmaktadır.

En yakın dostlar birbirine karşı yırtıcı bir mücadeleye girişir ve işin psikolojik boyutu yarışmacıların insani duygularının törpülenmesini gerektirir.. Bir bir elenirlere ve kalanlar birbirine karşı diş biler... Oyunlar giderek sinsileşir.

Ekranda ‘yeni dünya düzeni’nin yırtıcı, aktörleri.. vardır. Gelecek çağın duygusuz robotlarını üretmek için mükemmel bir ekran denemesidir Survivor…

Mesela sevecen karakter Pascal Nouma, Survivor’ın Türkiye versiyonunda, ülkemizde belli bir kesimi temsil eden karikatür tiplemelerce kışkırtılınca oyun dışına itilivermiştir.

‘Dobra’ Asena, dobra olmasının bedelini ödemektedir. Yani bu gibi özellikler ‘iyi’ değildir..

Bu gibi oyunlarda kapitalizmin arkadan vurma yöntemleri geçerlidir. Ve o yöntemleri en iyi benimseyenler model olarak gösterilir.

İyi niyetle bu gibi yarışmalara yem olan kişiler, ‘dürüst, insanca değerleri savunan’ bireyler olmayı hedefleyebilirler… Ama unutmasınlar , oyun ‘KÜRESEL’.

Kim küresel ‘jungle’a uygunsa o zirveye gider! Giderler de ne mi olur.. Biraz para, biraz ekran söhretine ulaşır ve yeniden sistemin karanlıklarına dönerler. Survivor iştahla yeni kurbanlarını bekler..

Mark Burnett’in, Charlie Parsons’ın ve eşi Lord Alinin banka hesapları ve Survivor pazarlayan yerel şirketlerin hacmi biraz daha genişler!

Ekrana yapışmış milyonlar her geçen saniye yoksullaşır, ve yokluktan çıkmak için gerekli iradeleri bu ve benzeri medya oyunlarıyla felce uğratılır. !

Genç kardeşlerim, ekranlardan üzerinize boşaltılan algı bozucu yayınlara karşı kalkanlarınızı yükseltin!

Orman kanunlarıyla 'hayvanlar' yaşasın biz insanca bir düzen için uğraşalım!

Banu AVAR, 9 Mayıs 2011

Elmek: banuavar@superonline.com

PENGUEN'DEN İNTERNET SANSÜRÜNE BAKIŞ

2011-05-11T10:38:00.000+03:00

TÜRKİYE, ÇOCUK YOKSULLUĞUNDA BAŞLARDA..

2011-05-03T16:11:00.001+03:00

Türkiye çocuk yoksulluğunda 3. en kötü ülke

Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD), Türkiye'nin yoksul çocuk sayısı bakımından İsrail ve Meksika'dan sonra en kötü durumdaki ülke olduğunu bildirdi.

Anka

Ankara- OECD'nin "Doing Better For Families" başlıklı raporunda Türkiye'ye ilişkin birçok çarpıcı saptama yapıldı. Buna göre 1990'ların ortası ve 2000'lerin son yılları itibarıyla yoksul hanelerdeki çocukların oranı; en kötü durumdaki İsrail'de yüzde 26.6, Meksika'da yüzde 25.8, Türkiye'de ise 24.6 olarak saptandı. Yani Türkiye'deki çocukların dörtte biri yoksul ailelerde yaşıyor. En iyi durumdaki Danimarka'da ise çocukların yüzde 3.7'sinin yoksul kategorisindeki ailelerde bulunduğu belirtildi. Raporda, "2000'li yılların başından itibaren, çocuk yardımlarında kesintinin Arap ve aşırı Ortodoks Yahudi gruplar arasındaki yüksek çocuk yoksulluğu oranlarına katkıda bulunduğu İsrail'deki çocuk yoksulluğu oranları dramatik biçimde arttı. Her iki grup da ortalamanın üzerinde çocuk sayısına sahip olma eğiliminde" denildi. Rapora şöyle devam edildi:

"0-17 yaş çocuk yoksulluğu oranları İsrail'de Danimarka'dakine göre yedi kat yüksek. OECD genelinde yoksulluk sınırının altında yaşayan 0-17 yaş arası çocukların oranı, 2007'de yüzde 13 idi. En düşük yoksulluk oranları Nordik ülkeler, Avusturya, Fransa, Almanya, Macaristan ve Slovenya'da yüzde 3-8 arasında bulunuyor. En yüksek oranlar ise Şili, Meksika ve ABD'nin bulunduğu Amerika kıtasında, İsrail, Polonya ve Türkiye'de bulunuyor. Bu ülkelerin tümünde çocuk yoksulluğu oranları yüzde 20'nin üzerinde."
"Çocuk yoksulluğunda eğilim ve tahminler" başlıklı bölümde ise "1985-2005 arası OECD ortalama çocuk yoksulluğu oranları yüzde 11'den yüzde 13'e yükseldi, ancak ülkeler arasında ciddi farklar var. 1985'ten bu yana çocuk yoksulluğu oranları İskandinav ülkelerinde yüzde 5'in altında, Meksika, Türkiye ve ABD'de ise yüzde 20'nin üzerinde idi" denildi.

Türkiye'de çocuk yoksulluğu yükselme trendi gösterdi

Rapora şöyle devam edildi:

"(Çocuk yoksulluğu) oranları, 1995-2005 yılları arasında Çek Cumhuriyeti, Finlandiya ve İsrail'de ikiye katlandı, Lüksemburg, Portekiz ve Türkiye'de son dönemlerde yükselme trendi gösterdi. Finlandiya ve Portekiz'de çocuk yoksulluk oranları bu ülkelerdeki genel gelir eşitsizliği artışlarında olduğu şekilde yükseldi. Türkiye'de kadın istihdamındaki düşüş, çocuk yoksulluğundaki yükselme eğiliminde katkıda bulunmuş olabilir."

OECD'de yoksul çocuklar obes, Türkiye'de zayıf

Rapora göre, OECD ülkelerinin üçte ikisinde daha yoksul ailelerin çocuklarının daha obez ya da aşırı kilolu olma olasılığı bulunuyor. Sadece Türkiye ve Rusya Federasyonu'nda varlıklı ailelerin çocukları aşırı kilolu olmaya eğilimli.

1995-2009 arası Türkiye'de kadınların istihdamı beşte bir düştü

OECD raporundaki bazı verilerin ortaya çıkardığı sonuçlar şöyle:

Emek piyasasındaki 15-64 yaş arası kadınların oranı, 1995-2009 arasında Türkiye'de beşte bir oranında düştü. Şu anda Türkiye'deki kadınların yüzde 24.2'si emek piyasasında faal yani çalışıyor. Düşüş sadece Türkiye'de görüldü. Türkiye'den sonra en kötü durumda bulunan Şili'de bile kadınların yüzde 42.2'si emek piyasasında. Meksika'da ise kadınların yüzde 43'ü emeğini arz ediyor. OECD'de emek piyasasındaki kadınların ortalama oranı ise yüzde 59.6.

Türkiye'de 2008 itibarıyla eşlerin eğitim düzeyleri şöyle: (Kadın ve erkeğin yüksek eğitimli olduğu aileler: yüzde 5.6, Erkeğin kadından daha yüksek eğitimli olduğu aileler: yüzde 19.6, Kadının erkekten daha yüksek eğitimli olduğu aileler: yüzde 6.6, Kadın ve erkeğin orta öğretimli oldukları aileler: yüzde 6.1, Kadın ve erkeğin düşük eğitimli olduğu aileler: yüzde 62, Herhangi bir eşin 'öğrenci' olduğu aileler: yüzde 0.1)

Evlenme oranlarında düşüş ve boşanmalarda artış, "tek ebeveynli ailelerin"sayısını artırdı. OECD ortalamasına göre evlenme oranları 1970 yılında her 1000 aile için yüzde 8.1 iken, 2009'da 5'e düştü. Ülkeler arasında önemli farklar da görülüyor: Kore, Türkiye ve ABD'de evlenme oranları yüksek, ancak Şili, Lüksemburg ve İtalya'da düşük durumda.

Türkiye'de "Birlikte yaşama" oranı ihmal edilebilir düzeyde

Kuşaklar boyunca birlikte yaşama biçimleri de değişiyor. Hemen hemen tüm OECD ülkelerinde daha genç kuşağın (20-34 yaş arası) aynı yaştaki önceki kuşağa göre "birlikte yaşama" olasılığı artıyor. Genç kuşağın aynı zamanda birçok ülkede "tek başına" yaşama olasılığı daha az durumda. "Birlikte yaşama" Fransa ve Nordik ülkelerle Anglofon ülkelerde yüksek olsa da, Yunanistan, İtalya, polonya ve Slovak Cumhuriyeti'nde çok düşük, Türkiye'de ise ihmal edilebilir düzeyde.

1980'lerin başında Belçika, Yunanistan, İrlanda, İtalya, Hollanda, Meksika, İspanya ve Türkiye kadınların emek piyasasına en düşük katılımlarının bulunduğu ülkelerdi ve tümünde kadınların yüzde 40'tan azı iş piyasasındaydı. Bu ülkelerden Belçika, İrlanda, Hollanda ve İspanya'da 2009 itibarıyla yüzde 50 üzerindeki istihdamla kadın istihdamında büyük artışlar görüldü. Yunanistan, İtalya ve Meksika'da yüzde 40'ı geçen kadın istihdamı rakamlarıyla ılımlı artış oldu. Ancak Türkiye'de kadın istihdamı 2009 yılında yüzde 25'in altına düştü.

Geçen onyılda kadın istihdam oranları OECD ülkelerinin büyük bölümünde, kayda değer bir düşüş yaşanan ABD ve büyük düşüş yaşanan Türkiye hariç, oldukça istikrarlı kaldı.

Cinsiyetler arasında ücretli ve ücretsiz çalışma farkı sürüyor

-Emek piyasasına kadınların katılımında iyileşmeye karşın, cinsiyetler arasındaki eşitsizlikler sürüyor. OECD çapında kadınlar için 25-54 olan ana-çağ çalışma yaşı itibarıyla istihdam yüzde 70'i geçerken, erkekler için bu rakam yüzde 85'ten fazla. Yüzde 15'lik uçurum göze çarpıyor. Ülkelere göre büyük farklar görülüyor. Estonya, Nordik ülkeler ve Slovenya'da fark yüzde 5'in altında. Tam tersi olarak ana-çağ işçileri itibarıyla cinsiyetler arası istihdam uçurumu Şili ve Meksika'da yüzde 30'u aşıyor ve Türkiye'de yüzde 50'den fazla oran ile son derece yüksek durumda.

Türk annelerinin değeri

Genelde kadınlar erkeklere göre ana faaliyet olarak çocuk ve yetişkin bakımına en az iki misli daha fazla zaman ayırıyor. Japonya ve Türkiye'de ise bu fark artıyor, Japonya'da kadınlar söz konusu bakım işlerine 4, Türkiye'de ise 6 kez daha fazla zaman ayırıyor.

Japonya diğer birçok kuzey Avrupa ülkesiyle birlikte 2005 yılında en düşük çocuk ölümü rakamlarından birine sahip (1000 kişide 2 - 3). Meksika ve Türkiye burada ayrılıyor ve diğer OECD ülkelerine oranla oldukça yüksek çocuk ölümü oranlarına sahipler. Meksika 1000 çocukta 16, Türkiye ise 1000 çocukta 21 çocuk ölümü oranına sahip.

Eğitim, öğretim ve istihdamda olmayan çocuklar

-2007 yılında sadece beş OECD ülkesinde (İngiltere, İspanya, İsrail, Meksika ve Türkiye) 15-19 yaş arası çocukların yüzde 10'dan fazlası eğitilmiyor ya da çalışmıyor. 2007'de "Eğitimde, Öğretimde, İstihdamda Olmayan Çocuklar" oranı OECD ülkeleri arasında önemli değişiklikler gösteriyor. Türkiye'nin oranı Polonya'nın oranından 12 kat daha yüksek.

2011 TÜRKİYE'SİNDE AÇLIĞIN BELGESİ

2011-04-26T21:24:00.000+03:00

Kübra açlıktan ölmüş!

Kübra bebeğin ölüm nedeni önce polis bültenine ’beslenme yetersizliği’ olarak yazıldı.

Samsun’un Tekkeköy İlçesi’nde geçen 17 Ocak tarihinde yaşamını yitiren ve ’açlıktan öldüğü’ haberleriyle kamuoyunun gündemine oturan 2.5 aylık Kübra Nazar Bakırcı’ya, ölümünden 25 gün önce götürüldüğü hastanede ’beslenme yetersizliği’ tanısı konulduğu ortaya çıktı.

Emniyet, olayın basına yansımandan sonra kızın ölümünün kayıtlara 'sehven’ ’beslenme yetersizliği’ olarak geçtiğini açıklamıştı. Samsun Valiliği de benzer bir açıklamada bulunmuştu.

Kübra bebeğin ölüm nedeni önce polis bültenine ’beslenme yetersizliği’ olarak yazıldı. Olayın basın tarafından ülke gündemine taşınması üzerine, aynı günün akşamı Emniyet Müdürlüğü bültene ’sehven’ ’beslenme yetersizliği’ diye yazıldığını, ilgili polis memurunun da görev yerinin değiştirildiğini açıkladı. Valilik’ten konuyla ilgili yapılan açıklamada da ’Açlıktan ölümün’ sadece ailenin iddiası olduğu ileri sürüldü. Hastane ve otopsi raporu basından gizlendi.

Ancak, DHA’nın ele geçirdiği hastane ve otopsi raporunda Kübra bebeğin ölmeden 25 gün önce hastaneye götürüldüğü ve ’malnutrisyon-kistik fibrozis’ (Beslenme yetersizliği) tanısı konulduğu ortaya çıktı. Küçük kıza yapılan ilk otopsi raporunda da midesinin boş olduğu açık bir ifade ile yazıldı. Bunun üzerine ailenin avukatı Yalçın Korkmaz, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na ve Maliye Hazinesi’ne 210 bin TL’lik manevi tazminat davası açtı. Avukat Korkmaz, "İş kazası geçirip sakat kalan babaya SGK gelir bağlamamış, devlet de sosyal görevlerini yerine getirmemiştir. Dolayısıyla baba çalışamadığı için Kübra bebek adım adım ölüme gitmiştir" dedi.

HASTANEYE GÖTÜRÜLÜRKEN ÖLDÜ

Samsun’un Tekkeköy İlçesi Cumhuriyet Mahallesi’nde oturan 26 yaşındaki Necla ve geçirdiği iş kazası nedeniyle işsiz olan 30 yaşındaki Murat Bakırcı çiftinin 2.5 aylık bebekleri Kübra Nazar Bakırcı 17 Ocak günü rahatsızlandı. Kübra bebek Samsun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi’ne 112 Acil Servis ambulansıyla götürülürken yolda öldü. Kübra bebeğin hastaneye ölü olarak gelmesi üzerine Cumhuriyet Savcısı, otopsi istedi. Yapılan otopsinin ardından bebeğin kesin ölüm nedeninin tespit edilmesi için alınan parçalar İstanbul Adli Tıp Kurumu’na gönderildi. Kübra Nazar Bakırcı’nın ölüm sebebi, polis kayıtlarına ’beslenme yetersizliği’ olarak geçti.

BASINDA YER ALINCA ’SEHVEN YAZILMIŞ’ DEDİLER

Olayın basında geniş yer bulup ülke gündemine taşınması üzerine önce Emniyet Müdürlüğü yazılı açıklama yaparak, hazırlanan asayiş vukuat bültenine küçük kızın ölümünün kayıtlara ’sehven’ ’Beslenme yetersizliği’ diye geçtiği ifade edildi. Kısa süre sonra da görevli 2 polis memurunun yeri değiştirildi. Samsun Valiliği’nden yapılan yazılı açıklamada da, minik kızın beslenme yetersizliğinden öldüğü yönündeki iddiayı ailenin ileri sürdüğü kaydedilip, kesin ölüm sebebinin otopsiden sonra belli olacağını açıklandı. Başbakanlık da konuyu yakından takip edip Samsun valiliğinden bilgi aldı.

AÇLIĞIN BELGESİ

Kübra bebeğin ölüm nedeninin belli olması için İstanbul Adli Tıp Kurumu’ndan gelecek sonuç beklenirken, DHA Kübra Nazar Bakırcı’nın ölmeden 25 gün önce ailesi tarafından Samsun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi’ne götürüldüğünü ve burada yapılan muayenede ’malnutrisyon-kistik fibrozis’ (Beslenme yetersizliği) tanısı konulduğunu gösteren belgeyi ele geçirdi. Basından gizlenen hastane ve ilk otopsi raporunda açık bir dille ’beslenme yetersizliği’nin vurgulandığı ortaya çıktı. 23.12.2010 tarihinde hastane polikliniğinde muayene edilen Kübra bebeğin çok zayıf olduğu ve ’malnutrisyon-kistik fibrozis’ tanısı konularak, Ondokuz Mayıs Üniversitesi (OMÜ) Tıp Fakültesi’ne sevk edildiği belirlendi. Ayrıca Kübra bebeğe Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan otopside küçük kızın, ölmeden bir hafta önce kardeşi tarafından düşürüldüğünün belirtilmesine rağmen, ’tüm kafa kaide kemikleri sağlam bulundu’, ifadesine yer verildi. Midesinin boş olduğunun tespit edildiği açık bir dille vurgulandı.

’ÖZELLİKLE FAKİR AİLELERDE GÖRÜLÜR’

Minik kıza Samsun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi’nde konulan tanıyı değerlendiren, OMÜ Sağlık Yüksek Okulu Beslenme ve Diyetetik Bölümü Başkanı Doç. Dr. Aliye Özenoğlu, Malnutrisyon’un kötü, yetersiz ve dengesiz beslenme olduğunu söyledi. Özenoğlu şöyle dedi: "Eğer kişi yeterli beslenemiyorsa bu durum oluşabilir, ya da kronik bazı hastalıklar buna neden olabilir. Kistik fibzorist bir kronik metabolizma hastalığıdır. Bu kişilerin aldıkları besinler enzim eksizliği nedeniyle sindirilmeden vücuttan dışarı atılır. Vücut yenilen besinlerdeki vitamin, mineral, proteini alamaz. Malnutrisyon özellikle fakir ailelerde yeterli besin alınamaması nedeniyle görülür."

İKİ KURUMA TOPLAM 210 BİN TL’LİK TAZMİNAT DAVASI

Bakırcı ailesinin avukatlığını yapan Yalçın Korkmaz, Kübra bebeğin ölmeden 25 gün önce rahatsızlanarak hastaneye götürüldüğünü ve burada ’beslenme yetersizliği’ tanısını konulduğunu söyledi. Korkmaz, minik kızın babası Murat Bakırcı’nın 15 Nisan 2008 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sağ ayağının bilekten kesildiğini ve çalışamadığını belirterek şunları kaydetti: "Müvekkilime gelir bağlanması için Sosyal Güvenlik Kurumu Müdürlüğü’ne ve SGK İl Müdürlüğü’ne 27.08 2008 tarihinde yapmış olduğumuz müracaata rağmen, kendisine herhangi bir maaş bağlanmamıştır. Aile zor şartlar altında yaşamını sürdürmeye çalışırken, 17. 01. 2011 tarihinde 2.5 aylık bebeklerini kaybetmiştir. Murat Bakırcı, daha önce kızını Samsun Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi’ne götürmüş ve burada Kübra bebeğe ’beslenme yetersizliği’ tanısı konulmuştur. Buna göre de tedavi önerilmiştir. Ancak müvekkilim kendisi çalışamadığı için ilkel koşullarda yaşamını sürdürürken, devletin sosyal devlet olmasından kaynaklanan görevlerini yerine getirememesinden dolayı çocuğuna ihtiyaç duyduğu gıda maddelerini alamamış ve kızını kaybetmiştir. Devlet buradaki görevini açıkça ihmal etmiştir. 3 yıla aşkın süredir kendisine gelir bağlamadığı için bu ölüm olayının meydana gelmesinde devletin kusurları bulunmaktadır. Biz de Samsun İdare Mahkemesi’ne Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve Maliye Hazinesi hakkında toplam 210 bin TL’lik manevi tazminat davası açtık."

"AÇ İNSANIN MEMESİNDEN SÜT GELİR Mİ?"

Olayın basında geniş yer bulmasının ardından Türkiye’nin her yerinden Bakırcı ailesine yardım yağdı. Samsunlu bir işadamı oturduğu evi tamir ettirdi. Yardımseverlerce eve yeni eşyalar alınıp gıda maddeleri gönderildi. Anne Necla Bakırcı, kızını iyi besleyemediklerini söyleyerek, "İşimiz yok. Zor durumda yaşıyorduk. Bu yüzden kızıma iyi bakamadım. Onu besleyemedim. Aç insanın memesinden süt gelir mi? Bundan sonra dolabım dolmuş neyime. Kızım gitti" diyerek gözyaşı döktü.

Baba Murat Bakırcı da, geçirdiği iş kazası sonrasında işyerine açtığı 501 bin TL’lik tazminat davasının devam ettiğini belirterek, "Bu süre içerisinde SGK bana bir maaş bağlamadı. Bir maaşım olsaydı. Belki kızım ölmeyecekti" diye konuştu.

Haber Kaynağı :

KİMİ KİME KIRDIRIYORSUN?

2011-04-20T11:10:00.001+03:00

"Taksim'de bin kişiyi, iki bin kişiyi yürütmek, iki bin genci yürütmek problem değil. Onlar YGS sınavının karşısında tavır ortaya koyduklarını açıklarken, biz de kalkarız onların karşısına 5 bin, 10 bin tane genci koyarız."
Recep Tayyip Erdoğan
Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı

BİR DENİZ FENERİ DAVASI VARDI..

2011-04-20T10:22:00.001+03:00

Dava 3 yıldır açılamadı..

Türkiye’de üç yıl önce açılan soruşturmada henüz dava açılmadı.

Almanya’nın en büyük bağış skandalı davası olan Deniz Feneri e. V. ile ilgili Türkiye’de üç yıl önce açılan soruşturmada henüz dava açılmadı. Türkiye’nin en uzun süreli soruşturmalarından biri haline gelen Deniz Feneri ile ilgili Türkiye’de düğmeye Eylül 2008’de basıldı. Ankara Cumhuriyet Savcıları Nadir Türkaslan ve ekibinin yürüttüğü soruşturma ile ilgili gizlilik kararı bulunuyor.

Almanya’da ilki Eylül 2008’de karara bağlanan, şimdilerde ikinci soruşturması yürütülen Deniz Feneri davası 2008 yılı sonundan bu yana Türkiye’nin gündeminde.

Almanya’da 17 Eylül 2008’de karara bağlanan davada mahkeme tarafından üç dernek yöneticisi Mehmet Gürhan, Firdevsi Ermiş ve Mehmet Taşkan’ın hakkında suçu sabit görülmüş ve toplamda 10 yıl 5 ay hapis cezası vermişti. Deniz Feneri e. V’nin malvarlığı ise kamuya devredilmişti. Ancak Almanya’da yürütülen Deniz Feneri soruşturmasında asıl sorumluların Türkiye’de olduğuna ilişkin ciddi bulguların olduğu açıklanmıştı.

Toplam 41 milyon euro bağış toplandığı belirlenirken bu paranın, 17 milyon euro’luk kısmının Türkiye’ye gönderildiği belirlenmişti. Türkiye’ye gönderildiği tespit edilen paradan 8 milyon euroluk kısmın Türkiye’deki Deniz Feneri Derneği’ne aktarıldığı belirlenirken, kalan kısmının akıbeti ise belirlenememişti.

Ön plandaki isimler

Birinci Deniz Feneri e. V. davasının gerekçeli kararında olayın Türkiye boyutunun önemine vurgu yapılırken, asıl faillerin Türkiye’de olduğu vurgulanmıştı. Hapis cezası alan üç dernek yöneticisinin Almanya’da iş başında oldukları ancak tüm yönetim ve kontrolün Türkiye’den yapıldığı açıklanmıştı. Türkiye’de Kanal 7 Yönetim Kurulu Başkanı Zekeriya Karaman’ın isminin ön plana çıktığına işaret edilen gerekçeli kararda Zahid Akman, İsmail Karahan ve Harun Yoldaş’ın da sorumlu olduğu iddia edilmişti. Almanya’da şimdilerde ikinci bir soruşturma daha yürütülüyor. Zahid Akman ve Zekeriya Karaman’ın sanık olarak yargılandıkları ikinci davanın önemli konu başlıklarından birinin de Vakıfbank Frankfurt Şubesi’ndeki para hareketleri olacağı öğrenildi. Birinci soruşturmada da baskına uğrayan şubede ciddi miktarlarda para hareketleri belirlenmişti.

Şirketler kayboldu

Almanya’da soruşturmayı yürüten Kriminal Polis Şefi Alexander Böhm 11 Kasım 2008 tarihli fezlekesinde ikinci Deniz Feneri e. V soruşturması için 12 şirkette arama yapılmasını istiyordu. Arama yapılması istenen şirketler arasında Kanal 7’nin sahibi Yeni Dünya İletişim, Aktif Barter AŞ, Martemsa Gıda Temizlik, Birlik Tekstil, Anadolu Tekstil, Aytaç Dış Ticaret, Haliç Deniz Taşımacılığı, Beyaz Holding gibi şirketler yer alıyordu. Bu şirketlere ilişkin Ticaret Sicil kayıtları incelendiğinde adres değişikliklerine gittikleri görülüyor.

Şirketlerin adreslerinde ise şimdi başka şirketler var. Yine Alman makamlarının basılmasını istediği şirketlerden Birlik Tekstil’e ilişkin Ticaret Sicil gazetesinde hiçbir kayıt yok.

Deniz Feneri e. V. davasında adı sıklıkla geçen Yeni Dünya İletişim şirketi ise tasfiye edilmiş durumda. Ticaret Sicil Kayıtları incelendiğinde Yeni Dünya’da 2007’de sermaye arttırımına gitti, 2008’de ise 14.6 milyon TL’lik sermayenin yüzde 97.2 oranında azaltılması kararı alındı. 2009’da ise Yeni Dünya’nın Kanal 7’yi, Hayat Görsel Yayıncılık AŞ’ye devrederek faaliyetine son verdikleri anlaşıldı. Bu durum, Almanya’daki davanın başladığı tarihten itibaren Yeni Dünya İletişim’in adım adım tasfiyeye sürecine sokulduğunu gösteriyor.

Almanya’ya 2.5 yıl sonra savcılar gitti

9 Eylül 2008: İşçi Partisi’nin suç duyurusu üzerine, Ankara Başsavcılığı Almanya’daki davanın Türkiye’deki bağlantıları hakkında soruşturma başlattı.

18 Eylül 2008: Almanya’daki davada karar açıklandı. Derneğin üç yöneticisi toplam 10 yıl 5 ay hapis cezasına çarptırıldı.

26 Eylül 2008: Ankara Başsavcılığı, Alman Mahkemesi’nin verdiği kararın Adalet Bakanı aracılığıyla isteneceğini duyurdu. Başsavcılık, 27 Eylül’de soruşturma dosyası ile mahkeme kararının istenmesi için Adalet Bakanlığı’na resmen başvurdu.

7 Ekim 2008: Adalet Bakanlığı dava kararının istenmesi için Frankfurt Başkonsolosluğu’na yazı yazdı.

21 Ekim 2008: Adalet Bakanlığı’nın dosyayı Almanya’dan isteyen talebinin adresine ulaştığı açıklandı.

Yargıtay Başsavcılığı, AKP’nin Deniz Feneri derneğinden para yardımı aldığı yönündeki iddialar üzerine başlattığı incelemeyi 6 Kasım 2008 tarihinde soruşturmaya dönüştürdü.

5 Ocak 2009: Dava dosyasının Türkiye geleceği tarih olarak 5 Ocak verildi. Ancak bu tarihin üzerinden aylar geçmesi gerekecekti.

20 Ocak 2009: Deniz Feneri ile ikinci bir soruşturma yürüten Alman savcının adli yardım talebi Ankara Başsavcılığı’na ulaştı.

13 Şubat 2009: Adalet Bakanlığı, sahte vekâletname düzenlediği iddiasıyla soruşturma açılan İstanbul 10. Noteri İsmet Büyükkılıç’ı açığa aldı.

16 Şubat 2009: CHP Merkez Yönetim Kurulu Üyesi Ali Kılıç, Deniz Feneri dava dosyasını Türkiye’ye getirdiğini açıkladı.

24 Şubat 2009: Uzun süre Türkiye gündemini meşgul eden Deniz Feneri dava dosyası Türkiye’ye ulaştı.

24 Nisan 2009: Alman makamlarının 16 zanlı hakkında yürüttükleri soruşturma kapsamında, Frankfurt bölge mahkemesi savcılığının adli yardım talebinin Almanca ve Türkçe metinlerinin Adalet Bakanlığı’na elden ulaştırıldı.

30 Nisan 2009: Bakanlıkta incelenen evrak, Ankara Başsavcılığı’na ulaştırıldı.

21 Mayıs 2009: Dönemin Ankara Cumhuriyet Başsavcısı Hüseyin Boyraz-oğlu, Almanya’dan gelen dosyanın çevirisinin tamamlandığını bildirdi.

3 Ocak 2011: Deniz Feneri soruşturmasını yürüten 3 cumhuriyet savcısı, soruşturmayla ilgili delil toplama ve ifade almak için Almanya’ya gitti.

Üç bakan

Deniz Feneri skandalı patlak verdiğinde Türkiye’de Adalet Bakanı Mehmet Ali Şahin’di. Bakan Şahin’den sonra Sadullah Ergin’in kabinede Adalet Bakanı olarak görev aldığı süreçte Deniz Feneri soruşturması sürüyordu. Ergin’in 12 Haziran’daki seçim nedeni ile yerini bakanlık müsteşarı Ahmet Kahraman’a devrettiği süreçte de aynı soruşturma sürüyordu. (Radikal)

ÖN SIRADAKİ GÖSTERİŞSİZ SEYİRCİ SÜMEYYE ERDOĞAN

2011-04-14T13:24:00.000+03:00

İkinci Genç Osman faciası

İlerde bir gün “2011 Türkiye’sinde iktidarın, sanatçının, bürokrasinin, basının ve insanların ruh haline dair bir örnek ver” deseler herhalde bunu anlatırım. Bir dönemin bütün şifreleri, bu küçük sahnede gizli çünkü...

Ön sıradaki gösterişsiz seyirci
Önce eldeki bilgilerle ne yaşandığını toparlamaya çalışalım:
Cuma akşamı...
Başbakan’ın kızı Sümeyye Erdoğan yanında kendisi gibi başörtülü yengesiyle Devlet Tiyatroları’nda “Genç Osman” oyununu izlemeye gitmiş.
En ön sırada oturmuşlar, ama anlaşılan bilet alırken “Başbakan’ın kızı” kimliğini kullanmamış. Çünkü oraya gideceğinden Genel Müdür’ün bile haberi yok.
Başta bu “gösterişsizlik”ten ötürü kendisini kutlayalım.
Tersini çok gördük çünkü...
Ama ağzında sakız var; “Yolda ağzıma atmıştım; benim için normal, farkında bile değildim” diyor; ama bu sakız da istemeden, sahnemizin önemli unsurlarından biri oluyor.

Reformist sultan
300 kişilik salonda 150 kadar Polis Koleji öğrencisi var.
Oyun başlıyor.
Burada kısaca oyundan söz etmekte yarar var.
Turan Oflazoğlu’nun “Genç Osman”ı, o güne kadar Saray’a her istediğini yaptıracak kadar çığırından çıkmış Yeniçeri, Sipahi Ocaklarını zapturapt altına almaya çalışan bir Sultan’ı resmediyor. Reformist Sultan, Saray’da Harem’i kaldırıp tek eşliliğe dönmek, Kur’an’ı her okuyanın anlayabileceği bir dile kavuşturmak ve Padişah’ın işine karışmayan bir ordu kurmak istiyor. Ama her yenilikçi gibi bağnazlık ve küstahlık duvarına çarpıyor.
Yeniçeriler ayaklanıyor.

“Halkın çoğu aç, azı toksa...”
Sonradan olup bitenleri anlamak için bu “küstahlık” boyutu önemli...
Oyunu, 2 yıl önce Büyük Tiyatro’da eşim ve oğlumla izlemiş, öven bir yazı da yazmıştım.
Biz de ön sıralardaydık.
İlk perdenin sonuna doğru, sonradan “Haka dansı” diye yorumlanan curcuna sahnesinde yeniçerilerin cüretkârlığını göstermek için seyircilere sataştıkları bir sahne var.
Orada özellikle ön sıradakilere sataşarak seyirciyi oyunun bir parçası haline getirmeye çalışıyorlar. Eldeki boş kadehi önde oturan birinin eline verip “Hepsini sen mi içtin” diye soruyorlar.
“Halkın çoğu aç, azı toksa...” iğnelemesi yapılırken de “tok” derken protokol sıralarını, “aç” derken arka sıraları gösteriyorlar.
(Gel de John Lennon’ı anımsama şimdi:
Kraliyet ailesinin de protokol sıralarından izlediği bir konserde “Arka sıralardakiler alkışlayabilir, ön sıralardakiler mücevherlerini şakırdatsalar yeter” demişti. Mücevherliler terk etmemiş, gülmüştü.)

“Ne o ağzındaki?”
Bizim izlediğimiz akşam, oyunculardan Tolga Tuncel, önde oturan birinin kravatına takmıştı; anlaşılan geçen Cuma, Sümeyye Erdoğan’ın sakızına takmış. Ön sırada sakız çiğneyen başörtülü seyirciyi taklit ederek “Pardon! O ne öyle ağzındaki? Biz Osmanlı’da böyle bir şey bilmiyoruz” demiş.
Sümeyye Erdoğan, bunu şahsi bir sataşma olarak almış.
Ve yanındaki yengesiyle birlikte kalkıp tiyatroyu terk etmiş.
Peşinden de Polis Koleji öğrencileri çıkmışlar.
Bir anda salonun yarısı boşalmış. Kalanlar devamını da izlemiş ve finalde alkışlamış.

Koruma kuliste
Oyunu izleyen biri bunun Sümeyye Erdoğan’a yönelik bir taciz olmadığını kolayca anlayabilir.
Dahası, o ana kadar ne oyuncular, ne tiyatro yöneticileri, ön sırada oturan seyircinin Sümeyye Erdoğan olduğunu bilmiyorlar bile...
Ne zaman öğreniyorlar?
Oyundan sonra iki sivil koruma, kulise gelip “Ne oldu” diye sorana dek...
İşin aslı, yani kasıt olmadığı onlara da anlatılıyor, “Yine de kırdıysak özür dileriz” deniyor; onlar da kibarca “Biz de özür dileriz” deyip gidiyorlar.

‘Başörtüsüne takık’
Ama mesele bitmiyor.
“Skandal” duyulunca Bakanlık katından Genel Müdürlük aranıyor. Hemen soruşturma başlatılıyor. Seyircinin tepkisi, oyun raporuna yazılıyor.
Bundan sonrası daha da rahatsız edici:
Ertesi sabah Kültür Bakanı, Genel Müdür’le oyuncuyu makamına çağırarak “uyarıyor”.
Devlet Tiyatroları acilen bir özür mesajı yayınlıyor:
“Bir sanat eserinin icrasında, kişisel yanlışlardan doğan bu sıkıntıdan dolayı üzüntümüzü paylaşıyoruz”.
Ardından Sümeyye Erdoğan, (bence “babaya şikâyet”ten daha iyi bir şey yapıyor ve) niye alındığını,facebook’taki sayfasında “arkadaşıyla dertleşir gibi” anlatıyor:
“Oyuncu öne geldikçe bana bakarak kaş göz işareti yapmaya başladı. Sonrasında ağzıyla sakız çiğneme hareketi yaptı. Adam aslen sakıza değil, başörtüsüne takmıştı.”
Sümeyye Erdoğan, “tok azınlık” göndermesini ve doğaçlama sahnesini üstüne almış, dökmüş içini:
“Bizi tiyatroda görmek istemiyorlar. ‘Sizin ne işiniz var tiyatroda’ demek istiyorlar. Bize ‘bidon kafalı’ ‘göbek kaşıyan’ muamelesi yapıyorlar. Ama alışsalar iyi olur. Biz hep burada, gözünüzün dibinde olacağız.”

Yanlışlıklar silsilesi
Buraya kadar, herkesin yanlışları apaçık görülüyor.
Oyuncu belki rolünü biraz abartmış.
Sümeyye Erdoğan aşırı alınganlık göstermiş.
Korumalar gereksiz yere topa girmiş.
Devlet Tiyatroları soruşturma sonucunu beklemeden oyuncusunu günah keçisi haline getirmiş.
Ama sonrasında bu yanlışlıklar, artarak sürdü.
Oyun kaldırılmadı, oyuncu oyundan alınmadı, ama malum interaktif sahne, oyundan çıkarıldı.
Oyunu bilmeyen, taraflarla görüşmeyen birçok yorumcu, tarafına ve meşrebine göre peşinen ya Sümeyye Erdoğan’a ya Tolga Tuncel’e yüklendi.
İş hızla “laik tiyatrocular-mürteci seyircilere karşı” vodviline dönüştürüldü.
Daha da fenası, başta medyada haber olan olay, bir “telefon trafiği”yle, aniden İnternet sitelerinden çıkarıldı, Sümeyye Erdoğan’ın açıklaması facebook’tan kazındı, konu gündemden düşürülmeye çalışıldı.
Kültür Bakanı, “Oyuncuyu çağırdım uyardım. Ondan başkalarının da yakınması varmış” diyerek soruşturma sonucunu beklemeden, daha önce o rolüyle ödül almış bir sanatçıyı 2,5 yıldır oynadığı rolden dolayı mahkûm etti.
Devlet Tiyatroları Sanatçıları Derneği’nden henüz bir ses çıkmadı.
Başta dedim ya, bir gün “2011 Türkiye’sini anlat” deseler bunu anlatırım diye...
Haksız mıyım?

Can Dündar / Milliyet

PARTİLERİN MİLLETVEKİLİ ADAY LİSTELERİ

2011-04-12T14:54:00.003+03:00

"Hangi parti hangi bölgeden kimi aday gösterdi? Partilerin ağır topları nereden aday oluyor?" Bu soruların cevapları işte bu listelerde... Listelere bakın, seçim bölgeniz için hangi partiden hangiisimler yarışacak öğrenin.

Seçim maratonunun somut ilk önemli adımı dün atıldı ve Yüksek Seçim Kurulu'nun siyasi partilere milletvekili adaylarını belirlemeleri için verdiği süre dolarken listeler de son şeklini aldı. 3 dönem milletvekilliği yapmış olanların bu seçimde dinlendirileceğini söyleyen Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın AK PARTİ için hazırladığı listeden kulisleri yanıltan sürprizler çıkarken, asıl büyük tartışma CHP'nin listesi etrafında döndü.
MHP'nin listesi tabanı tafaından olumlu karşılanırken, listedeki bazı sürpriz isimler dikkat çekti. Saadet Partisi'nden ayrılan HAS Parti de Meclisin en yeni partisi olma yolunda ilk adımını attı ve milletvekili adaylarının yer aldığı listeyi dün YSK'ya sundu.
BDP bu yıl çok sayıda sürpriz isimle yeniden Meclis yoluna iddialı girerken, aynı zamanda çok sayıda bağımsız adayı da destekleyeceğini açıkladı.

İşte 12 Haziran'da Meclis'i oluşturmak için yarışacak listeler ve parlamento adaylarının tam listeleri:

CHP'NİN MİLLETVEKİLİ ADAY LİSTESİ İÇİN TIKLAYIN

AKP'NİN MİLLETVEKİLİ ADAY LİSTESİ İÇİN TIKLAYIN

MHP'NİN MİLLETVEKİLİ ADAY LİSTESİ İÇİN TIKLAYIN

BDP'NİN MİLLETVEKİLİ ADAY LİSTESİ İÇİN TIKLAYIN
SAADET PARTİSİ'NİN MİLLETVEKİLİ ADAY LİSTESİ İÇİN TIKLAYIN

HAS PARTİ'NİN MİLLETVEKİLİ ADAY LİSTESİ İÇİN TIKLAYIN

DP'NİN MİLLETVEKİLİ ADAY LİSTESİ İÇİN TIKLAYIN

gazeteport.com.tr

PARAYI VEREN ÜNVANI KAPAR!

2011-04-09T12:29:00.000+03:00

Prof. Balcı: Profesörlük ve doçentlik unvanını para karşılığı satalım!

Prof. Metin Balcı, bilimsel dergilerde çıkan Türkiye kaynaklı makalelerin önemli bir bölümünün para karşılığında yayımlandığını saptadığını açıkladı. Akademik unvan için yayın yapma zorunluluğu nedeniyle söz konusu dergilerde para karşılığı makale yayımlatan akademisyenlere isyan eden Balcı, "Öğretim üyelerimizin önemli bir kısmı paralı dergilerde makale yayımlayarak derece alma yollarına başvurmaktadır. Dışarıya bu önemli miktarlarda döviz ödenmektedir. Bu nedenle paralı doçentlik ve paralı profesörlük atamasını bile düşünmeye başlamamız zamanı gelmiştir" ifadesini kullandı.

Prof. Metin Balcı, 2010 yılında bilimsel dergilerde yayımlanan Türkiye adresli makale sayısının 21 bin 529 olduğunu belirterek, bu yayınları tarayarak elde ettiği sonuçları Cumhuriyet Bilim ve Teknoloji ilavesinde yayımladı.

Araştırmasını "Yüksek sayıda makalelerin sırrı!" başlığıyla yayımlayan (8 Nisan 2011) Balcı'nın yazısı şöyle:

Prof. Dr. Metin Balcı,
(TÜBA Üyesi ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi Öğretim Üyesi )
mbalci@metu.edu.tr,

Son yıllarda kamuoyunda tartışılan konulardan biri de ülkemizde bulunan üniversitelerden kaçının dünyada ilk 500 arasına girmiş olmasıdır. Bu konunun tartışılması elbetteki sağlıklı bir gelişmenin göstergesidir. Bu tür tartışmalar zaman zaman istismar da edilmektedir. Dünyada bazı kuruluşlar, her yıl üniversiteleri inceleyip bir sıralama yapmaktadırlar ki böyle bir çalışmayı yapmak oldukça zordur. Üniversitelerin sıralamaları yapılırken çeşitli kriterler temel alınır. Bunlardan birisi, ülke adresli yayımlanan bilimsel makalelerin sayı ve kalitesidir. Bugün ülkemizde, yayın sayısını arttırmakla kişileri doçent ve profesörlüğe yükseltmenin ötesine gidemiyeceğimizi ileri süren bilim insanı sayısı maalesef oldukça fazladır.

Onlara basit bir mantıkla şu cevabı vermek isterim. Çok sayıda ve kaliteli bilimsel makale üreten eğitim kurumlarında çok iyi yetişmiş bilim insanları bulunur. Onların olduğu yerde kaliteli eğitim verilir ve kaliteli insan gücü yetişir. Kaliteli yetişmiş insan gücü ileride istihdam edildiği kurum ve kuruluşlarda ülke için en iyi hizmeti verir ve dolayısıyla ülke kalkınmasına, ülkenin refah düzeğinin artmasına önemli katkılar sağlar. Bilimsel araştırmalar bir amaç doğrultusunda yapıldığı gibi (uygulamalı, patente yönelik), doğayı anlamak için de yapılır (temel araştırmalar) ve bu araştırmalar insan gücünün yetişmesinde aynı zamanda araç rolünü de görürler. Ayrıca oluşan bilgi birikimi ileride uygulamaya dönüşebilir.

Bu yazıda 2010 yılında Türkiye adresli makalelerin yayımlandığı ilk 10 dergiincelendi. Bu dergiler WEB of Science veritabanınca taranan dergiler grubundadır. Son yıllarda bu veritabanınca taranan dergi sayısı bazı nedenlerden dolayı[1] arttı ve bu da Türkiye adresli makale sayısının artışına neden oldu.

2010 yılında WEB of Science veritabanı tarafından taranan bilimsel dergilerde yayımlanan Türkiye adresli makalelerin sayısı 21.529’dur. Bu sayıda yalnız bilimsel makaleler var; kongre özeti, konferans v.s. yok. En çok makalenin yayımlandığı ilk 10 dergi Tablo 1’de görülmekte. Bu dergilerde yayımlanan yaklaşık 1900 makale, toplam makale sayısının %10’u civarındadır. Bu 10 derginin analizi, karşımıza ilginç tablolar çıkartıyor. Dergilerin 3’ü Türkiye’de farklı kurumlar tarafından çıkarılıyor, diğerleri ise yabancı dergilerdir. Bu dergilerin 9’u TÜBİTAK’ın yaptığı gruplandırmada C grubuna, yalnız biri Agrubuna girmektedir. Bu da, Türk bilim camiasının çoğunlukla etki değeri çok düşük dergilerde yayın yaptığını ortaya koymakta.

En can alıcı noktalardan biri ise bu 10 dergiden 5’inin makaleleri belli bir ücret karşılığında yayımlamasıdır. Bu ücretler 500 ile 750 $ arasında değişiyor. Özellikle paralı dergilerin geniş bir editör ekibi bulunuyor ve Türk editör sayısıda oldukça fazladır.

BİLİMİ KULLANIYORLAR

Son yıllarda bazı kişiler, kuruluşlar ve hatta ülkeler organize bir şekilde bilimsel dergi çıkarmak için bir yarış içerisine girmişlerdir. Bunların amaçları kesinlikle bilime katkı sağlamak olmayıp tamamen maddi çıkar sağlamaktır. ÖrneğinJournal of Animal and Veterinary Advances başlıklı dergi 2007 yılında yayın hayatına girmiş Pakistan (Medwell Journals) tarafından yayımlanan bir dergidir (Şekil 1). Derginin ismi her ne kadar hayvancılık ve veteriner ile ilgili bir çağrışım yapıyorsa da, yayın dağılımı hemen hemen homojen olup çoğu sahayı (tıp, temel bilimler, mühendislik, ziraat) kapsamaktadır.

Bugüne kadar dergide yayımlanan toplam makale sayısı 1762 olup bunların722’si (%41) Türkiye adresli iken, Pakistan adresli tek bir makale yoktur.Derginin mevcut 69 editörünün 14’ü Türk’tür. Burada hemen şu soru akla geliyor. Bu dergi ne zaman Türk bilim camiası tarafından benimsendi ve neden bu kadar Türk editör atandı? Yoksa bu dergi Türk bilim insanlarının makalelerini yayımlamak için mi hayata geçirildi?

Diğer bir dergi ise Malezya tarafından 2005 yılında çıkarılmaya başlayanScientific Research and Essays isimli dergi çok kısa bir sürede Türk bilim camiası tarafından keşfedildi. Son 5 yılda yayımlanan makale sayısı 911’dir (Şekil 2). Türkler son iki yılda yapmış olduğu yayımlarla (toplam 373 makale, %40) hemen bu dergide de birinci sıraya oturmuştur. Türk bilim camiası, bu dergide yayın yapan Nijerya, Malezya, Çin ve İran ile yarışa girmiştir.

Son yıllarda bilim camiamız Afrika dergilerini keşfetmeye başladı ve çok kısa sürede bu dergilerde de yayın yapan ülkeler arasında birinci sırayaoturmayı başardı (Şekil 3 ve 4). African Journal of Agricultural Research veAfrican Journal of Biotechnology dergileri Academic Journals adlı bir firma tarafından çıkarılıyor. Bu firmanın tüm sahalarda yayımladığı bilimsel dergi sayısı 103 olup dergilerin tamamı paralı (500-750 $)’dır. Bu firmanın merkezi Kenya’dadır, dergi editörleri çeşitli ülkelerdendir.

Asian Journal of Chemistry 30 yılı aşkın bir süredir Hindistan tarafından yayımlanan bir dergi olup kimyacıların yanı sıra biyolog ve ziraatçıların da yoğun ilgi gösterdiği bir dergidir (Şekil 5). Bilim camiası bu dergiyi biraz geç keşfetmiş olsada son yıllarda Türkiye, Hindistan’dan sonra yayın sayısı açısından birinci sıraya oturmuş olup, İran ile bir rekabet içerisine girmiştir. Bu dergi sayfa başına 30 € almakta ve makale yayınlayanların dergiye abone olma koşulunu getirmektedir. Bu da ortalama bir makalenin 750 $’a yayımlanacağını göstermektedir.

Expert Systems with Applications adlı dergi Elsevier tarafından çıkarılan veA grubuna giren bir dergidir. Genel olarak A grubuna giren ve etki değeri yüksek olan dergilerde yayın yapan ülkeler çoğunlukla bilimde gelişmiş ülkelerdir. 2003 yılında yayın hayatına başlayan bu derginin dikkat çeken noktalardan birisi; her 3 yayından birisinin Tayvan adresli olmasıdır. Dergide en çok yayın yapan ülkeler arasında Tayvan’ın yanı sıra Türkiye, İran, Kore, Çin v.s gibi ülkelerin ön plana çıkması çok ilginçtir.

Türkiye adresli makalelerin en çok yayımlandığı ilk 10 bilimsel dergide yayımlanan makaleler üniversiteler bazında incelendiğinde, makalelerin daha çok Anadolu üniversitelerinde çalışan öğretim üyeleri tarafından yayımlandığı görülüyor. Gelişmiş üniversitelerin yayın sayısı bu dergilerde daha azdır. Örneğin, birinci sırada bulunan Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nin yayın sayısı 122 (Bu makalelerin 60’ı Acta Crystallographica Section E-Structure Reports Online dergisinde yayımlanmıştır) iken Orta Doğu Teknik Üniversitesi 5 makale ile 85. sıradadır.

YÜKSELME KRİTERLERİ GÖZDEN GEÇSİN

Ülkemizde doçentlik için yükseltilme kriterleri ilk kez 1995 yılında oluşturulan komisyonlar tarafından belirlendi. Çok iyi niyetlerle o yıllarda belli sayıda yayın yapma zorunluluğu getirildi. Aradan 16 yıl geçti. Bu kriterler elden geçmedi ve hiçbir yenilik getirilmedi. Öğretim elemanları yayın yapmaya zorlandı. Bu da doğal olarak Türkiye adresli yayınların sayısını arttırdı.

Bu süreç zarfında Türkiye’de üniversite sayısı da hızlı bir şekilde artmaya başladı. Yakın üniversitelerde doktora derecesini alan kişiler hemen bu yeni üniversiteleri doldurmaya başladı. Hiçbir altyapısı olmayan bu üniversitelerde istihdam edilen kişiler, altyapısı olan fakat bilimsel üretkenliği olmayanlar, yayın yapma zorunluluğundan dolayı, tümü olmasa da bir kısmı, yayın için çeşitli yollara, etik dışı davranışlara başvurmaya başladı. Ciddi bir bilimsel süzgeçten geçmeyen ve para ile yayın yapan bu dergilere yönelme yolunu seçtiler.

Ülkede profesör sayısı da artmaya başladı.

Doğal olarak tüm profesörler (profesörler arasında ayırım yapılamayacağına göre) doçentlik sınavlarına girmeya başladı. Jürilerin önceden toplanması kaldırıldı. Öğretim üyelerinin önemli bir kısmı yeterli eser sayısını gördükleri takdirde adayları eserlerden başarılı buldular. Böylece çok kişi doçent ünvanını aldı. Türkiye’de bir şekilde doçent olan bir kişi 5 yıl sonra profesördür. Bunun önüne geçmek çok da kolay değildir. Çünkü ülkemizde bu ünvanlar, liyakata göre verilen değerler olmaktan çok uzakta olup kişinin tamamen özlük hakkına indirgenmiştir. Öğretim üyelerimizin önemli bir kısmı tek başına doğru karar veremiyor. Böylece çok aday eser aşamasında aradan sıyrılmaktadır.

Girdiğim sınavlarda, öğretim üyelerinin bir kısmının se-

Yazının devamı 15. sayfada

viyelerinin ne kadar düşük olduğunu görmekte ve hayretle izlemekteyim. Adaya sordukları soruların cevabını dahi bilmeyen hocalar mevcuttur.

Ayrıca yıllardır izlediğim bir diğer nokta ise doçentlik sınavlarında adaylara sorulan soruların seviyesi, Yüksek lisans veya doktora sınavlarında sorulan sorulardan farklı değil. Bu sistemle derece almış ve bu sınavlara giren hocaların daha üst seviyede soru sormasını beklemek de doğru değildir.

PARALI PROFESÖRLÜK ÖNERİSİ

Öğretim üyelerimizin önemli bir kısmı paralı dergilerde makale yayımlayarak derece alma yollarına başvurmaktadır. Dışarıya bu konuda önemli miktarlarda döviz ödenmektedir.

Bu nedenle paralı doçentlik ve paralı profesörlük atamasını belki de düşünmeye başlamamız gereken zaman gelmiştir. Kendi kendimizi avutmaktansa böyle bir çözüm öğretim üyelerini hem rahatlatır ve hem de zor koşullarda çalışarak hakkıyla bu ünvanları almış öğretim üyelerimize de daha fazla haksızlık etmemiş oluruz. Doçentlik ve profesörlük ataması için bir gün (doçentlik ve/veya profesörlük bayramı) tespit edilir. Her yıl o gün derslere ara verilir, kampuslarda hoca öğrenci kol kola girer halay çekeriz, hem de hocalarımıza verilen bu ünvanları doyasıya kutlamış oluruz. Ne dersiniz?

Üzerinde durmak istediğim bir diğer nokta ise, son yıllarda giderek sayısı artan “doktoradan birkaç ay sonra doçentliğe müracaat eden” adayların durumudur. Doktorayı alır almaz doçentliğe müracaat eden kişiler bir şekilde doçentlik için gerekli yayın koşullarını sağlamaktadır. (Doktorayla bağlantısı olmayan makale sayısı açısından.) Böyle durumda olan bir kişinin bağımsız ve/veya kendi öğrencisi ile yayın yapmış olması teorik olarak mümkün değildir. Bu iki şekilde olabilir.

1. Aday hocası ile doktora esnasında yapmış olduğu çalışmaların bir kısmını doçentlik için saklamaktadır.

2. Daha yaygın olan yöntemlerden birisi, bir hocanın yöneticiliğinde doktora yapan kişilerin karşılıklı olarak isimlerinin yayınlara konulmasıdır.

Burada asıl etik dışı davranışı sergileyen hocaların kendileridir. Jüri üyeleri bu durumu hemen fark edip kişinin doçent olmasını engelleyebilir. Ancak bu durumda gerçekten yürekli hocalara çok ihtiyacımız vardır. Nerede cesurca o kararı verecek hocalar? Bu vesile ile herkesin doçentlik sınavlarına jüri üyesi olarak girmemesi gerekir.

Eğer bu durumun önüne geçilemiyorsa benim ilgililere yeni bir teklifim olacak, bütünleşik doktora eğitiminde olduğu gibi bütünleşik doçentlik programının bir an önce gündeme getirilmesidir.

Referans

[1] M. Balcı, Türk Mucizesi Değil, CBT 1135, 14, 2008.

t24.com.tr

FACEBOOK KULLANICILARI DİKKAT!

2011-04-09T12:18:00.003+03:00

Türkiye'den Facebook'a uyarı

Üç Türk Facebook'ta büyük bir açık buldu. Facebook'a Hotmail adresi üzerinden giriyorsanız, bir dakikada şifrenizi kaybedebilirsiniz.

Enis Tayman'ın Radikal'de yayımlanan (9 Nisan 2011) haberi şöyle:

Telefondaki yazılımcı arkadaşım Serkan Gencel, “Enis, …..@hotmail.com adresi sana ait değil mi?” diye sordu. “Evet” dedim. “Facebook’ta da sanırım aynı hotmail adresi ile kullanıcı olarak kayıtlısın doğru mu?” diye sordu bu kez. Ona da yanıtım “evet” oldu. Arkadaşım, bu kez “İyi o zaman yeni Facebook şifren hayırlı olsun” diye güldü. İlk anda şaka yapıyor sandım. Ancak şaka olmadığını eski şifremle Facebook sayfama giremeyince öğrendim.

Tekirdağ Çorlu’da yaşayan arkadaşım Serkan Gencel, bir e-ticaret firmasının sahibi ve yazılımcı. Bir hafta kadar önce güvenlik uzmanı arkadaşı Vahap Eren’le sohbet ederken “Facebook’ta bir güvenlik açığı keşfettim” diyor. Facebook algoritmasının basitliğinden yola çıkan iki arkadaş, kısa sürede potansiyel birkaç açık olabileceğinde hemfikir oluyor. Vahap Eren bu görüşmenin ardından, kendisi gibi güvenlik uzmanı olan Özgür Şahin ile detaylı bir çalışma yapıyor ve bu açığı buluyorlar. Yapılan tüm denemelerde de istisnasız olarak bu açığın tüm hesaplarda uygulanabildiğini görüyorlar.

Nedeni basit algoritma

Serkan Gencel, “Facebook’ta yer alan bu algoritmanın basitliğinden dolayı kullanıcı şifreleri değiştirilmekte ve yeni şifre ile oturum açılabilmektedir” diyor. Gencel’in burada dikkat çektiği tek nokta var. Facebook’a kayıtlı olduğunuz hesabın Microsoft bazlı bir e-posta yani Hotmail, windowslive, msn.com benzeri üzerinden sürüyor olması. Yani eğer bir Hotmail kullanıcısı iseniz, Gencel’in ifadesiyle 1 dakika içinde sizin Facebook sayfanıza girilip istenilen düzenlemeler yapılabiliyor. Kâşiflerden Vahap Eren bu algoritma keşfi ve bunun nasıl yapılabildiği konusunda bilgi vermeyi kabul etmiyor. Ancak “Bu algoritmayı bizim gibi keşfeden başka biri biraz da kötü niyetle istediği her şeyi yapabilir” diyor. Yani Serkan Gencel ve arkadaşları, buldukları algoritma sayesinde sizin Microsoft tabanlı e-posta adresinizden yola çıkarak Facebook hesabınıza girebiliyor, bu açık sayesinde istenilen kişinin şifresini değiştirebiliyor. Yeni şifre ile giriş yapıyor ve o kişinin hesabını tıpkı kendi hesabıymış gibi yönetiyor. Bu yolla mesaj gönderebiliyor, mesajları okuyabilir, kişi ekleyip duvara yazabiliyor. Ya da özel fotoğrafları görebiliyor.

‘Şahit olduk’

Hemen belirtelim Radikal’de bir kişinin Facebook sayfasındaki profil fotoğrafının, Serkan Gencel tarafından şifre ele geçirmeyle birlikte bir dakika içinde değiştirildiğine gözlerimizle tanık olduk. Gencel bu açığı fark ettikleri anda Facebook’a bildirdiklerini de söylüyor. Ancak “Düzeltmeleri ne kadar zaman alır bilmiyoruz” diyor ve bu yüzden gazeteci olarak beni aradığını ifade ediyor. Özgür Şahin ise sorun çözülene kadar giriş e-posta adresinizde gmail, yahoo gibi servisleri tercih edebileceğinizi belirtiyor. Facebook’un dünyada 500 milyon kullanıcısı olan dev bir sosyal ağ ve Türkiye 22 milyon kullanıcıyla en çok üyenin olduğu dördüncü ülke.

http://www.t24.com.tr

CHP'DEN ÖĞRENCİYE ÜCRETSİZ İNTERNET

2011-04-02T12:03:00.006+03:00

CHP, aile sigortası, askerlik, gençlik ve sivil toplumun ardından spor, turizm, bilişim, kültür, konut gibi alanlarda da proje ve politikalarını belirledi.

Kıvanç El

Cumhuriyet / Ankara Büro- CHP aile, bilişim, çiftçi, emekçi, emekli, engelli, esnaf, gençler, kadın, konut, kültür, sivil toplum, sosyal devlet, spor, tüketici, turizm alanlarında proje ve hedeflerini içeren broşürler hazırladı. Daha önce aile sigortası, sivil toplum ve gençlik raporlarını kamuoyu ile paylaşan CHP’nin turizm, spor, bilişim, konut gibi alanlardaki projeleri de ilk kez açıklanmış oldu. CHP’nin vaat ve projeleri şöyle:

Bilişim: Öğrenciye ücretsiz internet
- Öğrenci ve gençlere ücretsiz internet sağlanacak. Nanoteknoloji alanındaki gelişmelerin takip edilmesi ve bu alanda ülkemizin de yenilikçi çalışmalar yürütmesi için araştırma enstitüleri kurulacak. Nanoteknoloji buluşlarının genetik, elektronik ve uzay bilimleri başta olmak üzere ilgili tüm bilimlerde ve sanayi kollarında uygulanacak.

Engelli: Ayrımcılıkla ilgili yasa

-Tüm ulaşım araçları, sinema tiyatro gibi kültür merkezleri engelli dostu haline gelecek. Engelliler için üretilen spor araçlarını yaygınlaştırılacak. Spor yoluyla engellilerin toplumla kucaklaşmasını kolaylaştırılacak. Ayrımcılık türlerinin de tanımlanacağı ayrımcılıkla mücadele yasası çıkarılacak.

Konut: Dar gelirliye ranttan pay

- İstanbul’da 2015 yılına kadar 120 bin binanın deprem yenilemesinin yapılması için tüm olanaklar zorlanacak. Plan değişiklikleri meslek örgütlerinin de görüşü alınarak yapılmasını sağlanacak. Yaratılan rantları kentin geneli ve özellikle dar gelirli yurttaşlar için kullanılacak. Dar gelirli yurttaşlar için konut bedelinin yüzde 100’ü kadar kredi verilmesini sağlanacak. Konut sahibi olma olanağı olmayan ya da tercihlerini o yönde kullanmayan yurttaşlar için ucuz kiralık konut yapılacak. Kiralık konutları belli semtlerde toplanmayacak, olanaklar ölçüsünde tüm kente yayılması sağlanacak.

Spor: Doğu’ya özel teşvik

- Doğu ve Güneydoğu bölgelerinde sporu teşvik için özel çalışma yapılacak. Kamuya ait spor tesisleri halka açılacak. Okullar, amatör spor kulüpleri ve yurttaşlar tarafından verimli kullanımı sağlayacağız. Ülke genelinde düzenli olarak sportif yetenek taraması yapılacak, sporcu profili veritabanı oluşturulacak. Yasal bahis gelirlerinden tüm kulüplere eşit pay verilecek.

Turizm: KDV ve ÖTV düşürülecek
- Turizm sektöründeki yüksek KDV ve ÖTV düşürülecek. Çalışanların sigorta primlerinde düşük sezon indirimleri yapılacak, okullarda kademeli tatil dönemi ile uygulaması ile istikrarlı müşteri sağlanacak. Ucuz enerji üretimi desteklenerek konaklama sektörünün giderleri düşürülecek. Tüm limanlar turizm amacıyla da kullanılmak için yeniden düzenlenecek.

YGS'DE HAREMLİK SELAMLIK SKANDALI BÜYÜYOR!

2011-04-02T11:53:00.001+03:00

Eğitim İş yaptığı yazılı açıklamada İstanbul Eyüp'te 1 değil 6 okulda YGS'ye sadece kız öğrencilerin alındığını, bu okullardaki sınava erkek öğrencilerin girmediğini bildirdi.

Egitim İş ten "Haremlik - selamlık uygulamasına geçildi" başlığıyla yapılan yazılı açıklamada şöyle denildi;

"27 Mart Pazar günü gerçekleşen üniversite sınavında Eyüp Bölgesinde Haremlik uygulaması yapılmıştır. Tevhid-i Tedrisat yani eğitim - öğretimin birleştirilmesinin 87. Yılında (24 Mart 1924) kız öğrencilerimiz erkek öğrencilerimizden ayrılmıştır.

Büyük bir skandaldan sonra - KPSS Hırsızlığı- yönetimi değişen ÖSYM çok daha büyük bir skandala imzasını atmıştır. İMKB Lisesi - Güzeltepe İlköğretim- Şehit Öğretmenler İlköğretim - Haydar Akçelik Lisesi- Silahtarağa İlköğretim ve Emniyettepe İlköğretim okullarında sınava sadece kız öğrenciler girmiştir. Erkek öğrenciler bu okullarda sınavda yer almamışlardır."

Eğitim İş açıklaması şu ifadeyle son buldu, "Aynı zamanda YGS'de öğretmenlerin gururunu kıran, güven duygularını zedelenmesine yol açan üst arama uygulamasının muhatabı ÖSYM Başkanı Prof. Dr. Ali Demir'den bu haremlik uygulaması ile ilgili makul bir açıklama bekliyoruz."

İstanbul-DHA

Musa Kart - 'İmamın Ordusu' neye takıldı?

2011-04-02T11:42:00.001+03:00

İMAMIN ORDUSU TWITTER'DA

2011-03-28T16:15:00.003+03:00

"İmamın Ordusu", sosyal paylaşım sitesi Twitter'da da günün konusu. Ahmet Şık'ın "henüz basılmamış olan" kitabının toplatılması, Twitter'da ilginç yorumlara neden oldu. İşte o yorumlar:

Kaldırın ellerinizi ve o Word kopyasını yavaşca yere bırakın.

Simdi hep beraber biz de hmt'nin barinda aramaya yapmaya gidiyoruz

İmamın Ordusu bir kopya da Emre Uslu'da var.. Ha pardon, o sayılmıyor, o içeriden!

Hitler'in "Kavgam" kitabi turkiye'de serbestce satilabiliyor di mi? -Evet... -aferin size!(Sizin ben var ya... neyse lan bosver)

Artık kimseyi inandıramayacaklar.. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde bunu nasıl açıklayacaklar acaba?

Basılmamış kitap ifade edilmemiş saf düşüncedir. Bunun suç olduğu yerde demokrasiden bahsedenin "pop starım ben" diyen Ajdar'dan farkı nedir?

Kitaplığımdaki kitapları tekrar gözden geçirmem gerekecek sanırım.

İmamın ordusuna biri katılıyor, "imamın oğlu"

Genc siviller sitede yayinlamak icin Ahmet'in kitabinin kopyasini ariyormus. Emre Uslu'da var, ondan istesinler

Matbaa, yayın evi gazete basmak ne demek! bu cadı avının anlami ne? Öyle veya böyle 'imamin ordusu' kitabini Türkiye okuyacak !

"Silivri'de deniz 30 metre çekildi", yoksa büyük bir dalga mı geliyor!?

Piyasa çıktığında satış rekoru kıracak kitap: "İmamın ordusu"

Şöyle bin imzayla çıkacak "imamın ordusu" kitabı.. Silivri'de bin kişilik yer yoktur tahminine yaslanan bir proje

Basılmamış kitabın davası olmaz kardeşim!

Bugün 10 adet 75'lik koli yapıp TÜM KİTAPLARIMI bana yazan köy okullarına koli koli postaladım. Elimden gelen başka bir şey kalmadı

Faşizm kapıyı iki kere çalar.

Bu kitap işi bile, tek başına, ülkede geline noktayı özetlemek için yeterli.

Basılmamış kitabın güvenlik güçlerince kapı kapı arandigi bir ülkede kitap okuma ile ilgili birşeyler yazmak ne kadar anlamlı? Kitapsız ne?

Minority Report filminde insanların işleyeceği suçu bilgisayardan görüyorlardı. Bizimkiler "imandan" görüyorlar galiba..

Düşünüyorum öyleyse Silivri!

Önder Aytaç ve Fuat Uğur da Ahmet'in kitabını okumuş anlaşılan. "valla içeriğinde bişey yok" diyorlar tv8'de. :))

Yayınlanmamış kitabı toplama emri veren, toplayanlar için pink floyd söylesin :All in all it was just a brick in the wall

Ortaokulda teksir makinelerinde basılırdı bazı ders notları, o makineler nerelerde acaba :)

F. Gülen ile ilgili yazışmalar nedeniyle Assange'in bilgisayarına el konulmuş ve Wikilekas belgelerinin toplatılmasına karar verilmiş

Kitabın PC çıktısı alınıp,harddiskten siliniyor,acaba mevcut kopyanın hepsini imha edip,ellerindeki kopyaya SEHVEN yükleme mi var?

Devri istibdatta söz söylemek memnu idi, ağlatırdı hükümet mananı... Sair Eşref'in geride bıraktığı günlere döndük: istibdad

Taslak kitap da suç unsuru oldu, "yetmez ama evet" diyenlere ithaf olunur. Halbuki "1984" nasıl ulaşılmazdı yıllar önce.

İşittim ki kitabı okuyan Aydın Engin'in beynine çip monte edilerek delete edilmesi sağlanamacakmış..

İmamın gemicikleri nerde? Bu kitabı kim yazıyor?

Tam Tv'yi açtım o sırada başbakan konuşuyordu lafının sonuna yetiştim "bir faşist, emperyalist zihniyet var" diyordu. Bu ne samimi itiraf!

Kitap okumak, kitap yazmak on yıllar sonra yine suç oldu. 12 Eylül bu kez islami sekilde geri döndü. Cemaate iman etmeyen herkes suçlu

Ahmet Şık'ın kitabının birilerince okunuyor olmasına rağmen hâlâ Internet'e düşmemiş olması Türkiye basınının utanç hanesine yazılmalı.

Yani anladık.. Bu kitap asla basılmamalı ve tüm kopyalar acilen toplatilmali..

Yuh bize! Şu kitabi bulup koyamadık ya internete!

Suriye, basına özgürlük tanıyacağını söyledikten sonra İfade Özgürlüğü Merkezi Başkanı'nı tutukladı. Evet kesin Türkiye'yi model alıyor!

Ahhh benim basılmayan kitaptan korkan ve kitabı terörist ilan eden ülkem ahhhh... Bu günleri de mi görecektik !!!! Devir istibdat devri..

''Matbaa mı ne basmışlar, ne yani bu ay 'hey girl' çıkmıycak mı.!!!'' (apolitik ergen isyanı)

Bi gün kafayi yiycem bu ülkede...

Bugün dogaüstü bir şey oldu. Bir kitap basılmadan yakılmaktan beter edildi. Tom Cruise'un Azınlık Raporu filmi gibi suç işlenmeden engellendi

İyi yanından bakalım: "hayatımı yazsam roman olur "diyenler bu olanlar sayesinde boş hayallerinden vazgeçeceklerdir

Sonun da bu da oldu! Basılmamış bir kitap emniyet yetkilileri tarafından imha edildi

son dakika: cin ali; ''cin ali okulda'' ve ''cin ali tatilde'' kitapları nedeniyle gözaltına alındı. cin ali-örgüt bağlantısı araştırılıyor!

Muhalif görüşler içerdiği için Ayşegül serisi toplatılıyor, Cin Ali serisinin de toplatılması gündemde. Yerine Emine ve Can Recep gelecek.

Deliller meçhul, suçlamalar meçhul, failler meçhul, tutukluluk meçhul, eylemler meçhul, yazılanlar meçhul. "Bir meçhule döndü benim hayatım"

Ya kitap e-kitap olarak satılsa, bizde kendi kitabımızı basıp kopyalarını "savcı"ya yollasak ya

İmamın ordusu kitabını okuyamayanlar üzülmesin. Zaten filmini izliyoruz 2 gündür. Kitabı çıkmadan filmi yapılmış!

Polis, lokantalardaki menüleri topluyor, imambayıldı ve bunu çağrıştıran her tür patlıcanlı içerik örgüt üyeliği sayılacak, şakşuka dahil..

AKP Türkiyesinin NAZİ Almanyasından ne farkı var. İkisi de düşünceye, kitaba düşman, ikisinde de kitap yakmak, yoketmek genel uygulama

Rüyada ergenekoncu gormek suç mu?

Milli kütüphane bahçesindeki kazılarda çok sayıda yayıma hazır şiir, roman, hikaye kitabı ve yazarı meçhul kitap taslakları bulundu.

Bu ülkede kitab okuyanlar kitab yazanlar kadar cesur olmadıkça daha çok kitab baskını görürüz biz.

Anneee, 12 Eylül'den bilirsin sen basılmamış kitap nasıl yakılır? Ama pardon siz başımıza iş gelmesin diye basılmış kitap yakıyordunuz di'mi!

Velev ki Ahmet Şık'ın kitabının taslağı bizde de var!

Thaki Yayınları önsipariş alsın ki yazarınca henüz yazımı bitmemiş kitabı pazarlayan ilk yayınevi olsun.. Savcılıktan esinleniyoruz...

Kitabını sileyim...

İmamın ordusu, "imamın ordusu"nu yok etti! vay be...

Çinliler'in meşhur bedduası mı tuttu ne: İlginç zamanlarda yaşayasın... Hakkaten ilginç zamanlarda yaşıyoruz!

Gazeteler.... Matbaalar basılıyor....... Ahmetin kitabının taslağı bile korkutmuş bunları......

telekom, tüpraş, unakıtanın oğlu, gemicik, nükleer santral, ananı da al git, hapisteki gazeteciler, basılan kitapevi..---> AKP

Ahmet'in kitabını okumadım ama anLadığım şu: imamın ordusu'nda vicdani red yok. zorunLuLuk esas. arada bedeLLi çıkıyor ama dokunan yanıyor.

'yetmez ama evet' diyenler böyle olmasını istemiyorlardı belki ama sonuçta kaybettiler.

Bir kitap yazacaktım ama... Çok "arzu" ediyordum ama... sanırım biraz ertelemem gerekecek. ya da ülke değiştirmem gerekecek... riskli çünkü..

Anlaşıldı CHP-AKP Ergenekonu uyutma aracı olarak kullanıyor. Önemli gündemleri değiştirme konusu. Libya ve sivil itaatsizlik gündemde değil.

Elimde Ahmet'in kitabinin kopyasi olmadığı icin üzgünüm

12 Eylül'le hesaplaşacağız diyip, yeni bir 12 Eylül dönemi yaratmak tam da bu zihniyetten beklenirdi.

Demokrasi getiriliyor [█%10█...........................] ( File Corrupted)

Aile imami gibi gazete imami ve bilgisayar imami da atasinlar, hangi haber ve bilginin caiz oldugunu bize soylesinler

Ahmet Şık'ın avukatlarının da ellerindeki kitap nüshalarına el konulması kararı verildi! Avukatlar nasıl savunma yapacak bu durumda???

Yazdım yayınlamadim.. 29 taslak tweetim var.

Farkında olmayanlar farkında olanların farkında olduklarından habersiz rahat,farkında olanlar da olaylardan/farkında olmayanlardan rahatsız.

Yayınlanmamış bir kitap "adil yargılanmayı etkilemek suçu işliyor" anlayan var mı bi anlatsın

http://gazetecileronline.com/

ŞEYTAN AZAPTA GEREK

2011-03-23T21:47:00.001+02:00

„Bu kadarı şeytanın bile aklına gelmez!“ derler ya, akşam bir gazetede şu başlığı okuyunca önce şöyle bir afalladım, sonra da öyle bir ciğerim yandı ki... İstemeden ağzımdan “Şeytan azapta gerek...“ sözleri döküldü!

Japonya’daki felâkete aldırmıyorlar, yola devam... Olabilir...

Libya’ya Fransız bombaları yağıyor! Libya haçlı ateşi altında! Bunlar asker desteği verebilirlermiş... Ya akıllarına, "bu gün sana yarın bana" özdeyişi gelmiyor, ya bizi "bitirmeye yemin etmişler!" Olur, niye olmasın, olabilir...

Rusya ile vizeyi "bir oldu bittiyle "kaldırdılar! Antalya yakında Rus kenti olur da herkes rahat eder. Onlar rahat biz rahat… 40-50 bin şu anda oraya yerleşik Rus ve sonradan gelecekler bizi kurtarırlar turizmden, çalışmaktan, yorulmaktan… Aynı şarkıdaki gibi: Olur olur bal gibi olur...

Bütün bunlar, son günlerdeki hâlimizi, memleketimizin sahipsizliğini gösterirken, „işin üstüne tüy dikerken,“ akşam geç saatlerde bir son haber gazetelerimizde ""boy göstermesin mi?"

İşte buna denir: „Şeytan azapta gerek!“

„40 bin yabancı öğretmen geliyor“

Haber şöyle: „Milli Eğitim Bakanlığı, önümüzdeki yıldan itibaren yılda 10 bin olmak üzere 4 yılda 40 bin yabancı öğretmen istihdam etmeyi planlıyor.“

Haberin devamını okuyunca tam deyimiyle nutkunuz tutuluyor: „'Her çocuk en az bir yabancı dil konuşacak' sloganından hareketle yabancı öğretmenler, 'İngilizce dil dersi' için istihdam edilecek. Bakan Nimet Çubukçu ve ekibinin Fatih Projesi kapsamında bir süredir yürüttüğü çalışma, bakanlığın ilgili birimleriyle ele alınıyor.“

Haberin kalan kısmını açıklayarak özetlersem:

Yoğunlaştırılmış dil eğitimi verilen özel okullar model alınacakmış. Ana sınıfından başlayarak öncelikle dört yıl boyunca yoğun İngilizce eğitimi verilecekmiş, sekizinci sınıfa kadar sürecekmiş bu dil eğitimi. Dil İngilizceymiş ve yabancı öğretmenler kanada, İngiltere, Avusturalya’dan getirilecekmiş. İlk etapta bunlar yalnızca İngilizce konuşma dersinde çalıştırılacaklarmış. (Sonraki etapları siz tahmin ediverin bir zahmet!) Bu projede ayrıca yabancı dil eğitimi veren Türk öğretmenlerin (iki bin kadarının) yurtdışında eğitimden geçirilmesi bunun sonucunda ellerine belge verilmesi söz konusuymuş.

Şimdi ben ne diyeyim? Dilim dönmüyor ağzımda. Beynim kanıyor. Yüreğim parçalanıyor! Böğrüme kama saplanmış, karnım iç organlarım parçalanmış açıkta gibi…

İçim yanıyor içim!

Aklıma geliveren bütün deyişleri sıralıyorum… Bütün sonları yaşıyorum…

„Tut kelin perçeminden!“ “Ört ki ölem!“

Eğitimin millîsi, yani Millî eğitim: „Sen sağ ben selâmet!“

„Oldu olacak, kırıldı nacak!“ devletin adı da değişsin! Devletin dili Türkçe, yasaklansın! Devlet dili İngilizce olsun!

„Madem ok yaydan çıktı, gidin gidebildiğiniz yere kadar!“

Bizler de bilelim, rahat edelim: „Ne dağda bağım var, ne çakaldan davam var!“

„Nalları diktiysek...“ başka ama „Çıkmadık candan ümit kesilmez.“ dersek...

Şunlar gelir aklımıza:

Bunlar, „Köpeksiz köy bulmuşlar değneksiz dolaşıyorlar...“Nasılsa herkes Silivri’de, asker esir! Ekonomi borçta, mal-mülk yabancıda...

Bu gidişle: „Kökümüze kibrit suyu ekecekler...“

Sonunda: „Korktuğumuz başımıza gelecek...“

Memleketin „içine ettiler...“Bu işin ıcığını cıcığını çıkardılar!“

Bunlardan kurtulmak „hayat memat meselesi „ oldu! „Yapmadıkları kötülüğün hatırı kaldı...“

„Göbekleri birilerine bağlı“da ondan bütün bunlar...

Hem „Eve hırsız girdikten sonra kapıyı kilitlemek neye yarar?“Önce hırsızı kovalım!

Memleketi „gâvur ettiler!” “Gece silâhlı, gündüz külâhlı” diye işte tam bunlara denir!

“Emir büyük yerden“ geliyor anlaşılan! Memlekete, değerlerimize, bağımsızlığımıza“ el koydular!“ „El kesesinden sultanım, develer olsun kurbanım…“

Haçlı ordusu, ülkemizi silâhsız „ele geçirecek!“ Ülkemizde, böyle giderse biz Türkler yabancı olacağız! Ülkemizin mülkiyeti“ el değiştiriyor,“ yabancılara geçiyor! Biz bu vatanı, "güzel ülkemizin canını sokakta bulmadık!" Cart curt edenlerin canını sandıkta acıtmak şart oldu!

Türkiye Cumhuriyeti tutsak olunca "başları göğe erecek mi?"

„Ayağında donu yok, fesleğen ister başına,“ ama bu yaptıkları ayaklarına dolanacak!

Bu vatanı kurtaran, bize bu günümüzü bağışlayan kahramanlarımızın, aziz şehitlerimizin, atalarımızın "ahı yerde kalmamalı..."Yoksa görüyorsunuz, „bunların „aklıyla kuyuya inilmez!“ „Akıl akıl gel çengele takıl!“

Dokuz yıldır „kaçmaktan kovalamaya vaktin olmazsa,“işte sonunda olacağı budur! Milletimizi, şöyle „çantada keklik“ görüyorlar: „Kafa büyük içi boş, tut kulağından çift koş!“

Acaba öyle mi? Yoksa:

“Yüz verdik deliye, geldi pisledi halıya!”mı demeliyiz? Yoksa, yoksa…

"Zurnanın zırt dediği yerde miyiz?"

Feza TİRYAKİ guncelmeydan.com/

Demirkıratlıktan Cuma İmamları Demokrasisine

2011-03-19T11:02:00.002+02:00

Pazar günleri gazete alma görevi bana düşüyor. Hiç sızlanmıyorum, çünkü aynı gün çeşitli serüvenlerle dolu resimli çocuk dergisi Kartal’ı da alıyorum. Bakmayın çocuk dergisi dediğime; elişi dersi ödevi olarak ciltlediğim dergileri gençlik çağımızda da elimizden düşürmedik.

Uşak kentinin bir tek gazetecisi var; üç-dört basamakla çıkılan girişi dar küçük bir dükkân; ama her türlü yayın bulunuyor. Gazeteci amca içerde müşteri varsa bana biraz beklememi söylüyor.

Müşteriler gidip de gelen giden de olmayınca bana Kartal dergimi uzatıyor; gazeteyi katlıyor; el örgüsü kazağımın altına sokuyor, hatta kış günüyse paltomu da amca ilikliyor.

Dükkândan çıkarken bir gören olmuştur endişesiyle evin yolunu tutuyorum. Kartal’da heyecanla beklediğim Robot Archie’nin serüvenini yolda okurken siyasal kaygıları da unutuyorum.

Babam Demokrat İzmir gazetesini alır almaz almaz yutarcasına okuyor. Ben de sıramı bekliyorum. Bazen ilk sayfadaki çerçeveli başyazı sütunu boş oluyor; bazen de baş sayfanın ya da içerdeki bazı sayfaların yarısı boş oluyor. Sansürün anlamını da, Demirkırat demokrasisini de daha 9 yaşımda öğrenmiş oluyorum.

Babama siyasal gelişmeler üstüne sorular yöneltip bunaltıyorum. Annem telaşlanıyor, “Oğlum, sakın ha!” diyor, “Okulda, sokakta partilerden konuşma!”

Ne ilginçtir ki annemizin sözünü hep tuttuk. Nasıl tutmayalım ki çocuklardan babalarına ulaşacak bir söz kısa yoldan Demirkıratların bir adamına giderse memur babam da yeni geldiğimiz kentten uzak bir ilçeye sürülür. Zar zor geçindiren bir aylığı da ev taşıyan kamyoncuya gider.

Daha da kötüsü her yıl yeni okula kayıt derken, dönem arasında da yeni bir okulda yeni öğretmen, yeni okul düzeni, taşınma sırasında geri kaldığımız dersleri yetiştirmek için çalış babam çalış… Geride bırakılan arkadaşlara duyulan iç yakıcı özlem… Üstelik yeni okulda, yeni mahallede arkadaşlar edininceye dek futbol takımına da almazlar.

Ya bir de babamı içeri tıkarlarsa! Olmaz demeyin hepsi bir küçük müzevirliğe bakardı. Boş çıkan o sütunların yazarı gazetecileri içeri atanlar benim Köy Enstitülü babamı içeri tıkamazlar mı hiç?

Uşak’tan taşınmamıza az kalmıştı. Babam o akşam eve telaşla geldi, öfkeliydi, ama sövmüyordu, daha doğrusu her şeyi içine atmak zorundaydı. Sanki bahçe içindeki evden ses uzaklara gidecekmişçesine alçak bir sesle anlatıyordu, istasyonda İsmet Paşa’nın başına taş atıldığını.

İşte o akşam daha iyi öğreniyordum Demirkırat demokrasisini. Hasan Hilmi Bey İlkokulunun ikinci katına çıkarken gıcırdayan tahta basamaklı merdivenin ilk sahanlığına geldiğimde hep Yunan Başkumandanı Trikupis’e çarpacak gibi olurdum. Birkaç basamak yukarda da İsmet Paşa’yı görürdüm. Öğretmenimiz öyle anlatmıştı. Esir alınan Trikupisişte o sahanlıkta uzatmıştı kılıcını Garp Cephesi Kumandanı İsmet Paşa’ya!

Düşmanı kovarak Uşak’a girmiş olan Paşa’nın başına şimdi taş atılıyor, kanı akıtılıyordu.

O zamanlar yalnızca öfkeleniyordum; ama sonraları öğrendim ki başların yarılması da, gazeteleri boş sayfayla çıkması ve gazetecilerin içeri tıkılması da hep demokrasiden sayılırmış! Aradan 53 yıl geçti. Ben o demokrasiyi de, düşünce özgürlüğünü de daha göremedim.

Şimdi mi? Ev imamlarını bekliyorum, belki de demokrasiyi getiriler diye; ancak pek de umutlu değilim. Valilerin, polis müdürlerinin, yargıçların ve hatta komutanların üstünde yetkiye sahip olan Humeynici “Cuma İmamları” gibi ellerinde fetvalarla gelebileceklerini sanmıyorum.

Onlar gelmeyince de bu yarım yamalak “demokrasi”den asla kurtulamayacağız; ruhlarımız huzura ermeyecek! Baksanıza İran İslam Devrimi yıldönümünden 2 gün sonra İran’a gidip Devrimin Dini-Ruhani-Siyasi Lideri Hamaney’in karşısında bir sedire oturan Devlet Büyüğü de “Kaygılıyım” demekten kendilerin alamıyorlar. Herhalde kendileri de bizden iyi biliyorlardır, yerinde izlediklerine göre devrimin sonuçlarını.

Mustafa YILDIRIM / 15 Mart 2011

Çanakkale Zaferi'nin 96. Yıldönümünde Atatürk'ten Emperyalizm Tokatlama Dersleri!

2011-03-18T11:06:00.001+02:00

“Bir Tümen Komutanı’nın üç ayrı yerde tek başına giriştiği hareketlerle bir savaşın, hatta bir ulusun kaderini değiştirecek yücelikte bir zafer kazandığı tarihte pek nadirdir.”

İngiliz Generali Aspinal Oglander

Bugün, tarih 18 Mart 2011; Çanakkale Zaferi’nin 96 yıldönümü… Daha doğrusu, Türk ulusunun “emperyalizmi” ilk kez tokatlamasının 96. yıl dönümü…

96 yıl önce bugün, Çanakkale’yi geçerek Anadolu’nun kilidini kırmak isteyen emperyalizm, tarihindeki ilk büyük tokadı Türk ulusundan yemiştir. Çok daha önemlisi, aynı emperyalizm, daha Çanakkale’deki “Osmanlı tokadının” acısı çıkmadan Anadolu’ya saldırmış, ama bir kere daha Türk ulusunun okkalı bir tokadıyla karşılanmıştır.

Anlayacağınız, Türk ulusu, eli kanlı emperyalizmi 4 yıl içinde tam iki kere tokatlamıştır.

Emperyalizm, o gün bugündür bu tokatların acısını unutmamıştır, unutamamıştır ve o gün bugündür “bu ulustan” o tokatların acısını çıkarmaya çalışmaktadır.

Çanakkale Savaşı ve Türk Kurtuluş Savaşı, bir taraftan dosta düşmana eli kanlı emperyalizmin de tokatlanabileceğini gösterirken, diğer taraftan ise emperyalizmin nasıl tokatlanacağını gösteren “bir adamı” tarih sahnesine çıkarmıştır. O gün bu günüdür, emperyalistlerin korkulu rüyası olan o adamın adı Mustafa Kemal Atatürk’tür. Ceyhun Atıf Kansu’nun ifadesiyle, “Kurtuluş Savaşı Ustası” Mustafa Kemal Atatürk…

Emperyalizm, onun adını silmek, onu unutturmak için çok uğraşmıştır. Diğer mazlum ulusların da “Kurtuluş Savaşı Ustasından” esinlenmelerini engellemek için çok çaba sarf etmiştir.

Çanakkale Zaferi’nin 96. yıl dönümünü kutladığımız bu gün, hayretle ve ibretle emperyalizmin bu çabalarının nasıl büyük bir sonuç verdiğini görmekteyiz. 96 yıl önce, Çanakkale’de emperyalizmi tokatlayan adamın adını ağza almak bugün neredeyse “suç” haline geldi. Emperyalizmin paralı ve gönüllü işbirlikçileri, “Atatürksüz bir Çanakkale Savaşı tarihi” yazmak için bir hayli yol kat etti. Gençlerimiz, emperyalizmin gönüllü hizmetkarı durumundaki bir cemaatin “Çanakkale’ye yaptığı hurafe gezileri” sonunda kandırıldı. Çanakkale Savaşı’nın gerçek kahramanı, emperyalizmin korkulu rüyası Mustafa Kemal Atatürk’ün yerini neyidiğü belirsiz “Yeşil Sarıklılar”, “Beyaz Gömlekliler”, “Uzun Sakallılar” aldı. Neredeyse her ayetinin sonu, “Aklını çalıştıranlar için bunda büyük hikmetler vardır” diye biten İslam’ın temel kaynağı Kuran “yalana, dolana, hurafeye” alet edildi.

Anlayacağınız emperyalizm, kendisine yüzyılın başında iki tokat adamdan, o tokatların acısını çıkarma noktasına geldi. Ancak emperyalizmin asıl amacının, kendisini tokatlayan “o adamın” adını unutturarak, yüz yıl kadar önce o adamın liderliğinde “bağımsızlık” ve “çağdaşlık” bayrağı açan “o ulustan” intikam almak olduğu asla unutulmamalıdır.

Şimdi gelin, Çanakkale Zaferi’nin 96. yıldönümünde, emperyalizme ve onun yerli işbirlikçilerine inat, Çanakkale Savaşı’ndaki Atatürk’ü hatırlayalım. Bunun için, Atatürk’ün Çanakkale’de bulunduğu sürede “neler yaptığını” öğrenelim; hem de gün gün...

ATATÜRK’SÜZ ÇANAKKALE SAVAŞI TARİHİ YAZILAMAZ

İşte Çanakkale Savaşı’ndaki Atatürk… Okuyun, inceleyin, düşünün ve elinizi vicdanınıza koyarak karar verin…

« I. Dünya Savaşı başladığında Bulgaristan Sofya’da “ateşemiliter” olan Atatürk, “Avrupa’daki rahatını” bırakarak “vatan ve millet borcunu ödemek için” adeta “gönüllü” olarak Çanakkale Savaşı’na katılmıştır. Atatürk, Kasım 1914’te, Başkomutanlık Vekaleti’ne müracaat ederek cephede aktif bir göreve getirilmek istemiş, ancak kendisine, “Sizin için orduda her zaman bir görev vardır. Ancak Sofya Ateşemiliterliği’ni daha önemli gördüğümüzden sizi orada bırakıyoruz” cevabı verilmiştir. Bunun üzerine Atatürk, Aralık 1914’te Sofya’dan Başkomutan Vekili Enver Paşa’ya bir mektup yazarak cephede aktif görev alma isteğini yenilemiştir: “Vatanın müdafaasına ait faal vazifelerden daha mühim ve yüce bir vazife olamaz. Arkadaşlarım muharebe cephelerinde, ateş hatlarında bulunurken ben Sofya’da ateşemiliterlik yapamam! Eğer birinci sınıf subay olmak liyakatinden mahrumsam, kanaatiniz bu ise, lütfen açık söyleyiniz.” Atatürk, o günlerde içinde bulunduğu “ruh halini” ve kafasındaki “planları” sonradan Falih Rıfkı Atay’a şöyle anlatmıştır: “O günlerde neler çektiğimi anlatamam. Gerekirse bir er gibi herhangi bir cepheye katılmaya karar vermiştim. Onun için Sofya’daki evimin eşyalarını, Fethi Beyi arkadaşımla anlaşarak elçiliğe taşıttım. Hemen hareket edebilmek üzere küçük bir bavul hazırladım. Artık evi de bırakmak üzere iken, ‘İsmail Hakkı’ imzalı bir telgraf aldım. İmzanın üstünde, ‘Harbiye Nazır Vekili’ yazılı idi. ‘On dokuzuncu Tümen Komutanlığı’na tayin buyruldunuz. Hemen İstanbul’a hareket ediniz’ Ben bu telgrafı aldığım vakit Başkumandan Vekili Enver Paşa, Sarıkamış Savaşı’nı yapıyordu…” Yani Atatürk, isteseydi pekala kanlı Çanakkale Savaşı sırasında Sofya Ateşemiliterliği’ne devam edebilir ve ilerde “Çanakkale Savaşı sırasında neden cephede değildin?” diye soranlara da -Enver Paşa’dan gelen telgrafları göstererek- “Ben cephede aktif bir görev almak istedim, ama Enver Paşa kabul etmedi!” diye cevap verebilirdi. Ama gerçek bir “vatansever” olan Atatürk “gelme, orda kal!” telkinlerine karşın, adeta “zorla” kendisini cephede aktif bir göreve tayin ettirmiştir. Gerçek “kahramanlık” ve “vatanseverlik” bu olsa gerekir: Bilerek, isteyerek, ölümün kucağına atlamak… Atatürk’ün Çanakkale Savaşı’ndaki “kahramanlığı” bir yana, sadece bu davranışı bile, onun “nasıl bir kahraman” ve “nasıl bir vatansever” olduğunu anlamaya yeter de artar bile…

« Atatürk, kendi ısrarları üzerine, 20 Ocak 1915’te, Esat Paşa komutasındaki, 3. Kolordu’ya bağlı, Tekirdağ’da kurulacak 19. Tümen Komutanlığı’na atanmıştır.

« 20 Ocak 1915’te İstanbul’a gelen Atatürk, atandığı 19. Tümen hakkında bilgi almak için temaslara başlamıştır. Bu sırada, o günlerde Sarıkamış’ta büyük bir bozguna uğrayanEnver Paşa ile görüşmüştür. Atatürk, yıllar sonra, o görüşmeyi ve sonrasında yaşananları Falih Rıfkı Atay’a şöyle anlatmıştır: “Enver Paşa ile karşı karşıya bulunuyorduk. Enver, biraz zayıflamış, rengi solmuş bir halde idi. Söze ben başladım: ‘Biraz yoruldun’ dedim. ‘Yok, o kadar değil’ dedi. ‘Ne oldu?’ ‘Çarpıştık, o kadar!’, ‘Şimdiki durum nedir’, ‘Çok iyidir!’ dedi. Kendisini üzmek istemedim. Konuşmayı görevim üzerine çevirdim. ‘Teşekkür ederim, beni numarası on dokuzuncu olan tümene kumandan tayin etmişsiniz. Bu tümen nerededir?’ ‘Ha, evet… Belki bunun için Erkan-ı Harbiye ile görüşseniz ile görüşseniz daha iyi bilgi edinirsiniz’. Enver’i çok yorgun ve kafası işlerinde görüyordum. Sözü uzatmadım. ‘Peki o halde fazla rahatsız etmeyeyim’ dedim. Başkumandanlık Erkan-ı Harbiye’sine gittim. Gerekenlere kendimi şöyle tanıtıyordum: ‘On dokuzuncu Tümen Kumandanı Mustafa Kemal…’ Hepsi şaşıyordu! Böyle bir tümenin var olduğundan haberi olana rastlamadım. Sonunda bir akıllı dedi ki: ‘Belki böyle bir tümen Liman von Sanders’in ordusunda bulunmaktadır. Bir defa onu görseniz…’ Von Sanders’in kurmay başkanı Kazım Bey’in bürosuna giderek durumu anlattım. Kazım Bey: ‘Bizim dislokasyonumuzda böyle bir tümen yoktur. Fakat olabilir ki, Gelibolu’da üçüncü kolordu yapmakta olduğunu bildiğimiz bazı yeni teşkilat arasında yeni bir tümen kurmayı tasarlamıştır. Bir defa oraya kadar gitseniz. Kazım Bey, ‘Bununla berber hareketimizden önce sizi kumandan paşaya tanıtayım’ dedi.” Bunun üzerine Atatürk, Liman von Sanders ile tanışmıştır. Bu Alman Mareşali, Atatürk’ü nezaketle karşılamıştır. Bulgarların durumunu merak eden Mareşal, Atatürk’e kibar bir tavırla: “Bulgarlar hala harbe girmeyecekler midir?” diye sormuş, Atatürk, “Benim görüşüme göre henüz girmeyeceklerdir” diye cevap vermiştir. Mareşal“Niçin?” diye sorunca, Atatürk, “Benim anladığıma göre Bulgarlar iki ihtimalden biri anlaşılmadan harbe girmezler. Biri, Almanya’nın başarı kazanabileceğine inandırıcı deliller görmedikçe, ikincisi de, harp kendi topraklarına temas etmedikçe” diye cevap vermiştir. Bu cevaba sinirlenen Mareşal, sağ yumruğunu sıkıp havaya kaldırarak, “Bulgarların Alman başarısına güvenleri yok mu?” diye sormuştur. Bu öfkeli soruyu Atatürk gayet sakince, “Hayır ekselans!” diye cevaplamıştır. Öfkeden yüzü kıpkırmızı olan Liman von Sanders, “Niçin?” diye sorunca, Atatürk, bir şey anlamamış gibi bakmıştır. Bu sırada Mareşal, “Nasıl olur. Alman başarısına güvensizlik? Nasıl olur bu?” diye söylenince, Atatürk,“Öyle efendim!” diye diretmiştir. Bunun üzerine Mareşal Sanders, dikkatlice Atatürk’e bakarak, “Sizin fikriniz nedir?” diye sormuştur. Her ne koşulda olursa olsun muhatabının yüzüne gerçeği, sadece gerçeği söylemeyi ilke edinmiş olan Atatürk, biraz düşündükten sonra, kendinden emin, “Bulgarları düşündüklerinde haklı buluyorum” demiştir. Yarbay Atatürk’ün bu cevabı, Mareşal Liman von Sanders üzerinde adeta “şok etkisi” yapmıştır. Bu sözler üzerine ayağa kalkan Mareşal, Atatürk’e, “Çıkabilirsiniz!” demiştir.

« Atatürk, Çanakkale Savaşı’na “yarbay” olarak başlamıştır, fakat beş hafta sonra 1 Haziran 1915’te “albay” olmuştur.

« 2 Şubat 1915’te Tekirdağ’a gelen Atatürk, 19. Tümeni kurma çalışmalarına başlamış, 25 Şubat 1915’te, Tekirdağ’daki 19. Tümen Komutanlığı, Maydos (Eceabat)’a nakledilmiş ve Atatürk, 19. Tümen ve Maydos Bölge Komutanlığı’na getirilmiştir. (19. Tümene ek olarak, 9. Tümen’in 2 piyade alayı bazı topçu birlikleri de Maydos Bölge Komutanlığı emrine verilmiştir.)

« 23 Mart 1915’te Maydos Bölgesi Komutanlığı genişletilerek, “Müstehkem Mevki Rumeli Bölgesi Komutanlığı” adını almış ve komutanlığına Albay Halil Sami Bey getirilmiştir. Atatürk’ün komuta ettiği 19. Tümen, ordu yedeğine alınarak 3. Kolordu Komutanlığı’nın emrinde yine Maydos’ta bırakılmıştır. 24 Mart 1915’te Atatürk, bir aydır devam ettirdiği Maydos Bölgesi Komutanlığı’nı Albay Halil Sami Bey’e bırakarak 19. Tümen Komutanlığı’na dönmüştür.

« 18 Nisan 1915’te, Atatürk’ün komutasındaki 19. Tümen, Çanakkale’ye yeni atanan Mareşal Liman von Sanders’in komutasındaki 5. Ordu’nun “yedeğine” alınarak Bigalı köyüne gönderilmiştir. Böylece Atatürk, Maydos’tan Bigalı’ya geçmiştir.

« Çanakkale Savaşı öncesinde, Osmanlı ordusunun başındaki Alman General Liman von Sanders, Çanakkale’ye İngiliz çıkarmasının, Saroz Körfezi ve Anadolu kıyılarından, özellikle Bolayır’dan yapılacağını düşünürken, Yedek Tümen Komutanı Yarbay Atatürk, Çanakkale’ye İngiliz çıkarmasının Anafartalar bölgesinden; Alçıtepe ve Kocaçimen’den yapılacağını belirtmiştir. Gelişmeler, Atatürk’ü haklı çıkarmıştır.

« 25 Nisan 1915’te İngiliz, Fransız ve Anzak birlikleri Çanakkale’ye sabaha karşı Arıburnu, Seddülbahir ve Kumkale sahillerinden çıkarma yapmaya başlamıştır.Seddülbahir’e çıkan düşman, kıyı topçusunun yoğun ateşi ve kuvvetlerimizin karşı taarruzuyla durdurulmuş, Kumkale kıyılarından yapılan çıkarma gelişememiş,Arıburnu’na çıkan düşman ise, Atatürk komutasındaki birliklerce geri püskürtülmüş ve bozguna uğratılmıştır. Çanakkale’ye 25 Nisan 1915’te, saat 05:30 civarında ayak basan düşman çıkarma birlikleri, 09:45’te karşılarında Atatürk’ü ve 57. Alayı bulmuşlardır. 25 Nisan 1915’teki ilk çıkarma başladığında Çanakkale Bigalı Köyü doğusunda Değirmenlik mevkiindeki karargahında bulunan 19. Tümen Komutanı Yarbay Atatürk, çıkarmayı haber alıp, (Maltepe’deki 77. Alay ve 9. Tümenden aldığı raporlarla), harekete geçmeden önce, Gelibolu’daki 3. Kolordu Komutanlığı’na saat 07:00’da şu raporu yazmıştır: “Kabatepe ile Arıburnu arasında karaya çıktığı öğrenilen düşman kuvveti, henüz anlaşılamadı. Düşmanın Kocadere batısındaki sırtları işgal etmesine meydan vermemek için 57. Alay ve bir dağ bataryasını şimdi o tarafa hareket ettiriyorum. Düşmanın kuvvet ve durumunu anlamak, ona göre gerekli tedbirleri almak üzere Tümen Kurmay Başkanını karargaha bırakarak bizzat oraya gidiyorum. Büyük kısmını kullanılmasını gerektirecek bir hal olunca tümenin başına geleceğimi arz ederim”. Bu raporu yazdıktan sonra, inisiyatif kullanarak, 07:45’de karargahından hareket etmiş ve 57. Alayla birlikte saat 09:40’da Kocaçimen’e varmıştır. “Bu güzergahta yol yoktu. Arazi sarp ve derin derelerle kesilmişti. Her tarafı yüksek ve çok sık fundalıklar sarmıştı. Tüm çabalara karşın yaklaşma yürüyüşü biraz gecikti. Saat 09:40 sularında Kocaçimen tepesine ulaşıldı. Asker bir hayli yorulmuş ve yürüyüş kolunun derinliği de uzamıştı.” Atatürk Kocaçimen tepesinde yaklaşık 10 dakika 57. Alayı dinlenmeye bırakarak kendisi atına atlayıp sarp araziden Conkbayırı’na gitmiştir. Buraya geldiğinde, 27. Alay 2. Taburun “Balıkçı Damlarındaki” savunma müfrezinden arta kalan erlerin, 261 rakımlı tepeye (Conkbayırı’nın güneyindeki platonun üzerinden kuzeye) doğu geri çekildiklerini görmüştür. İşte tam o an atından inen Atatürk, düşmandan kaçan Türk erlerinin tam önünde durarak o ünlü “düşmandan kaçılmaz” konuşmasını yapmış; kaçan erlere süngü taktırıp yere yatırarak, bozguna uğramış bir birlikten arta kalanlardan bir savunma hattı kurmuştur. Ve habercileri aracılığıyla 57. Alay komutanına hızla bölgeye intikal etmesi emrini ermiştir. Bu emri alan 57. Alay’ın öncüleri saat 10:00 sularında Conkbayırına varmışlardır. Balıkçı Damlarından kaçan Türk ordusunun yeniden savaş durumuna geçtiğini gören düşman kuvveti neye uğradığının şaşkınlığını yaşarken yetişen 57. Alay ve 8. Tabur düşmana saldırmıştır. Atatürk komutanlara verdiği emirde: “Ben size taarruzu emretmiyorum, ölmeyi emrediyorum! Biz ölünceye kadar geçecek zaman zarfında yerimize başka kuvvetler ve komutanlar geçebilir” demiştir. Karaya çıkan Anzaklar sekiz taburdan fazladır Hemen süngü taktırarak düşmana saldırı emri veren Atatürk kendisi Conkbayırı’ndan hareketi yönetmiş; sağdaki ve soldaki birliklerle bağlantı kurmaya çalışmıştır. Atatürk anılarında Conkbayırı’ndaki o mücadeleyi “Herkes öldürmek ve ölmek için düşmana atılmıştı.” sözleriyle anlatmıştır. Conkbayırı sırtlarında yaşanan boğaz boğaza çatışma sonunda 57. Alay’ın neredeyse tamamı şehit olmuş, ama düşman çıkarması da sonuçsuz kalmıştır. Atatürk’ün ifadesiyle “kazandığımız an bu andır.” Yarbay Atatürk, tümeninin diğer alaylarını da bölgeye getirip 27.Alay’ı da emrine aldıktan sonra saat 16:00’da yeniden karşı taarruza geçmiştir. Atatürk, 15.000 kişilik düşman kuvvetine 5.000 kişilik bir kuvvetle direnmiş ve düşmanı geri çekilmek zorunda bırakmıştır. Atatürk, taarruzlara gece de devam etmiştir. Atatürk, yönettiği, 25 Nisan 1915 taarruzunu, gece saat 10:00’da 3. Kolordu Komutanlığı’na çektiği telgrafta şöyle anlatmıştır: “Sağ kanatta Alay 57, sol kanatta Alay 77, Alay 27, Arıburnu istikametinde taarruz etmektedir. Düşman mavnalara binip kaçmaya başladı. Umum cephede düşmana taarruz ve (düşmanı) takip ediyorum. Sağ kanatta taarruz eden Alay 57’yi Alay 72’den bir taburla takviye ederek hücuma sevk ediyorum.” Son zamanlarda Cumhuriyet tarihi yalancıları, “Atatürk’ün Conkbayırı’na geç geldiğini” iddia etmeye başlamışlar, hatta bu iddialarına bazı üniversite hocalarından da taraftar bulmuşlardır. Ancak, elimizdeki belgeler ve anılar, bu iddiayı çürütmektedir. 25 Nisan çıkarma günü “ordu yedeği” olan Atatürk’ün 19. Tümenine saat 07:00’de hiçbir emir gelmemişti. Rütbesi yarbay olan Atatürk, Kolordu Komutanlığı’nın emri olmadan, emrindeki kuvvetlerin yerini değiştirme yetkisine sahip değildir. Bu alaylar, Liman von Sanders’in elindeki tek yedek kuvveti oluşturuyordu ve eğer onlar ateş hattına sürülürse, müttefikler başka bir noktaya daha çıkarma yaptıkları takdirde üzerlerine gönderecek kuvvet kalmamış olacaktı. İşte Atatürk, bütün bu tehlikeleri göze alarak, inisiyatif kullanarak 57 Alay ile bir dağ bataryasını ve Sıhhiye müfrezesini Kocaçimen tepesine doğru hareket ettirmiştir. Saat 07:00 civarlarında Anzakların Conkbayırı civarına saldırdıklarını haber alan Atatürk, hazırlıklardan sonra saat 07:45’de Bigalı deresinden Kocaçimen tepesi istikametine hareket etmiştir ve saat 09:40 civarında Kocaçimen tepesine gelmiştir. Bu yürüyüş iki saat kadar sürmüştür. 57, bir dağ bataryası ve bir Sıhiye müfrezesinin, derin derelerle kesilmiş, inişli çıkışlı ve fundalıklı sarp arazide daha hızlı hareket etmesi mümkün olmamıştır. “Yolda duraklama yok, araziyi bilmemek gibi bir durum yok, kendisinden önce düşmanla muharebeye giren birliklerin pozisyonu biliniyor. Üstelik boş kalan ve kritik olan düşman hedefleri, yani asıl ihraç noktası ve asıl hedef olan Kocaçimen silsilesi tespit edilmiş. Tüm bunlar Mustafa Kemal tarafından saptanmış. En azından olan bitenin farkında. Kendisinden ihtiyat tümeni olan 19. Tümen’den bölgeye bir tabur göndermesi istenmişken, kendisi takviyeli bir alayla yola çıkmıştır. Takviyede bir dağ bataryası, öbür iki alay 72 ve 77 Alaylar hareket etmemiş, önden de süvari bölüğü, sıhhiye bölüğü ve baştabibi bulunmaktadır. Bunlar hep Mustafa Kemal’in doğu yerde ve doğru zamanda bulunduğunu kanıtlayan yan unsurlardır. (…) Gereksiz polemik bu noktada araziyi tanımayanlar tarafından ortaya atılan savlarla yanlışlıkla başlıyor. Bu platonun bir ucunun 600 metre civarında olduğu meyilli yamaçları da dahil olmak üzere çok net anlaşılıyor. Ancak 261 Rakımlı tepe meselesine topografik olarak bakılmadığı için sanki bir 10, 20 mwtrw tepeymiş gibi yorumlanıyor Bu durumda şöyle bir sonuç ortaya çıkıyor: Sanki düşman önünden kaçan askerlerin işaret ettiği 261 rakımlı tepe, askerin varmış olduğu Conkbayırı zirvesindeymiş gibi bir anlam çıkmaktaysa da bu hatalıdır. Yani, Mustafa Kemal Anzakları, platonun merkezinin güneyinde karşılamıştır. Öte yandan eğer düşman 261 rakımlı tepeye çıkmış olsaydı karşısındaki birliğin kaç bölük olduğunu görecekti ve hemen alayla taarruzda tereddüt etmezdi. Oysa yamaçta oldukları için platoya hakim olamamaları nedeniyle, düzlükteki Türk birliklerinin sayıca kendilerinden ne kadar az olduğunu tahmin edememişlerdir. İşte durumlarının asıl nedeni budur. Mustafa Kemal, ‘Kazandığımız an bu andır’ derken, bu nedenle çok doğru teşhis koymuştur. Bu hiç kuşkusuz bir tesadüftür. Ama unutulmasın ki savaşlar çoğu kez tesadüf muharebeleriyle zafere giden yolla taçlanırlar. Siper muharebeleri bundan sonra başlayacaktır ve artık savaşın tekniği bundan sonra platoda görülecektir. Bu da ‘taarruz, taarruz..’dur. İşte Mustafa Kemal’i, öteki tümen komutanlarından ve üst komutanlarından ayıran önemli özelliği bu öngörü yeteneğidir. Strateji, taktik dehası olduğu hem sonraki muharebelerde, hem de Kurtuluş Savaşı’nda ortaya çıkacak, geleceğin başkomutanı olacak subayın doğuş anı da burasıdır.” Çanakkale Savaşı uzmanı Erol Mütercimler, “Gelibolu” adlı kitabında Atatürk’ün 25 Nisan 1915 savaşlarında büyük başarı gösterdiğini şöyle ifade etmiştir: “Mustafa Kemal, inisiyatif kullanarak muharebenin gidişini değiştirmiştir. Savaş tarihine baktığımızda muharebe alanlarında deha olarak adlandırabileceğimiz komutan sayısı çok azdır. İngilizlerin şanssızlığı, Yarımada’da böyle birisine rastlamış olmasıdır. Bu olayın ardından iki kez daha ‘yarbay’ gibi küçük bir askeri rütbeye sahip subayın generaller savaşının yönünü değiştirmesine tanık olacağız. Çünkü tepeden dürbünüyle çevreyi seyretmek olanağını bulduğu kısacık aralıkta Liman von Sanders başta olmak üzere öteki yüksek rütbeli komutanların göremedikleri gerçeği Yarbay Mustafa Kemal bir anda kavramıştı.” Çanakkale Savaşı uzmanı İsmet Görgülü, “On yıllık Harbin Kadrosu” adlı eserinde, Atatürk’ün 25 Nisan 1915 savaşlarındaki başarısını şöyle anlatmıştır: “…Saat 09:30’da Ordu yedeği olan 19. Tümen Komutanı Yarbay Mustafa Kemal, inisiyatifini kullanarak Kocaçimen bölgesine getirdiği 57. Alay ile, düşmanın kuzey yanından taarruz etti. Düşman ilerlemesi durduruldu. Yarbay Mustafa Kemal, düşmana taarruz etmek için Ordu Komutanından gerekli izni almayı bekleseydi, düşman muharebenin ilk saatlerinde, bölgenin en hakim tepeleri olan Conkbayırı ve Kocaçimen’i ele geçirecek ve Boğaz yolunu açmış olacak, Seddülbahir’i de savunan Türk kuvvetlerini de kuzeyden kuşatmış olacaktı. Aynı zamanda düşmanın çıkarma yaptığı Arıburnu ve Seddülbahir bölgelerine, muharebenin ilk gününde müdahale edebilecek mesafede Türk birliği bulunmadığından (M. Kemal’in tümeni hariç) Mustafa Kemal’in bu tarihi müdahalesi olmasaydı Çanakkale Muharebeleri, 25 Nisan günü kaybedilebilirdi.”

« Atatürk, 25 Nisan 1915’teki Arıburnu taarruzunda gösterdiği başarıdan dolayı “Arıburnu Kuvvetler Komutanlığı”na getirilmiş ve 25 Nisan 1915’ten 16 Mayıs 1915’e kadar bölgedeki tüm kuvvetleri tek başına komuta etmiştir. “Atatürk, 5-10 kişiyi bile idare edemezdi” dediği iddia edilen “tarih profesörüne” ithaf olunur!..

« 25/26 Nisan 1915’te düşman Arıburnu ve Conkbayırı’ndan yeni çıkarmalar yapmış ve her seferinde karşısında Atatürk’ün komutasındaki Mehmetçiği bulmuştur. Örneğin, 26 Nisan tarihinde Conkbayır’na yapılan taarruzu Atatürk, daha sonra Kemalyeri diye adlandırılacak yerden yönetmiş, Kanlısırt-Kırmızısırt hattında düşmana ağır kayıplar verdirerek, düşmanı kıyıya çekilmeye zorlamıştır. Atatürk anılarında, “Diyebilirim ki benim için en kritik durum 26 Nisan günü idi” demiştir. Şüphesiz bunun bir anlamı vardır. Tümen cephesinin asıl yükünü çeken 57. ve 27. Alaylar , kendilerinden sayıca ve silahça çok üstün durumdaki düşmanla savaşmaktan yorgun, aç ve uykusuz düşmüşlerdi. Birkaç gece üst üste hücum üstüne hücum etmişlerdi. Atatürk, “En kritik dönem 26 Nisandı” derken birliklerinin çok hırpalanmış ve güçsüz duruma düşmüş olduklarını ifade etmek istemiştir. Müttefik güçlerin 26 Nisan sabahı yaptıkları saldırıda 57. Alay’ın geri kalan askerleri de ya “şehit” ya da “sağır” olmuşlardı. 19. Tümen Komutanı Atatürk, 26 Nisan akşamı verdiği emirde, “Bütün birliklerin bulundukları kıtaları tahkim etmelerini, muharebe hazırlıklarını tamamlamalarını, Kocadere köyünden tümen cephane dağıtım yerinden gerekli ikmalin erkenden yapılmasını, erlerin sıcak ve kuvvetli yemekle doyurulmasını…” istemiştir.

« Bu başarılarından dolayı 3. Kolordu Komutanı Esat Paşa, 27 Nisan 1915’te, Atatürk’e, bir kutlama telgrafı çekmiştir: “Başarınızı kutlarım. Raporlarınızı Başkomutanlık Vekaleti Yüksek Makamına arz ediyorum… Emrinize verilen 33. Alay’la birlikte düşmanı denize dökünüz. Donanmamız bizi ateşle destekleyecektir. Tanrı’nın yardımı bizimledir.” Esat Paşa, 30 Nisan 1915’te bir kere daha Atatürk’e kutlama telgrafı çekmiştir: “Geceli gündüzlü devam eden harbi, başarı ile yöneterek her an bir başka surette belirmekte olan fedakar hizmetlerinizin devamını bekler, sizi yürekten kutlarım.”

« Atatürk, Çanakkale’deki başarılarından dolayı 30 Nisan 1915’te Gümüş İmtiyaz Madalyası almış, bunu Altın ve Gümüş Liyakat Madalyaları izlemiştir. (Atatürk’ü günahı kadar sevemeyen Enver Paşa, bu madalyaları herhalde Atatürk’ün mavi gözleri için vermemiştir.)

« 1 Mayıs 1915’te, Atatürk’ün komutasındaki 19. Tümen, Arıburnu cephesinde düşmana taarruz etmiş, istenen sonuç alınamayınca, Atatürk, 2 Mayıs’ta taarruzu durdurmuştur. Atatürk, muharebe sonunda, yayınladığı emirde: “Bizimle beraber burada muharebe eden bütün askerler kesinlikle bilmelidirler ki bize verilen namus görevini tam olarak yerine getirmek için bir adım geri gitmek yoktur. Düşmanı denize dökmedikçe yorgunluk belirtisi göstermeyeceklerine şüphem yoktur.” demiştir.

« 9/10 Mayıs 1915’te Arıburnu cephesinin sağ yanından taarruza geçen düşman, Atatürk’ün 19. Tümeni’ne bağlı birliklerce durdurulmuş ve geri püskürtülmüştür.

« 10 Mayıs 1915’te, Atatürk’ün Arıburnu muharebelerini yönettiği tepeye, 3. Kolordu Komutanlığı’nın günlük emriyle- “Kemalyeri” adı verilmiştir.

« 11 Mayıs 1915’te Başkomutan Vekili Enver Paşa, öğleden sonra 3. Kolordu Komutanı Esat Paşa’yla birlikte Kemalyeri’ndeki Arıburnu karargahına gelerek cephe hakkında Atatürk’le görüşmüştür.

« 14 Mayıs 1915’te Bombasırtı’nı ele geçirmek isteyen İngilizler, gece saat 01:30’da çok şiddetli bir şekilde, Bobasırtı-Cesarettepesi kuzeyindeki Türk mevzilerine saldırmışlardır. Kanlı süngü çatışmalarından galip çıkan Mehmetçik siperlerini korumayı başarmıştır. Atatürk, Çanakkale Savaşlarına ait anılarını anlatırken Bombasırtı’na ayrı bir önem vermiş, Mehmetçiğin oradaki kahramanlığını ve inancını şöyle ifade etmiştir: “Biz kişisel kahramanlıklarla uğraşmıyoruz. Yalnız size, Bombasırtı olayını anlatmadan geçemeyeceğim. Karşılıklı siperler arasındaki mesafe sekiz, on metre, yani ölüm muhakkak… Birinci siperdekilerin hiçbirisi kurtulamamacasına düşüyor, ikinci siperdekiler onların yerine geliyor, fakat ne kadar imrenilecek bir soğuk kanlılık ve tevekkülle biliyor musunuz?.. Öleni görüyor, üç dakikaya kadar öleceğini de biliyor ve en ufak bir çekinme bile göstermiyor. Sarsılmak yok… Okuma bilenler Kuran’ı Kerim okuyor ve Cennet’e gitmeye hazırlanıyorlar. Bilmeyenler Kelime-i Şahadet çekerek yürüyorlar. İşte bu Türk askerindeki ruh kuvvetini gösteren hayret ve tebrike değer bir örnektir. Emin olmalısınız ki, Çanakkale muharebesini kazandıran bu yüksek ruhtur.”

« 16 Mayıs 1915’te, Edirne Valisi Hacı Adil Bey, Gelibolu Mutasarrıfı Rıfat, Maydos Kaymakamı Rahmi, Keşan Kaymakamı, Gelibolu Jandarma Komutanı’nın oluşturduğu bit heyet, 3. Kolordu Komutanı Esat Paşa’yla beraber Kemalyeri’nde Atatürk’ü ziyaret ederek cephede gösterdiği fedakarlık ve kahramanlık nedeniyle kendisini tebrik etmişlerdir.

« 17 Mayıs 1915’te Atatürk, Arıburnu Kuvvetleri Komutanlığı’ndan ayrılarak 19. Tümen Komutanlığı’ndaki görevine dönmüştür. Ayrıca 19. Tümen, Kuzey Grubu Komutanlığı’na bağlanmıştır. Atatürk, Arıburnu Komutanlığı’ndan ayrılırken emrindeki birliklere yazdığı veda yazısında: “23 gün sevk ve idare etmek mutluluğu kazandığım siz demir kitlenin, Tanrı’ya sığınarak yaptığı hücum iledir ki düşmanın 20.000’i aşan kuvveti Arıburnu’nda yok edildi. Yirmi üç günlük ateşli ve kanlı ortak çabalarımız anısının samimi ve temiz duyguyla korunacağından eminim.” demiştir. 25 Nisan’dan 17 Mayıs’a kadar geçen sürede Arıburnu’ndaki bütün kuvvetleri 19. Tümen Komutanı Yarbay Atatürk komuta etmiştir. Şimdi ise komutanlık Esat Paşa’ya devredilmiştir. Atatürk, karargahını Kemalyeri’nden Conkbayırı yakınlarındaki bir noktaya kaydırmıştır.

« 17 Mayıs 1915’te Atatürk’e, Arıburnu muharebelerindeki başarısından dolayı padişah adına “Muharebe Altın Liyakat Madalyası” verilmiştir.

« 19 Mayıs 1919 taarruzunda Türk ordusu çok büyük bir bozgun yaşamıştır. Enver Paşa, 11 Mayıs 1915’te yaptığı gizli görüşmede verdiği bir direktifle, Alma Liman von Sanders önderliğinde Türk savaş tarihindeki en en ağır yenilgilerden biri olan “19 Mayıs taarruzu” planlanmıştır. Türk tarafı, birkaç saat içinde, 3000’i şehit olmak üzere9000 kayıp vermiştir.

« 23 Mayıs 1915’te, gösterdiği başarılardan dolayı Atatürk’e, Alman İmparatoru tarafından “Demir Haç” nişanı verilmiştir.

« 30 Mayıs 1915’te, Çanakkale Ağıldere’de İngilizlerle şiddetli çarpışmalar yaşanmış, Atatürk’ün komuta ettiği ordular Ağıldere muharebesini kazanmıştır.

« 1 Haziran 1915’te Atatürk albaylığa yükselmiştir. Bu nedenle Harbiye Nazırı ve Başkomutan Vekili Enver Paşa, Atatürk’e “tebrik telgrafı” çekmiştir: “Yeni rütbenizi tebrik ederim. Bu terfi, görmekte olduğunuzu büyük ve fedakarane hizmetlerinize karşılık bir mükafat değil, ancak memlekete daha mühim ve ordumuza daha kıymetli hizmetler görebilecek mevkilere erişmek için geçilmesi gereken bir basamaktır”

« 4/5 Haziran 1915’te İngilizlerin gece Arıburnu cephesindeki siperlere saldırmaları üzerine başlayan mücadeleyi, sabaha karşı Düztepe’deki karargahından Tümen cephesine gelen Atatürk yönetmiştir. 19.Tümen birlikleri, işgal edilen siperleri düşmandan geri almıştır.

« 7 Haziran 1915’te Atatürk, Kemalyeri’ne giderek 3. Kolordu Komutanı Esat Paşa’yla görüşmüş ve tümeni için yeterli miktarda el bombası istemiştir.

« 29 Haziran 1915’te, Başkomutan Vekili Enver Paşa, Şehzade Ömer Faruk Efendi ve İstanbul Milletvekili Hüseyin Cahit Yalçın, Gelibolu’da 5. Ordu Karargahı’nı ve Kemalyeri’ni ziyaret etmişler. Daha sonra da Düztepe’de 19. Tümen Karargahı’nda Atatürk’ü ziyaret etmişlerdir.

« 15 Temmuz 1915’te Atatürk’e başarılarından dolayı, “Takfon” (nikel, bakır, çinko alaşımı) Harp Madalyası verilmiştir.

« 16 Temmuz 1915’te gazeteci, yazar ve şairlerden oluşan bir heyet Gelibolu’ya gelerek 5. Ordu ve 3. Kolordu karargahlarını gezmiştir. Heyet, Cesarettepesi’ne giden yolun düşman kontrolünde olmasından dolayı Atatürk’ü ziyaret edememiş, fakat telefonla konuşarak başarılar dilemiştir.

« 6 Ağustos 1915’te Yeni Zelandalıların Sazlıdere ile Ağıldere arasından Conkbayırı’na doğru ilerlemeye başladıkları anlaşılmıştır. Bu bölgeden gelen silah sesleri üzerine 19. Tümen Komutanı Atatürk, emrindeki 18.27.57. ve 72. Alay komutanlıklarına gece saat 01:10 itibariyle şu uyarı emrini yayınlamıştır: “Genel durum pek önemlidir. Komutanlar ve subaylardan her zamankinden çok olağanüstü uyanık fedakarca çalışma isterim” Atatürk, Enver Paşa, Liman Paşa ve Esat Paşa ile görüş ayrılığı içindedir. Atatürk’ün Esat Paşa ile olan görüş ayrılığının nedenlerini, Hamilton’un, Suvla limanına yaptığı çıkarmanın hemen öncesinde Atatürk ile Esat Paşa arasındaki konuşmalardan anlamak mümkündür. Atatürk bunu “Anafartalar Hatıraları”nda anlatmıştır. Atatürk, düşman kuvvetlerinin Arıburnu’nun kuzeyinden çıkacaklarını üst makamlara üç kez söylemiştir: Kendi komuta yerine ziyarete geldiğinde 1 Haziran’da Ordu Kurmay Başkanı Yarbay Kazım’a söylemiş; 3 Haziran’da Kuzey Grubu Komutanlığı’na yazmış; 9 Haziran’da da telefonla Grubun Kurmay Başkanı’nı (Kazım Bey’i) arayarak konuyu komutanına (Liman Paşa’ya) anlatmasını istemiştir. Ancak Atatürk’ün bu istekleri, bu bölgeye bir tabur verilmesiyle sonuçlanmıştır. Oysa ki Atatürk işi çok daha geniş çapta düşünmektedir: Arıburnu cephesinin bir komuta altında, bunun kuzeyinin (Arıburnu ve Anafartalar arası) başka bir komuta altında, Kabatepe bölgesinin de başka bir komuta altında bulundurulmasını istemiştir. Bunu 1 Haziran’da Ordu Kurmay Başkanı’na anlattıktan sona, sorun, 9-12 Haziran arasında yazışmalara konu olmuş ve sonunda Kuzey Grubu Komutanı ile Kurmay Başkanı, Yarbay Fahrettin, Atatürk’ün Düztepe’deki komuta yerine gelerek arazi üzerinde tartışmışlar ve kendilerine göre Atatürk’ü içine düştüğü saplantıdan çıkarmak istemişlerdir! Atatürk’ün yazışmalarında ısrarla önemini vurguladığı Sazlıdere’nin yatağı tam ayaklarının dibinden başlamaktadır. Hemen sağ taraflarında ise Sarıbayır silsilesinin üç önemli tepesi yükselmektedir. Bir süre Düztepe’den altlarındaki manzarayı seyreden Kolordu Kurmay Başkanı düşüncelerini şöyle açıklamıştır: “Bu arazide ancak çeteler yürüyebilir” Esat Paşa Atatürk’e dönerek, “Düşman nereden gelecek?” diye sormuştur. Atatürk, eliyle Arıburnu bölgesini göstererek “Buradan!” yanıtını vermiştir ve eliyle Arıburnun’dan başlayarak Kocaçimen tepeye kadar olan alanı göstererek “Düşman buradan hareket edecek” demiştir. Kolordu komutanı gülüp omzunu okşayarak, “Merak etme beyefendi, gelemez!” diyerek karşılık vermiştir. Artık daha fazla konuyu uzatmanın bir işe yaramayacağını anlayan Atatürk, “İnşallah sizin dediğiniz gibi olur” demekle yetinmiştir. Atatürk, Hamilton’un hareket planını doğru tahmin etmiştir. Çanakkale Savaşlarında onun sezgi gücü birkaç kez ortaya çıkmıştır ama buradaki durum farklıdır. Çünkü, sezginin dışında askeri bilgi ve yorum gücü devreye girmiştir. Fakat, sezgileriyle yoğrulmuş askeri bilgilerinden çıkan sonuçların uygulanması için “daha yüksek bir rütbe” gerekiyordu; ama rütbesi buna yeterli değildi. Anzaklar, Suvla’ya bir çıkarma yapıp Sazlıdere yatağından Sarıbayır tepelerine tırmandığında defterine şunları yazmıştır: “6 Ağustos’tan itibaren düşman taarruzları, iki ay önce sorumluluk sahiplerine boşu boşuna açıklamaya çalıştığım şekilde gelişmeye başladığı zaman onların neler hissettiğini bilmeyi çok isterdim. Olaylar, onların kendilerini bekleyen şeylere karşı zihnen hazırlıksız olmak suretiyle, milleti çok büyük tehlikelerle karşı karşıya bıraktığını göstermişti”. Atatürk’ün uyarıları Esat Paşa tarafından dikkate alınmamış bunun sonucunda hem Sazlıdere’den kuzeydoğuya uzanan engebeli arazi savunmasız kalmıştı, hem de Kemikli burnuna doğru uzayan ova, eksik kadrolu üç taburun savunmasına bırakılmıştı. Esat Paşa, Atatürk’ün, Sazlıdere’nin önemi nedeniyle ayrı bir kuvvet tarafından korunması konusundaki ısrarlarına verdiği yanıtta, Arıburnu cephesinin kuzeyinden Tuzla’ya kadar uzanan bölgeyi, yeni oluşturacağı bağımsız bir müfrezenin sorumluluğuna vereceğini bildirmiştir. Ancak bu taburları Alman Bibaşı Willmer komuta edecekti. Atatürk, buna da itiraz etmiştir. Ona göre, Sazlıdere’nin önemi dikkate alınarak buraya kuvvetli birlikler ayrılmalıdır. Atatürk’ün, Tümgeneral Esat Paşa ile yaptığı tartışmada söyledikleri bir bir gerçekleşmiştir: Atatürk, Anzakların geleceği yönü bilmiş, bu hattı tutamayan Türk ordusu onun öngördüğü gibi gerileyip Şahinsırt’a kadar çekilmiş ve Anzak kuvvetleri Türk hatlarının gerilerine sarkmıştır.

« 6/7/8 Ağustos 1915’te İngilizlerin Arıburnu cephesine ve Conkbayırı’na saldırmaları üzerine çok kanlı çarpışmalar olmuştur. Atatürk, 7 Ağustos 1915’te saat 05:05’te, Kuzey Gurubu Komutanlığı’na yazdığı raporda: “Düşman gece yarısından başlayarak topçusuyla şiddetli ateş altına aldığı 18. ve 27. Alay cephelerine, saat 04:30’da hücum etmişse de Tanrı’nın yardımıyla ağır kayıplar verdirilerek hücum sonuçsuz bırakılmıştır.” demiştir.
« 8 Ağustos 1915’te, Conkbayırı İngilizlerin eline geçmiştir. 8 Ağustos sabahı saat 04:00’te solda bulunan Avustralya piyadesi Azmakdere’den Abdurrahmanbayırı’na doğru sağa çark ederek Kocaçimentepesi’ne saldırmıştır. Saldırı sırasında 14. 64 ve 25. Türk Alaylarının askerleri birbirine karışmış, 9. Tümen Komutanı yaralanmış ve 16. Kolordu Komutanı da cepheye gelip düzenleme yapmamıştır. Bu karışıklık içinde Atatürk, emrindeki 10. Alayı Conkbayırı’na koşturmuştur. Bu sırada telefonla orduların içinde bulunduğu karışıklığı Kuzey Grubu Komutanlığı’na bildirmiştir. Conkbayırı’ndaki durum o kadar kritik bir hal almıştır ki, Fahrettin Altay Paşa, Conkbayırı bölgesine “kudretli” bir komutanın tayin edilmesi gerektiğini anılarında şöyle ifade etmiştir: “8 Ağustos öğle vaki durum son derece tehlikeli hale geldi. Derhal Esat Paşa’yı görerek durumun şiddetle kötüye gitmekte olduğunu ve Conkbayırı bölgesine kudretli bir komutanın tayini lazım geleceğini, onun için de Mustafa Kemal Bey’in Kolordu Kumandanı olarak bu bölgeye verilmesini söyledim. Teklifimi uygun buldu, yalnız bilmem neden kendisinin bu teklif ordu komutanıa yapması lazım gelirken bana, ‘Siz bunu ordu kurmay başkanına teklif ediniz..’ dedi. Telefonla Kazım (İnanç) Bey’i buldum. Conkbayırı’ndaki tehlikenin büyümekte olduğunu izah ederek oraya Mustafa Kemal’in Kolordu Kumandanı olarak tayinini teklif ettim. Bu teklifi Esat Paşa’nın yanından yaptığımı da bildirdim. (...) Conkabayırı’ndaki tehlike gittikçe büyüyor ve önüne geçilmez bir hal almaya başlıyordu. Saat 20:00’da tekrar telefonla Kazım Bey’i aramıştım ki, hat kesilmiş, Kazım Bey, Mustafa Kemal’le konuşurken araya girdim…” Atatürk, saat 19:00’da Kuzey Grubu Komutanı Esat Paşa’ya, Conkbayırı bölgesindeki kritik durumu anlatarak 5. Ordu Komutanı Liman von Sanders’i ikaz etmesini istemiştir. Conkbayırı’ndaki durumun iyice kötüleşmesi üzerine, 5. Ordu Komutanı Liman von Sanders adına Kurmay Başkanı Albay Kazım (İnanç), Atatürk’ü telefon başına çağırarak “Durumu nasıl gördüğünü?” sormuştur. Atatürk, bu soruya: “Bütün mevcut kuvvetlerin, komutam altına verilmesinden başka çare kalmamıştır!” diye cevap verince, şaşıran Kurmay Başkanı, “Çok gelmez mi?” diye sorunca, Atatürk, “Az gelir!” yanıtını vermiştir. İşte o kritik aşamada Atatürk gece saat 21:45’te Mareşal Liman von Sanders’in emriyle Anafartalar Grubu Komutanlığı’na getirilmiştir. Atatürk, o gece saat 01:30’da Anafartalar Grubu Komutanlığı karargahı’nın bulunduğu Çamlıtekke’ye giderek grubun komutasını eline almış ve 9 Ağustos günü sabahın ilk ışıklarıyla taarruz emri vermiştir. Burada üzerinde durulması gereken çok önemli bir nokta vardır: 8 Ağustos sabahı saat 09:00’da Anafartalar Grup Komutanlığı’na Saros Grubu Komutanı olan Beylerbeyli Ahmet Fevzi getirilmişti. Peki ne oldu da on üç saat sonra komutan değişti? 8 Ağustos’ta, Liman von Sanders, Kolordu Kumandanı Fevzi, 12. Tümen’in hemen Mestantepe’ye hücum etmesini istemiştir. Bu isteğe Fevzi, “Asker cebri yürüyüşten ve uykusuzluktan halsiz düşmüştür. Bu halde güpegündüz yapılacak bir taarruzdan başarı beklenemez. Yarın dinlenmiş askerlerle ve şafakla birlikte yapılacak bir hücumun başarı şansı çok daha fazladır.” diyerek geri çevirmiştir. Albay Fevzi, daha sonra Liman von Sanders’in bu yöndeki sözlü ve yazılı emirlerini de uygulamayınca Liman Paşa, onu görevden alarak yerine Atatürk’ü getirmiştir. Liman von Sanders anılarında bu görev değişikliğinin nedenini şöyle açıklamıştır: “Albay Fevzi’ye taarruzun akşam güneş battıktan sonra yapılmasını emrettim… Kolordu Komtanı’na gecikme sebebini sordum. Aldığım cevapta çok yorun olan birliklerin halen bir taarruz yapacak durumda bulunmadığını bildiriyordu. Bu nedenle daha o akşam Anafarta civarında toplanan bütün birliklerin komutasını Arıburnu cephesinin kuzey kanadında bulunan 19. Tümen Komutanı Albay Mustafa Bey’e verdim.”

« 8 Ağustos 1915’te Anafartalar Gurup Komutanlığı’na getirilen Atatürk’ün bu görevi, Çanakkale’den ayrılacağı 10 Aralık 1915’e kadar devem etmiştir. Anafartalar Grup Komutanı olarak emrinde 3 kolordu (2.16.15. kolordular) vardır. Bu, Ordu Komutanlığı niteliğinde bir komutanlıktır. Turgut Özakman’ın da belirttiği gibi,“Çanakkale Savaşı boyunca, Liman Paşa dışında hiçbir komutan, bu kadar uzun zaman, bu kadar çok birliği ve bu kadar geniş bir alanı komuta etmemiştir.” “Mustafa Kemal, 5-10 kişiyi bile idare edemezdi” dediği iddia edilen “tarih profesörüne” ithaf olunur!... Evet! Atatürk, 5-10 kişiyi değil binlerce kişilik koca 3 kolorduyu idare etmiştir…

« 9 Ağustos 1915’te Atatürk’ün komutasındaki kuvvetler Anafartalar bölgesinde düşmana saldırmıştır. 9 Ağustos günü hem Conkbayırı Muharebeleri devam etmiş hem de Birinci Anafartalar Muharebesi yapılmıştır. Atatürk, 7. ve 12. Tümenlerin sabaha karşı başlayan taarruzunu, Anafartalar bölgesindeki bir tepeden başından sonuna kadar yönetmiştir. Düşman bozguna uğrayarak kaçmıştır. Taarruz sonrasında Atatürk akşamüzeri Anafartalar’dan ayrılıp Conkbayırı’na hareket etmiştir. Yol üzerinde Çamlıtekke’de, Liman von Sanders ile görüşerek akşam, Conkbayırı ile Suyatağı arasındaki 8. Tümen Karargahı’na gelmiştir. Burada son durumu inceleyerek, 10 Ağustos şafağında yapılacak taarruzun son hazırlıklarını tamamlamıştır. Atatürk, 9 Ağustos Muharebelerini şöyle yorumlamıştır: “Elde edilen esirlerin ifadesinden, yalnız Suvla limanına çıkarılmış, 10. ve 11. Tümenlerden oluşan bir kolordu olduğu ve 7. Tümen ile Kocaçimen mıntıkasındaki diğer tümenlerimizin karşısındaki kuvvetin başlıca Avustralya ve Yeni Zelanda kıtaları bulunduğu anlaşıldı. Düşmanın fevkalade sayı üstünlüğü ve muharebe araçlarının bizimkilerle kıyaslanamayacak derecede çokluğu ve mükemmelliği karşısında bugün kazandığım başarı, amacımı tamamen gerçekleştirmişti. Hakikaten düşmanın bir kolordusunu zayıf bir tümenimle, Kireçtepe-Azmak arasında yenmiş ve Tuzla gölüne kadar takip edip orada durdurmuştum. 7.Tümen de Damakçılı istikametindeki düşmanın ilerlemiş bazı kısımlarını geriye attıktan başka, Conkbayırı ve Kocaçimen sırtlarına yönelen düşman kuvvetlerini üzerine çekerek orada durdurmuş bulunuyordu. Bu şekilde düşmanın asıl hedefi olduğuna şüphe kalmayan Conkbayırı ve Kocaçimen silsilesine sahip olması ertelenmiş oldu. Conkbayırı elinde bulunan düşman bugün orada faaliyetine devam edebilseydi şüphesiz bizim için vaziyetin düzeltilmesi zor bir şekil alırdı. Fakat bugünkü başarıyla, Conkbayırı düşman elinde kaldıkça bu tehlike bertaraf edilmiş sayılamazdı. Dolyaısıyla 12. ve 7. Tümenlerle başladığım taarruzu durdurmaya ve Conkabayırı tarafında ciddi tedbir almaya karar verdim.”

« 10 Ağustos 1915’te, Atatürk, İngilizlerin 8 Ağustos’ta ele geçirdiği Conkbayırı’na taarruz etmiştir. Atatürk, “Taarruzun Conkbayırı’ndan yapılmasını gerekli buluyordum. Bu taarruza çok fazla önem verdiğim için ve benden önce çeşitli kumandanların burada yaptıkları tearuzlarla sonuç alamadıklarını bildiğim için iş bu yeni taarruzu bizzat başında bulunarak kendim idare etmeye karar verdim” demiştir. Bu karar doğrultusunda, Atatürk ve tüm kurmayları, Çamlıtekke’den Conkbayırı’na doğru atlı olarak hareket etmiştir. Büyük Anafarta kasabasının doğu hizasında tam tepelerinde bir İngiliz uçağı belirmiştir. Yanında bulunanlar hedef oluşturmamak için hemen ağaçların arasına dağılmalarına karşın Atatürk ve yanında bulunan bir asteğmen, hiçbir şey olmamış gibi yola devam etmiştir. Uçağın takibinde Kurtgeçidi’ne yaklaştıkları zaman Conkbayırı tepesinden ve onun daha kuzeyindeki boyun civarından Anzakların piyade ateşi altında 8. Tümen karargahına ulaşmışlardır. Buraya ulaştığında Atatürk’ün yanında bir tek Süvari Asteğmen Zeki (Doğan) vardır. Kurmaylarından ve yaverlerinden hiçbiri daha gelmemiştir. Yolların olmayışı, arazinin engebeli oluşu, İngilizlerin topçu ateşi ve uçak takibi nedeniyle ancak bir kısmı gece yarısına doğru bir kısmı da ertesi gün karargaha gelebilmişlerdir. Atatürk, sabah saat 04:30’dabaskın şeklinde bir taarruza karar vermiştir. Taarruzda kullanacağı kuvvet, 8. Tümene bağlı 23, 24. ve 47. Alaylardır. Atatürk, anılarında Conkbayırı taarruzu’nun başlamasını şöyle anlatmıştır: “Gün doğmak üzereydi. Çadırımın önüne çıktım. Hücum edecek askeri görüyordum. Oradan hücumun yapılmasını bekleyecektim. Gecenin karanlık perdesi tamamen kalkmıştı. Artık hücum anıydı. Saatime baktım. Dört buçuğa geliyordu. Birkaç dakika sonra ortalık tamamen ağaracak ve düşman askerlerimizi görebilecekti. Düşmanın piyade, mitralyöz ateşi başlarsa ve kara ve deniz toplarının mermileri bu sıkı düzende du8ran askerlerimiz üzerinde bir defa patlarsa hücumun imkansızlığından şüphe etmiyordum.Hemen ileri koştum. Tümen kumandanına rastladım. O da ve her ikimizin refakatimizde bulunanlar beraber olduğu halde hücum safının önüne geçtik. Gayet kısa ve seri bir teftiş yaptım. Önünden geçerek yüksek sesle askerlere selam verdim ve dedim ki: ‘Askerler! Karşımızdaki düşmanı mağlup edeceğimize hiç şüphe yoktur. Fakat siz acele etmeyin. Evvela ben ileri gideyim. Siz, ben kırbacımla işret verdiğim zaman hep birden atılırsınız.’ Kumandan ve subaylara da işaretimle askerlerin dikkatini çekmelerini emrettim Ondan sonra hücum safının önünde bir yere kadar gidildi ve oradan kırbacımı havaya kaldırarak hücum işaretini verdim. Bütün askerler, subaylar, artık her şeyi unutmuşlar, bakışlarını, kalplerini, verilecek işarete yöneltmiş bulunuyorlardı. Süngüleri ve bir ayakları ileri uzatılmış askerlerimiz ve onların önünde tabancaları, kılıçları ellerinde subaylarımız kırbacımın aşağı inmesiyle demirden bir kitle halinde aslanca bir saldırıyla ileri atıldılar. Bir saniye sonra düşman siperleri içinde gökyüzüne yükselen bir sesten başka bir şey işitilmiyordu. Allah, Allah, Allah…Düşman silah kullanmaya vakit bulamadı. Boğaz boğaza kahramanca mücadele sonunda ilk hatta bulunan düşman tümüyle imha edildi”. 8.Tümen alaylarınca sadece süngü hücumuyla gerçekleşen bu taarruzda, 4 saat süren kanlı süngü muharebeleri sonunda Conkbayırı’nıın tamamı ele geçirilmiştir. “10 Ağustos’ta saat 04:30’daki, Türk tarafının yalnızca süngüsünü kullanarak yaptığı kanlı taarruz sonucu Kocaçimentepe-Conkbayırı hattı güven altına alınmış, tüm İngiliz ve Anzak birlikleri taarruz gücünü yitirmiştir.” Düşmana çok büyük kayıplar verdirilen bu savaş sırasında General Boldwin ve Kurmay Başkanı’nın öldüğü çarpışmada Atatürk de göğsündeki saate isabet eden bir şarapnel parçasıyla yaralanmıştır. Atatürk, Conkbayırı’nı geri aldıktan sonra öğleden sonra 8. Tümen’e veda ederek Anafartalar Grubu Karargahı’na dönmüştür. Resmi kayıtlara göre 5 gün süren Conkbayırı taarruzunda; Türk tarafı 20 bin (Kanlısırt’ta 2 bin, Conkbayırı’nda 12 bin, Anafartalar’da 8 bin 400, 19 Tümen cephesinde 2 bin 600), düşman tarafı ise 25 bin kayıp vermiştir. Yani toplam kayıp 45 bin civarındadır. 10 Ağustos 1915 tarihindeki Conkbayırı taarruzu hakkında,Fahrettin Altay Paşa’nın şu yorumu, Cumhuriyet tarihi yalancılarına kapak olacak niteliktedir: “Mustafa Kemal, 10 Ağustos’ta yalnız İstanbul’un değil, bütün bir memleketin işgalini önlemişti. Artık ümitleri kalmayan İngilizler, iki ay sonra Gelibolu Yarımadasını boşaltıp çekilip gitmeye mecbur kalıyorlardı.”

« 15 Ağustos 1915’te, İngilizler, Kireçtepe yükseklerini denizden ve karadan her türlü silahla dövdükten sonra 54. Tümenlerinden dört taburla saat 15:30’da Aslantepe’ye karşı saldırıya geçmişlerdir. Burada Gelibolu Jandarma Taburu ile 127. Alay’dan küçük bir Türk kuvveti vardır. Tümen komutanın da çok geride olması nedeniyle geç haber alındığından Aslantepe’ye zamanında kuvvet gönderilememiştir ve Kanlıtepe düşmüştür. Bu durumda yerinde duramayan Atatürk, Turşun köyüne, 5. Tümen komuta yerine gitmiştir. Buradan 5. ve 9. Tümenlerden kuvvet göndererek Kanlıtepe’yi geri aldırtmış ve büyük bir tehlikeyi önlemiştir. Burada 17 taburluk İngiliz gücü etkisiz bırakılmıştır.Atatürk, bu günkü savaşta birliklerin en ön çizgilerine gitmek istemiştir. İleriye sürdüğü birliklerden bazılarının bir sırtın başındaki yolu, iki düşman torpidosunun yaptığı ateşler yüzünden geçemeyerek orada tıkanıp kaldıklarını görünce, “Zabit ve Kumandan ile Hasbıhal” adlı kitabında yazdığı, “Savaşta yağan mermi yağmuru o yağmurdan ürkmeyenleri, ürkenlerden daha az ıslatır” sözüne uyarak, kendisi, bu ölüm kusan yolu sıçrayıp geçmiştir. Arkasından da kurmay başkanıyla emir subayları ve sonra da onları gören askerler geçmiştir. “Bu muharebelerde de Mustafa Kemal’in komutanlık niteliğinin öne çıktığını görüyoruz. Daha önce de olduğu gibi önsezi ile 6. Tümeni Turşun dolayına ileri alacağını söyleyip, cephe emirlerini yazdırırken İngiliz taarruzu başlamıştır. Saldırının başlamasıyla yedekleri harekete geçirmesi, olayların gelişeceği noktaları sezinleyerek buralara sürmesiyle rastlantılara egemen olması askeri tarihçilerce iyi bir taktisyen olarak değerlendirilmiştir.”

« 16 Ağustos’ta İngilizler, Anafartalar cephesindeki Kireçtepe’ye taarruz etmiş, Atatürk, ateş hattında 5. Tümen Karargahı’nın bulunduğu 161 rakımlı tepeden savaşı yönetmiştir.

« 1 Eylül 1915’te Atatürk’e, Gelibolu’daki “üstün başarılarından” dolayı Gümüş Liyakat Madalyası verilmiştir.

« Atatürk Çanakkale’de 20 Eylül 1915’te rahatsızlanmıştır.

« Atatürk, 27 Eylül 1915’te Liman von Sanders’e, Anafartalar Grubu Komutanlığı’ndan istifa edeceğini bildirmiştir. İstifa gerekçesi olarak, Enver Paşa’nın son gelişinde kendisini ziyaret etmemesini göstermiştir. Ancak istifası kabul edilmemiştir.

« 31 Ekimde Enver Paşa, 3 Kasımda Ayan ve Mebusan Meclisi üyeleri Çanakkale’de Atatürk’ü ziyaret etmiştir.

« 7 Kasım 1915’te, İngiliz Savaş Kabinesi Çanakkale’yi boşaltma kararı almıştır.

« 11 Aralık 1915’te Atatürk, İstanbul’a gelirken, onun yerine Anafartalar Grubu Karargahı’na Fevzi (Çakmak) Paşa atanmıştır.

« 19/20 Aralık 1915’te İngilizler, Çanakkale’deki siperleri boşaltarak çekilmeye başlamışlardır.

Atatürk, Çanakkale’den ayrılırken arkasında büyük bit “kahramanlık sayfası” bırakmıştır. Sadi Borak’ın ifadesiyle: “Mustafa Kemal, Çanakkale’deki öyküsü ciltler dolduracak zaferler elde etmiştir. Bu başarıları en gerçekçi biçimde komprime eden, İngiliz Generali Aspinal Oglander olmuştur. General, İngilizlerin Gelibolu Seferi’nin resmi tarihinde diyor ki:

‘Bir Tümen Komutanı’nın üç ayrı yerde tek başına giriştiği hareketlerle bir savaşın, hatta bir ulusun kaderini değiştirecek yücelikte bir zafer kazandığı tarihte pek nadirdir.’

Sanırım ki, ‘Mustafa Kemal Mucizesi’ bundan daha iyi dile getirilemez. Bu övgünün bir özelliği de Mustafa Kemal’in yenilgiye uğrattığı bir ‘düşmandan’ gelmiş olmasıdır. Çünkü bir lidere kendi yurdunda övgüler yağdıranlar olabilir. Ama bu övgüler, özellikle ordularını ağır yenilgiye uğrattığı ‘düşman’lardan geliyorsa, bunların objektif, gerçekçi ve içtenlikli olduğundan hiç kuşku duyulmamalı.

Yaptığı keşifler sonucunda düşmanda kaçma belirtileri gören Mustafa Kemal, elini kolunu sallaya sallaya düşmanın kaçmasına fırsat vermemek için saldırıya geçilmesini öneriyor, üst makamlar böyle bir çekilişe ihtimal vermiyorlar. Önerisi kabul edilmeyince, zaten aylardır gece gündüz verdiği savaşlarla hasta olan Mustafa Kemal istifa ediyor. Mareşal Liman von Sanders de bu istifayı hava değişimine çeviriyor.”

****

Çanakkale Zaferi’nin 96. yıldönümünde, 19. Tümen Komutanı Mustafa Kemal Atatürk’le birlikte, bu zaferde emeği geçen 3. Kolordu ve Kuzey Cephesi Komutanı Esat Paşa’yı, Güney Cephesi Komutanı Vehip Paşa’yı, Çanakkale Müstahkem Mevki Komutanı Cevat Paşa’yı ve Selahaddin Adil Bey’i; Mehmet Çavuş’u ve Seyit Onbaşı’yı ve isimsiz kahramanlarımız Mehmetçiklerimizi saygıyla anıyor, hepsine Allah’tan rahmet diliyorum…

Ve onlara; “Sizin 96. yıl önce Çanakkale’de ve Kurtuluş Savaşı sırasında emperyalizme attığınız o tokadı, yeri geldiğinde bizim de atmaya hazır olduğumuzu bilerek, ebedi istirahatgahlarınızda rahat uyuyun…” diye sesleniyorum…

Sinan MEYDAN / 17 Mart 2011, sinanmeydancom.tr.gg
sinanmeydan75@mynet.com